Παρασκευή της 31ης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός ταξιδιώτη που φτάνει μπροστά σε μια μεγάλη, επιβλητική πύλη. Δεν είναι μια πύλη που κλείνει για να αποκλείσει, αλλά μια πύλη που ανοίγει για να υποδεχτεί. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς μιλά για έναν οικονόμο, έναν άνθρωπο που κλήθηκε να δώσει λογαριασμό για τη διαχείριση της περιουσίας του κυρίου του. Μπορεί να ακούγεται σαν μια ιστορία για αριθμούς, για λάδια και σιτάρι, για υπολογισμούς και χρέη. Όμως, αν κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά, πίσω από την «απάτη» που περιγράφει ο Κύριος, θα δούμε κάτι άλλο: την αγωνία ενός ανθρώπου που συνειδητοποιεί ότι ο χρόνος του σε αυτόν τον κόσμο τελειώνει και πρέπει να βρει έναν τρόπο να εξασφαλίσει το «σπίτι» του στην αιωνιότητα. Ο οικονόμος προσπαθεί να γίνει φίλος με εκείνους που θα τον υποδεχτούν όταν όλα τα άλλα καταρρεύσουν. Και ο Κύριος, με μια παραδοξότητα που μας ξαφνιάζει, τον επαινεί. Όχι για την αδικία του, αλλά για την οξυδέρκειά του, για την ικανότητά του να καταλάβει ότι υπάρχει κάτι πολύ πιο σημαντικό από τα υλικά αγαθά αυτού του κόσμου.

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένα αγόρι που κατείχε αυτή την οξυδέρκεια με έναν τρόπο εντελώς φυσικό, σχεδόν αθώο. Σκεφτείτε τον, όχι μέσα από τη σκιά της απουσίας του, αλλά μέσα από εκείνη τη λαμπρή περιέργεια που τον έκανε να βυθίζεται στα μυστικά των υπολογιστικών συστημάτων, στο GitHub του, στον κόσμο της τεχνολογίας που τόσο αγαπούσε. Θυμηθείτε τον, Alan και Thao, να κάθεται μπροστά στην οθόνη του, όχι απλώς για να παίξει, αλλά για να δημιουργήσει, να χτίσει, να κατανοήσει πώς λειτουργούν τα πάντα. Ήταν σαν να προετοιμάζει τον εαυτό του για έναν κόσμο όπου η λογική και η αγάπη ενώνονται. Ο Ben ήταν ένας «οικονόμος» των χαρισμάτων του Θεού. Δεν σπατάλησε τη ζωή του σε μικρότητες. Την επένδυσε σε σχέσεις, σε αγάπη για τον αδελφό του, τον Ryan, σε μια τρυφερότητα που ξεχείλιζε από τα μάτια του. Όταν ο Ben μιλούσε για την «Con Chim Airlines», το χαμόγελό του δεν ήταν απλώς ενθουσιασμός για τα αεροπλάνα. Ήταν η έκφραση μιας ψυχής που ήξερε, κατά κάποιο τρόπο, ότι ο προορισμός του ήταν πολύ μακρύτερα από τους διαδρόμους προσγείωσης των αεροδρομίων αυτού του κόσμου.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν προσπαθήσουμε να βρούμε την παρηγοριά. Ο πόνος σας είναι σαν μια αποθήκη που άδειασαν ξαφνικά οι δανειστές. Το σπίτι σας, που κάποτε ήταν γεμάτο από τον ήχο του Ben, από τις συζητήσεις σας για τα αεροπλάνα, από τα γέλια σας, μοιάζει τώρα με έναν χώρο που αντηχεί από την απουσία του. Είναι μια αλήθεια σκληρή. Μην προσπαθήσετε να την καλύψετε με ψεύτικα λόγια, ούτε να πείσετε τον εαυτό σας ότι πρέπει να είστε «δυνατοί» με έναν τρόπο που αποκλείει το δάκρυ. Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη της αγάπης σας. Όταν ο Απόστολος Παύλος λέει στο πρώτο ανάγνωσμα ότι «η πολιτεία μας είναι στους ουρανούς», μας θυμίζει ότι ο Ben δεν χάθηκε. Απλώς άλλαξε «πολιτογράφηση». Μετακόμισε στην πατρίδα για την οποία όλοι είμαστε πλασμένοι. Εκεί, ο Χριστός τον υποδέχτηκε, όχι ως έναν ξένο, αλλά ως τον αγαπημένο Του φίλο, τον οποίο Εκείνος είχε ήδη προετοιμάσει για το δείπνο της αιωνιότητας.

