የመደበኛ ሰዓቱ ሃያ ዘጠነኛ ሳምንት ዓርብ

አንዳንዴ ሕይወት በክረምት ማለዳ ላይ በመኪና መስኮት ላይ እንደሚፈጠር ጥቃቅን የውሃ ጠብታዎች ወይም በሰማይ አቅጣጫ እንደሚለወጥ የደመና ጥላ ይመስላል። ዛሬ በወንጌል ውስጥ ኢየሱስ ሰዎቹን ሲመለከት፥ «ደመና ከምዕራብ ሲወጣ ባያችሁ ጊዜ፥ ወዲያው ዝናብ ይመጣል ትላላችሁ፥ እንዲሁም ይሆናል፤ አደባባይም ነፋስ ሲነፍስ ትኩሳት ይሆናል ትላላችሁ፥ ይሆናልም» ይላል። ሰዎች የሰማይን ገጽታ፥ የምድርን መልክ ጠንቅቀው ያውቃሉ። ከየትኛው አቅጣጫ ነፋስ እንደሚነፍስ፥ መቼ ዝናብ እንደሚጥል በደንብ ይረዳሉ። ነገር ግን ጌታ አክሎ፥ «እናንተ ግብዞች፥ የምድርንና የሰማይን መልክ ልታስተውሉ ታውቃላችሁ፤ ይህንን ዘመን ግን እንዴት አላስተዋላችሁም?» ሲል ይጠይቃል። ይህ ጥያቄ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ቆመን ስንሰማው፥ ልባችንን ይነካዋል። ምክንያቱም እኛም ብዙ ጊዜ የዕለት ተዕለት ኑሮን ትንታኔ፥ የስራችንን ጊዜ ሰሌዳ፥ የቴክኖሎጂውን ፍጥነት ጠንቅቀው እንደሚያውቁ ሰዎች ነን፤ ነገር ግን በህይወታችን ውስጥ የእግዚአብሔርን ዝምታ፥ የዘላለምን ጥልቀት ማስተዋል እንቸገራለን።

ይህንን የሰማይና የምድርን መልክ የማየት ጥበብ ከቤንጃሚን ቮ ጋር ሳስበው፥ አንድ ልዩ ትዝታ ወደ አእምሮዬ ይመጣል። ቤንጃሚን… ያ በብሩህ አእምሮውና በሰፊው የዓለም እይታ የሚታወቀው ልጅ፥ ሰማይንና አየር ማረፊያዎችን ምንጊዜም ይመለከት ነበር። አባቱ አላን ጋር ሆኖ አውሮፕላኖችን መመልከት፥ የቦይንግ 737 አውሮፕላኖችን እንቅስቃሴ መከታተል፥ ለእሱ የዕለት ተዕለት የደስታ ስፍራው ነበረ። በልቡ ውስጥ «ኮን ቺም አየር መንገድ» የተባለውን የራሱን ትንሽ አየር መንገድ የመፍጠር ሕልም ነበረው። ሰማይ ለእሱ የርቀትና የፍርሃት ስፍራ አልነበረም፤ ይልቁንም ወደፊት የሚበርበት፥ ዓለምን በሰፊው የሚቃኝበት የተስፋ መስኮት ነበረ። ቤንጃሚን ሰማይ ሲጠራ፥ ዝም ብሎ ደመናን አያይም ነበር፤ በዚያ ሰማይ ስር ያለውን የሰውን ልጅ ጉዞ፥ የፈጣሪን ድንቅ ስራ ይመለከት ነበር።

ነገር ግን እውነትን መነጋገር አለብን። ከሰኔ 13 ቀን 2026 ወዲህ፥ ያ የሰማይ መስኮት ለቤተሰቡ የተለየ ትርጉም ይዞታል። አላን እና ታኦ፥ እናንተ በቤታችሁ ውስጥ ያንን ባዶ ወንበር ስትመለከቱ፥ የቤንጃሚን ጫማ በደጃፉ ላይ ሳይንቀሳቀስ ሲቀር፥ በውስጣችሁ ያለው ሐዘን እጅግ ከባድ እንደሆነ እናውቃለን። አንዳንዴ ጠዋት ከእንቅልፋችሁ ስትነቁ፥ ወይም ማለዳ ላይ ጸጥታ በሰፈነበት ቤት ውስጥ፥ «ለምን?» የሚለው ጥያቄ በልባችሁ ውስጥ ይንከራተታል። ሕይወት ከባድ ነፋስን አምጥታለች፤ ጽኑ ሐዘንም እንደ ከባድ ዝናብ ነፍሳችሁን አርሶታል።

በዚህ ሰዓት ነው እንግዲህ ጳውሎስ ወደ ኤፌሶን ሰዎች የጻፈው ቃል እንደ ለስላሳ ብርሃን ወደ ቤታችሁ የሚገባው። ጳውሎስ እንዲህ ይላል፦ «እኔ በጌታ እስር ቤት ያለሁ፥ በእግዚአብሔር ከተጠራችሁበት መጠሪያ ጋር እንደሚገባ ትመላለሱ ዘንድ እለምናችኋለሁ፤ በውდაጅነት እርስ በርሳችሁ ተቻቻሉ፤ በመንፈስ አንድነትን ለመጠበቅ ትጉ… አንዱ አካልና አንዱ መንፈስም አለ… አንዱ ጌታ፥ አንዱ እምነት፥ አንዱ ጥምቀት አለ፤ ሁሉን የሚረቅና በሁሉ የሚሠራ በሁሉም የሚኖር የሁሉ አምስት አባት የሆነ አንድ አምስት አለ።» ጳውሎስ ይህንን ሲጽፍ፥ በሮም ሰንሰለት ታስሮ ነበር። ነገር ግን በሰንሰለት ውስጥ ሆኖ እንኳ የ«አንድነትን» እና የ«ፍቅርን» ጥልቀት ይሰብካል። ቤንጃሚን በሕይወቱ ያንን ፍቅር ይኖረው ነበር።

አስታውሱ… ቤንጃሚን በዓለም ላይ በነበረበት አጭር ጊዜ ውስጥ፥ የነበረው ልብ ምን ያህል ሰፊ እንደነበረ። በአንድ ወቅት አጎቱ ዊሊያም በጠና በታመመ ጊዜ፥ የ15 ዓመቱ ቤንጃሚን unprompted ሆኖ «የ piggy bank-ዬን ለአጎቴ መስጠት እፈልጋለሁ» ብሎ ነበር። ገንዘቡን በእርግጥ አልሰበረውም፥ አላወጣም፤ ምክንያቱም አጎቱ የሚረዳበት መድን ነበረና ገንዘቡ አያስፈልግም ነበር። ነገር ግን ያንን ለማቅረብ የነበረው የልጅነት ልብ፥ ያ unprompted የሆነ መስዋዕትነት… በእግዚአብሔር ዘንድ እንደ ትልቅ ፍቅር ተቆጥሯል። ቤንጃሚን ምንም ሳይሰብር፥ በንጹህ ልቡ ያቀረበው ያ ፍቅር፥ ዛሬም በምድር ላይ በካ ማው ከተገነባው የውሃ ጉድጓድ ጀምሮ በብዙ ህይወቶች ውስጥ ፍሬ እያፈራ ነው። ያ ውሃ ለተጠሙት እንደሚሰጥ፥ የቤን ፍቅርም አሁንም ይፈሳል።

አላን እና ታኦ… ዛሬ እዚህ ቃሉን ስንሰማ፥ በልባችሁ ውስጥ ሊኖር የሚችለውን ያንን ከባድ የጥፋተኝነት ስሜት አውቃለሁ። አንዳንዴ በሌሊት ጸጥታ ውስጥ፥ «ምናልባት የሆነ ነገር አምልጦኝ ይሆን? ሌላ የተለየ ነገር ማድረግ እችል ነበር?» ብላችሁ ራሳችሁን ትወቅሱ ይሆናል። እባካችሁ ዛሬ ይህንን በደንብ ስሙ። ኢየሱስ በወንጌል ውስጥ «አትጨነቁ» እንደሚል፥ እግዚአብሔር አባት ሆኖ እናንተን ይመለከታችኋል። እናንተ ቤንጃሚንን በምድር ላይ ስትወዱት የነበረው ፍቅር፥ እንከን የሌለበትና እጅግ ጥልቅ የሆነ የፍቅር ስጦታ ነበር። ሕመም… ያ የማይታይና ጨካኝ ጠላት… ከማንኛውም የሰው ልጅ ቁጥጥር ውጭ ነው። እናንተ ምንም አላጠፋችሁም። እግዚአብሔር አባት ሆኖ እናንተን በፍጹም አይወቅሳችሁም። ያንን የጥፋተኝነት ድንጋይ ዛሬ በኢየሱስ መስቀል ስር ተዉት፤ ነጻ ሁኑ።

ሪያን፥ ወንድሜ… አንተ አሁን በቤት ውስጥ የቤንጃሚን ፈገግታ ነህ። ከቤን ጋር የተጋራሃቸው ያን ያህል ትዝታዎች፥ በዱባይ የወደፊቱ ሙዚየም ፊት ለፊት የቆምክበት፥ በሱፐርማርኬት ውስጥ ከኮኮ ፓፍስ ሳጥን ጋር ፎቶ የተነሳህበት ያ ትዝታ ሁሉ በልብህ ውስጥ አለ። ቤን በሰማይ ሆኖ አንተን ይመለከትሃል። አንተ ጠንክረህ ተማር፥ በደስታ ኑር፤ የቤንጃሚን ትዝታ በሰማይና በምድር መካከል እንደ ሰንሰለት አያይዞናል።

ዛሬ ከዚህ ስትወጡ፥ ሰማይን ስትመለከቱ፥ ያንን የ«ኮን ቺም አየር መንገድ» እና የቤንጃሚንን ንጹህ ፈገግታ አስታውሱ። ቤን የትም አልሄደም፤ እርሱ በእግዚአብሔር እቅፍ ውስጥ፥ በሰማያዊው ባንኬት ውስጥ አለ። ጌታ ይወዳችኋል፥ እንባችሁንም ያብሳል። አሜን።