In die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees. Genade en vrede vir julle almal in hierdie Heilige Liturgie waar ons die Woord van God hoor en ons harte voor Hom uitstort.
Here, ontferm U oor ons. Christus, ontferm U oor ons. Here, ontferm U oor ons.
Daar is 'n sekere soort deur in die lewe wat ons almal ken—nie die groot deure van katedrales of paleise nie, maar daardie stil deure in ons eie huise waar ons staan en wag dat iemand moet oopmaak. Soms is dit die deur van 'n kind se slaapkamer wat te lank leeg bly. Soms is dit die deur van ons eie harte, diggeskroef teen die kouer winde van die wêreld, omdat ons te veel keer teleurgesteld is. Ons hoor vandag in die boek Openbaring die stem van die opgestane Christus wat sê: 'Kyk, Ek staan by die deur en klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek na hom toe ingaan en saam met hom die maaltyd hou, en hy met My.'
Dit is nie 'n dreigende klop nie. Dit is die sagte, volhardende klop van Iemand wat reeds alles gegee het en nou net wil hê dat ons die grendel skuif. Christus dring hom nie op nie. Hy dwing nie die slotte nie. Hy wag. Hy staan daar in die stilte van ons nagte, met sy hand wat sag aan die hout raak, en Hy wag dat ons die moed sal vind om te sê: 'Kom binne.'
Benjamin Vo het geweet hoe om te wag, en hy het geweet hoe om op te merk wanneer iemand geklop het. Dink aan sy briljante, nuuskierige verstand—daardie seun wat op vierde graad reeds wiskunde van die agtste graad aangepak het, wat jongs af gedoken het in AWS-infrastruktuur en DevOps saam met sy pa, en wat met 'n glimlag en 'n giggel gedroom het van 'Con Chim Airlines'. Ben was nie 'n afstandelike geleerde nie; hy was 'n seun van lewende verbinding. Hy het onthou om elke oggend sonder uitsondering af te stap en sy pa met 'n helder 'Good morning, Dad' te groet. Hy was die een wat geluister het na sy pa se verhale, selfs dié wat uitgedink was, asof dit die kosbaarste stories op aarde was. Ben het nie net dinge verstaan nie; hy het mense verstaan.
En hier kom die aangrypende waarheid van vandag se Evangelie uit Jerigo. Daar is 'n man in daardie boom—Zaggeus. Hy is klein van stature, hy kan nie oor die skare sien nie, en die mense omkring hom met misnoeë omdat hy 'n tollenaar is, 'n sondaar. Maar Zaggeus wil net een ding hê: hy wil sien wie Jesus is. Dus hardloop hy vooruit en klim in 'n moerbei-vyeboom op. Hy sit daar, weggesteek in die blare, en dink hy is ongesiens. Maar Jesus kom verby, stop reg onder daardie boom, kyk op en sê: 'Zaggeus, kom gou af, want vandag moet Ek in jou huis tuisgaan.'
Kyk na daardie oomblik. Zaggeus was nie van plan om 'n groot toespraak te hou nie; hy was net nuuskierig, hy het net 'n blik op die Heilige gesoek. En Jesus gee hom nie 'n vermaning oor sy sondes nie; Hy gee hom sy teenwoordigheid. Jesus sê: 'Vandag moet Ek by jou wees.' Dit is dieselfde Jesus wat aan die deur van ons lewens klop. Hy wag nie vir ons om eers perfek te wees, of ons skuld te betaal, of ons trane af te droog nie. Hy kom midde-in ons swakheid, midde-in ons kleinheid, en sê dat Hy vandag in ons huis wil tuisgaan.
Alan en Thao, ek weet dat vyf maande sedert daardie Juniedag soos 'n ewigheid kan voel. Ek weet dat die huis soms te stil is, dat die herinnering aan Benjamin se sagte glimlag, sy nuuskierige oë, en sy liefde soos 'n skerp swaard deur julle siele sny. Jy staan dalk in die oggend by die venster en vra, net soos daardie droom wat so lewendig was: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết... sao con lại bị như vầy?' Jy voel daardie selfde frustrasie, daardie onbegrip oor waarom die pad so geloop het. En Ryan, my broer, jy mis jou maat, jou metgesel op die rollercoasters en in die lewe, so ongelooflik baie.
Laat my toe om vandag iets baie sag en baie ferm aan julle te sê. As daar êrens die afgelope maande 'n gedagte in jou gedruis van nagte opgeduik het dat jy iets gemis het, dat jy miskien iets moes anders gedoen het—luister nou na my. Rol daardie steen van skuld heeltemal weg van jou hart. Siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nie die gevolg van enige keuse, enige sorg wat gegee of misgedien is nie. God beskuldig jou nie. Jy was Benjamin se hele wêreld, sy veilige hawe. Sy liefde vir jou en jou liefde vir hom was volmaak in sy egtheid. God hou nie 'n groot boek van vergissings teen ouers wat hul kind tot die laaste asem met hul hele lewe omring het nie. Laat daardie las gaan. Benjamin sou nooit wou hê dat julle onder die gewig van 'n onregverdige skuld buig nie.
Dink eerder aan die skoonheid van wie hy was. Onthou daardie oomblik toe hy vyftien jaar oud was, heeltemal ongevraagd aan sy ouers gesê het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help wat deur swaarkry gegaan het. Hy het dit nie stukkend geslaan nie—dit was nie nodig nie, sy oom was versorg—maar die offer self! 'n Seun wat wou hand gee met alles wat hy besit om iemand anders se las ligter te maak. Dit is die siel van Benjamin. Dit is daardie selfde gees wat nou voortleef in die stillste dade van liefde, in die skoon water wat in Cà Mau vloei vir mense wat geen water gehad het nie, in elke hand wat uitgereik word sonder dat iemand dit sien.
Christus klop aan die deur, nie om te neem nie, maar om te gee. Hy kom in die huis van ons rou in. Hy sit by die leë stoel. Hy sê nie dat die pyn nie bestaan nie; Hy sit net by jou in die pyn. Hy sê: 'Ek is hier. Jy is nie verlate nie.' Benjamin is nie verlore nie; hy is by die Banquet of Heaven saam met die heiliges, vry van alle siekte, vry om sy ewige nuuskierigheid uit te leef in die lig van die Vader, en hy kyk met liefde na julle.
Neem hierdie gedagte uit hierdie plek saam: Wanneer die aand kom en die stilte swaar word, en jy hoor daardie sagte klop aan die deur van jou hart, moenie wegduik nie. Maak oop. Sê vir Hom: 'Here, kom in.' Laat sy vrede, wat alle verstand te bowe gaan, jou aanraak. Benjamin is veilig in God se hande, en jy word deur daardie selfde hand vasgehou, vandag en vir altyd. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Op die Verlosser se bevel en gevorm deur Goddelike lering, durf ons sê:
Onse Vader wat in die hemel is, u Naam moet geheilig word; u koninkryk moet kom; u wil moet geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe; en lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose. Amen.
Mag die liefde van God die Vader, die genade van onse Heer Jesus Christus, en die gemeenskap van die Heilige Gees met julle almal wees, nou en tot in alle ewigheid. Amen.
✝ Mag God die Almagtige julle seën: die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Amen.