Εν ονόματι του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Η χάρη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας καθώς συγκεντρωνόμαστε για να ακούσουμε τον Λόγο του Θεού.
Κύριε, ελέησόν με. Χριστέ, ελέησόν με. Κύριε, ελέησόν με.
Σκεφτείτε για μια στιγμή μια εικόνα που όλοι έχουμε δει σε κάποιο παλιό οικογενειακό άλμπουμ: ένα παιδί που κάθεται ήσυχα, απορροφημένο από κάτι που αγαπά. Ίσως είναι ο μικρός Ben, με τα μάτια του γεμάτα περιέργεια, να κοιτάζει ένα αεροπλάνο στον ουρανό ή να προσπαθεί να καταλάβει πώς λειτουργεί ένας κώδικας στον υπολογιστή του. Δεν είναι μια σκηνή που φωνάζει για προσοχή. Είναι μια σκηνή ειρήνης. Είναι η εικόνα ενός παιδιού που βρίσκεται στον κόσμο του, αλλά ταυτόχρονα είναι συνδεδεμένο με κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό του. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, βλέπουμε τον Ζακχαίο, έναν άνθρωπο που, παρά τον πλούτο και την κοινωνική του θέση, ένιωθε μια βαθιά ανάγκη να δει τον Ιησού. Δεν τον ένοιαζε αν έπρεπε να σκαρφαλώσει σε μια συκομουριά, κάνοντας κάτι που ίσως φαινόταν περίεργο στους άλλους. Το μόνο που ήθελε ήταν να δει τον Κύριο.
Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένας τέτοιος εξερευνητής. Σκεφτείτε τον, Alan και Thao, όχι μέσα από τη σκιά της απουσίας του, αλλά μέσα από εκείνη την ακατάπαυστη, λαμπρή περιέργεια που τον χαρακτήριζε. Θυμηθείτε εκείνες τις στιγμές που μοιραζόσασταν, όταν ο Ben σάς μιλούσε για τα αεροπλάνα, για την «Con Chim Airlines», με ένα χαμόγελο που φώτιζε ολόκληρο το δωμάτιο. Δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι. Ήταν η έκφραση μιας ψυχής που ήθελε να συνδέσει τους ανθρώπους, που έβλεπε τον κόσμο ως έναν χώρο γεμάτο δυνατότητες. Ο Ben είχε αυτό το χάρισμα: να βλέπει την ομορφιά στην πολυπλοκότητα των μαθηματικών, στη λογική της τεχνολογίας, και πάνω απ' όλα, στην αγάπη για τους δικούς του. Ήταν ένας άνθρωπος που, όπως ο Ζακχαίος, δεν φοβήθηκε να αναζητήσει τον Κύριο, ακόμη και όταν ο δρόμος φαινόταν δύσκολος.
Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν μπορέσουμε να αγγίξουμε την παρηγοριά. Πέντε μήνες μετά την επιστροφή του Ben στην αγκαλιά του Πατέρα, η απουσία του δεν είναι μια ιδέα. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα του σπιτιού σας. Είναι η σιωπή που μερικές φορές μοιάζει να έχει βάρος. Είναι η πρωινή απουσία του «Καλημέρα, μπαμπά» που πάντα έλεγε. Είναι ο πόνος που σας επισκέπτεται χωρίς προειδοποίηση, σαν μια ξαφνική βροχή σε μια καθαρή μέρα. Μην προσπαθήσετε να πνίξετε αυτόν τον πόνο. Μην νιώθετε ότι πρέπει να τον κρύψετε για να φανείτε «δυνατοί». Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη ότι αγαπήσατε έναν άνθρωπο που ήταν δώρο Θεού. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε· σας ζητά να εμπιστευτείτε ότι ο Ben είναι τώρα στο φως, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή.
Και εδώ, ας σταματήσουμε για λίγο. Υπάρχει μια πέτρα που πολλοί γονείς κουβαλούν κρυφά, μια πέτρα που ονομάζεται «μήπως έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο;». Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι ίσως κάτι διαφύγατε, ότι ίσως αν είχατε προσέξει περισσότερο, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, θέλω να σας πω το εξής: Αυτή η σκέψη δεν έρχεται από τον Θεό. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ευθύνη σας. Ο Θεός δεν κατηγορεί τους γονείς που αγάπησαν το παιδί τους με όλη τους την ψυχή. Σας παρακαλώ, αφήστε κάτω αυτή την πέτρα. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας βλέπει, σας γνωρίζει και σας αγκαλιάζει με μια τρυφερότητα που δεν έχει όρια. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben. Δεν υπάρχει τίποτα που χάσατε, τίποτα που παραλείψατε. Η αγάπη σας ήταν το φως του.
Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Κύριος λέει στην Εκκλησία της Λαοδικείας: «Ιδού, στέκομαι στη θύρα και κρούω. Αν κανείς ακούσει τη φωνή μου και ανοίξει τη θύρα, θα εισέλθω στο σπίτι του». Ο Ben είχε αυτή την πόρτα ανοιχτή. Θυμηθείτε, Alan και Thao, εκείνη τη στιγμή που ο Ben, στα δεκαπέντε του, προσφέρθηκε να δώσει όλο του τον κουμπαρά για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν χρειάστηκε να σπάσει τον κουμπαρά, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε αλλιώς· αλλά η πρόθεση, η κίνηση της καρδιάς του, ήταν εκεί. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο στην πράξη. Ο Ben ήταν έτοιμος να δώσει τα πάντα, γιατί είχε καταλάβει ότι η καρδιά είναι φτιαγμένη για να προσφέρει. Αυτή η προθυμία του να θυσιάσει το δικό του για χάρη κάποιου άλλου, είναι το σημάδι ενός ανθρώπου που ανήκει στον Θεό. Ο Κύριος εισήλθε στην καρδιά του Ben και δειπνεί μαζί του, όπως υποσχέθηκε.
Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσες στιγμές με τον Ben, μην φοβάσαι να ζήσεις. Ο αδελφός σου δεν θα ήθελε να σε δει να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Θα ήθελε να σε δει να κυνηγάς τα όνειρά σου, να εξερευνάς τον κόσμο, να είσαι ο άνθρωπος που ο Ben αγαπούσε. Η αγάπη σας είναι ένας δεσμός που ο θάνατος δεν μπορεί να αγγίξει. Κάθε φορά που βλέπεις ένα αεροπλάνο στον ουρανό, σκέψου τον Ben. Είναι εκεί, στο φως, και σε περιμένει να συνεχίσεις να ζεις με θάρρος. Μην αφήσεις τη σιωπή να κλέψει τη χαρά σου. Ο Ben είναι ακόμα ο αδελφός σου, ακόμα ο φίλος σου.
Alan και Thao, ο πόνος σας είναι ο δικός μας πόνος. Αλλά η ελπίδα σας είναι η δική μας ελπίδα. Ο Ben ήταν ένα δώρο, ένα δώρο που σας δόθηκε για να σας δείξει τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους. Η ζωή του, αν και σύντομη, ήταν γεμάτη φως. Μην μετράτε τα χρόνια, μετρήστε την αγάπη. Και η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Ο Θεός, που είναι ο δημιουργός κάθε ζωής, κρατά τον Ben. Και σε κάθε πράξη καλοσύνης που γίνεται για εκείνον, όπως το πηγάδι που προσφέρει καθαρό νερό στους αδελφούς μας στο Cà Mau, ο Ben συνεχίζει να δίνει ζωή. Αυτό είναι το μυστικό της Βασιλείας: η αγάπη που δίνουμε δεν χάνεται ποτέ, αλλά πολλαπλασιάζεται.
Σήμερα, καθώς επιστρέφετε στην καθημερινότητά σας, πάρτε μαζί σας αυτή την υπόσχεση: Ο Ben είναι καλά. Είναι στην αγκαλιά του Θεού. Είναι ελεύθερος. Και εσείς, μην βαδίζετε μόνοι. Ο Κύριος είναι μαζί σας, σε κάθε βήμα, σε κάθε στιγμή που η καρδιά σας νιώθει βαριά. Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός σας αγαπά, και ότι ο Ben, από την αιωνιότητα, σας περιμένει. Ας ζήσουμε λοιπόν με αυτή την ελπίδα, ας αγαπήσουμε όπως αγάπησε ο Ben, και ας εμπιστευτούμε τον Πατέρα που μας κρατά όλους, ζωντανούς και κεκοιμημένους, στην ίδια Του την καρδιά. Ας κρατάμε το χέρι Του, όπως ο Ben, με εμπιστοσύνη και ειρήνη. Αμήν.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Τῇ ἐντολῇ τοῦ Σωτῆρος καὶ θείᾳ διδασκαλίᾳ μορφωθέντες, τολμῶμεν λέγειν:
Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.
Ο Κύριος να σας ευλογεί και να σας φυλάττει, δίνοντάς σας την ειρήνη Του. Αμήν.
✝ Εὐλογήσαι ὑμᾶς ὁ παντοδύναμος Θεός, ὁ Πατήρ, καὶ ὁ Υἱός, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἀμήν.