Παρασκευή της Εικοστής Ενάτης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή εκείνη την αδιόρατη στιγμή πριν ξεσπάσει η καταιγίδα, όταν ο αέρας αλλάζει ξαφνικά, ο ουρανός παίρνει ένα βαθύ, γκρίζο χρώμα και τα πουλιά σταματούν να κελαηδούν. Υπάρχει μια αίσθηση ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, μια αίσθηση που οι άνθρωποι της υπαίθρου, από γενιά σε γενιά, έμαθαν να αναγνωρίζουν κοιτάζοντας τα σύννεφα στον ορίζοντα. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς κοιτάζει το πλήθος και τους κάνει μια παρατήρηση που μοιάζει σχεδόν με παράπονο: «Όταν βλέπετε το σύννεφο να ανεβαίνει από τη δύση, λέτε αμέσως ότι έρχεται βροχή... και όταν φυσά ο νότος, λέτε ότι θα κάνει ζέστη». Ο Κύριος αναγνωρίζει την ικανότητά μας να διαβάζουμε τα σημάδια της φύσης, αλλά μας προκαλεί να διαβάσουμε τα σημάδια της ίδιας μας της ψυχής και των καιρών. Μας ρωτά: γιατί δεν μπορείτε να κρίνετε τι είναι το δίκαιο; Γιατί δεν μπορείτε να δείτε την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα;

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένας νέος που καταλάβαινε την αξία της παρατήρησης. Σκεφτείτε τον, καθισμένο στο γραφείο του, να μελετά με εκείνη την αστείρευτη περιέργειά του τα συστήματα cloud, να γράφει κώδικα στο GitHub, ή να ονειρεύεται με ενθουσιασμό την 'Con Chim Airlines'. Ο Ben δεν έβλεπε τον κόσμο μόνο ως δεδομένα· τον έβλεπε ως έναν τόπο γεμάτο δυνατότητες. Θυμηθείτε εκείνη τη φωτογραφία όπου ο Ben και ο αδελφός του, ο Ryan, στέκονται μπροστά στο Μουσείο του Μέλλοντος στο Ντουμπάι. Ο Ben, με το καπέλο του και εκείνο το ζεστό χαμόγελο που αποκάλυπτε τα σιδεράκια του, έμοιαζε να κοιτάζει πέρα από το σήμερα, σαν να ήξερε ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι που δεν σταματά ποτέ. Ήταν ένας αληθινός «αεροπόρος» της καρδιάς, που αγαπούσε το ύψος, την καθαρότητα του ουρανού και την ομορφιά της πτήσης.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά, γιατί ο πόνος σας, Alan και Thao, είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από όμορφα λόγια. Είναι το άδειο κάθισμα στο τραπέζι, είναι η σιωπή που μερικές φορές μοιάζει να ουρλιάζει στο σπίτι, είναι εκείνη η αίσθηση ότι ο χρόνος έχει σταματήσει από τον Ιούνιο. Ο πόνος σας είναι βαρύς επειδή η αγάπη σας ήταν και παραμένει τεράστια. Ο Χριστός δεν σας ζητά να προσποιηθείτε ότι δεν πονάτε. Στέκεται δίπλα σας, όπως στάθηκε δίπλα στη Μαρία κάτω από τον Σταυρό, γνωρίζοντας κάθε δάκρυ, κάθε αναστεναγμό, κάθε στιγμή που η απουσία του Ben σας κάνει να νιώθετε ότι η γη υποχωρεί κάτω από τα πόδια σας. Η θλίψη σας είναι ο καθρέφτης της αγάπης σας· μην ντρέπεστε γι' αυτήν.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες της αϋπνίας σας. Alan και Thao, αν ποτέ η σκιά της ενοχής τόλμησε να ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας δικής σας αποτυχίας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλεια. Κανείς γονιός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω από τα χέρια σας. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγαπά με μια αγάπη άπειρη και σπλαχνική.

Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος μας προτρέπει να ζούμε «με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, ανεχόμενοι ο ένας τον άλλον μέσα στην αγάπη». Ο Ben ζούσε ακριβώς έτσι. Σκεφτείτε εκείνη τη στιγμή, όταν ήταν δεκαπέντε ετών, και είπε στους γονείς του ότι ήταν έτοιμος να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William που υπέφερε από τα εγκεφαλικά επεισόδια. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει—η προσφορά έμεινε ακέραιη, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν ολοκληρωτική. Ένα αγόρι που, χωρίς καμία υστεροβουλία, ήταν έτοιμο να δώσει ό,τι είχε για να απαλύνει τον πόνο ενός δικού του ανθρώπου. Αυτή η αρχοντιά της ψυχής είναι ο αληθινός θησαυρός που δεν χάνεται ποτέ.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα παιχνίδια, τα γέλια, τα ταξίδια και τις πιο βαθιές στιγμές με τον Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά. Ο αδελφός σου ζει στην αγκαλιά του Θεού, και η αγάπη του δεν σε έχει αφήσει ποτέ. Κάθε φορά που θυμάσαι τη μορφή του, κάθε φορά που συνεχίζεις να ζεις με θάρρος και καλοσύνη, ο Ben είναι εκεί μαζί σου. Είσαι ο συνεχιστής της καρδιάς του σε αυτόν τον κόσμο. Μην αφήνεις τη θλίψη να σε κάνει να ξεχάσεις τη χαρά που μοιραστήκατε.

Στο Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μας προειδοποιεί: «Συμφιλιώσου με τον αντίδικό σου όσο είσαι ακόμα στον δρόμο». Αυτός ο δρόμος είναι η ζωή μας. Ο Ben, αν και έφυγε νωρίς, έζησε συμφιλιωμένος με την αγάπη. Δεν κρατούσε κακία, δεν φοβόταν να δώσει, δεν φοβόταν να αγαπήσει. Και τώρα, αυτός ο «μεγάλος ωκεανός» της αγάπης του συνεχίζει να δίνει ζωή. Το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, αναβλύζει καθαρό νερό για τους διψασμένους. Η καλοσύνη του Ben δεν πέθανε· μεταμορφώθηκε σε μια πηγή που ποτίζει τη γη και δίνει ελπίδα σε άλλους.

Αδελφοί μου, ο Θεός δεν είναι ένας κριτής που περιμένει να μας τιμωρήσει, αλλά ένας Πατέρας που μας περιμένει στο τέλος του δρόμου. Ο Ben είναι εκεί, στο «Banquet of Heaven», μαζί με τον Άγιο Κάρλο Ακούτις, ίσως να συζητά για την τεχνολογία, για τα αεροπλάνα, για όλα όσα τον ενθουσίαζαν. Είναι υγιής, είναι χαρούμενος, είναι ο Ben που ξέρατε.

Φεύγοντας σήμερα, κρατήστε αυτή την υπόσχεση: ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει. Στις στιγμές που το σκοτάδι μοιάζει να πυκνώνει, θυμηθείτε το χαμόγελο του Ben. Θυμηθείτε ότι η αγάπη είναι η μόνη δύναμη που νικά τον θάνατο. Σήμερα, κάντε μια μικρή πράξη αγάπης για κάποιον άλλον, στη μνήμη του Ben. Ένα χαμόγελο, μια βοήθεια, μια προσευχή. Ας γίνει η ζωή σας μια πτήση προς τον ουρανό, όπως εκείνη που ο Ben ονειρευόταν. Ο Θεός να σας ευλογεί, να σας δίνει δύναμη, και να σας κρατά ενωμένους στην αγάπη Του. Αμήν.