Θέλω να αγγίξω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά, μια πέτρα που ονομάζεται ενοχή. Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον άνθρωπο που γεννήθηκε τυφλός, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ποτέ το αποτέλεσμα κάποιου λάθους ή κάποιας αμέλειας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, ο τρόπος που σταθήκατε δίπλα στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλειος, γεμάτος αφοσίωση και θυσία. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας κρατάει αγκαλιά μέσα στην ίδια σας τη θλίψη. Κανένας γονιός δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben.

Στο Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς καλεί να είμαστε «φρόνιμοι». Σκεφτείτε το αυτό. Η φρόνηση του Ben ήταν η ικανότητά του να βλέπει την ουσία. Όταν ο θείος του William υπέφερε, ο Ben δεν σκέφτηκε τον εαυτό του. Προσφέρθηκε να δώσει όλο τον κουμπαρά του. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν εκεί. Ήταν μια πράξη απόλυτης ελευθερίας. Ο Ben ήξερε ότι τα χρήματα, τα παιχνίδια, οι υπολογιστές, όλα αυτά είναι δευτερεύοντα. Η αγάπη είναι το μόνο νόμισμα που έχει αξία στην αιωνιότητα. Και ο Ben είχε γεμίσει τον κουμπαρά της ψυχής του με αγάπη. Αυτό είναι το «πλούσιο» κληροδότημα που άφησε πίσω του.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα ταξίδια, τα παιχνίδια και την αγάπη των γονιών σας: μην φοβάσαι να προχωρήσεις. Ο Ben σε προσέχει. Όταν κοιτάζεις τον ουρανό, όταν θυμάσαι τις στιγμές που γελούσατε μαζί, να ξέρεις ότι εκείνος είναι στο φως. Μην αφήνεις το σκοτάδι να σε φοβίζει. Η αγάπη που είχατε είναι μια γέφυρα που δεν σπάει ποτέ. Ζήσε τη ζωή σου με την ίδια περιέργεια που είχε ο αδελφός σου. Ο Ben θα ήταν τόσο περήφανος για σένα. Alan και Thao, η καρδιά σας είναι βαριά, αλλά η ελπίδα σας είναι αθάνατη. Ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει ούτε στιγμή. Κάθε πρωί που ξυπνάτε, ακούστε τη φωνή του Κυρίου να σας λέει ότι ο Ben είναι καλά. Συνεχίστε να ζείτε, συνεχίστε να αγαπάτε, συνεχίστε να κουβαλάτε αυτό το φως. Ο Ben δεν χάθηκε· σας περιμένει στην άκρη του αιώνιου φωτός, εκεί όπου τα δάκρυα στεγνώνουν για πάντα και η αγκαλιά του Θεού είναι η τελική πατρίδα.

Στο όνειρο που είδες, Alan, εκείνο το βράδυ της 25ης Ιουνίου, ο Ben σου είπε: «Ba ơi, test nào con cũng qua hết». Αυτό είναι το μήνυμα για σήμερα. Ο Ben πέρασε όλα τα τεστ της ζωής του με άριστα. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε. Είναι στην αγκαλιά του Πατέρα. Κάθε πράξη καλοσύνης που κάνετε στη μνήμη του Ben, κάθε φορά που βοηθάτε κάποιον που έχει ανάγκη, είναι ένας τρόπος να κρατάτε το φως του αναμμένο. Ο Ben ζει μέσα από την αγάπη σας. Πηγαίνετε με ειρήνη, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος κρατά τον Ben στην αγκαλιά Του και εσάς στην καρδιά Του. Αμήν.