Dinsdag van die Nege-en-twintigste Week in Gewone Tyd

Daar is 'n sekere soort stilte wat in 'n huis intrek wanneer die aand begin daal. Dit is nie net die afwesigheid van geraas nie; dit is 'n stilte wat wag. Ek dink vanoggend aan Benjamin, en aan die talle aande wat hy en sy pa, Alan, saam deurgebring het. Hulle het nie net gesit nie; hulle het gedroom. Hulle het gepraat van 'Con Chim Airlines', Benjamin se eie lugredery wat in sy verbeelding reeds deur die wolke geklief het. Hy het met 'n glinstering in sy oë vertel van vliegtuie, van roetes, van die vryheid van die lug. Dit was 'n seun wat nie net geleef het vir die hier-en-nou nie, maar vir die horisonne wat nog moes kom. Hy was 'n seun wat sy pa se stories gedrink het soos iemand wat weet dat die kosbaarste dinge in die lewe nie in boeke staan nie, maar in die oë van diegene wat ons liefhet.

In vandag se eerste lesing skryf Paulus aan die Efesiërs woorde wat soos 'n ligstraal in 'n donker vertrek val: 'Want deur Hom het ons albei toegang in een Gees tot die Vader.' Sien julle die beeld hier? Dit is die beeld van die 'muur' wat afgebreek word. Paulus praat van die 'verdelende muur van vyandskap' wat deur die kruis van Christus vernietig is. Ons leef dikwels in 'n wêreld waar mure gebou word—mure van pyn, mure van onbeantwoorde vrae, mure van verlies. Wanneer ons iemand soos Benjamin verloor, voel dit asof daar 'n onoorbrugbare muur tussen ons en die vreugde is. Dit voel asof die toekoms wat ons beplan het, skielik agter 'n digte mis verdwyn het.

Maar Paulus herinner ons aan iets radikaals. Hy sê ons is nie meer vreemdelinge nie, maar 'medeburgers van die heiliges en lede van die huisgesin van God.' Benjamin is nie 'n vreemdeling in die huis van God nie; hy is tuis. Hy is deel van die struktuur wat deur God self gebou is, met Christus as die hoeksteen. Die pyn wat julle nou voel, Alan, Thao, en Ryan, is die pyn van diegene wat vir 'n oomblik geskei is van iemand wat diep in die fondamente van julle lewens ingebou is. Maar die muur is afgebreek. Die toegang tot die Vader is oop. Benjamin is nie weg nie; hy is net aan die ander kant van die gordyn, in die teenwoordigheid van die Een wat hom in sy handpalm gegraveer het.

Laat ons die waarheid in die oë kyk voor ons probeer om dit te versag. Die lewe sonder Benjamin is swaar. Daar is oggende wanneer die leegte in die huis soos 'n fisiese gewig op julle skouers druk. Daar is oomblikke wanneer die herinnering aan sy lag, of die manier waarop hy met sy braces geglimlag het, soos 'n skerp mes deur die hart sny. En dan is daar die stil vrae wat in die nag spook. Alan, Thao, ek weet dat julle soms wonder: 'Het ons alles gedoen? Het ons iets gemis?' Laat my vandag baie duidelik wees: Siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie. Julle was sy veilige hawe, sy wêreld, sy alles. Daar is geen skuld in die manier waarop julle hom liefgehad het nie. Laat daardie swaar klip van menslike skuld nou van julle harte afrol. God is nie 'n aanklaer nie; Hy is 'n Trooster. Sommige drome in hierdie gebroke wêreld word op maniere beëindig wat ons nie verstaan nie, nie omdat iemand iets verkeerd gedoen het nie, maar omdat ons in 'n wêreld leef wat wag op die volle herstel van alles in Christus.

Kyk na die Evangelie. Jesus sê: 'Gord julle heupe en laat julle lampe brand en wees soos mense wat vir hulle heer wag.' Dit is 'n beeld van gereedheid. Benjamin was altyd gereed. Hy was 'n seun van aksie, 'n seun wat probeer het, wat gewerk het, wat gedroom het. Hy was soos die dienskneg wat wag vir die meester se terugkeer. En wat doen die Meester? 'Hy sal homself omgord en hulle aan tafel laat aanlê en na hulle toe kom en hulle bedien.' Dink aan die beeld: Jesus, die Seun van God, wat die dienskneg word. Hy bedien Benjamin. Hy is die een wat Benjamin se drome van 'Con Chim Airlines' nou in die ewige lig laat voortleef. Hy is die een wat Benjamin se nuuskierigheid en sy briljante verstand nou in die volle waarheid van die hemel laat rus.

Ryan, my broer, jy wat nou die lewe saam met jou ouers voortset: moenie bang wees om te lewe nie. Jou broer Benjamin kyk na jou. Hy is nie 'n leemte nie; hy is 'n stille, kragtige teenwoordigheid wat jou herinner om sterk te wees. Die herinneringe van julle saam—die speletjies, die uitstappies, die drome—is nie net herinneringe nie; dit is die fondamente van jou eie toekoms. Benjamin leef voort in die manier waarop jy die lewe aanpak. Moenie dat die hartseer jou verhinder om te droom nie. Benjamin sou wou hê dat jy jou eie 'vliegtuie' in die lug stuur. Hy is by jou in elke stap.

Die hartseer wat julle dra, is 'n teken van die liefde wat julle gedeel het. As die liefde nie so groot was nie, sou die pyn nie so diep wees nie. Maar daardie liefde is nie verlore nie. Dit is in God se bewaring. Dink aan die manier waarop Benjamin sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe hy siek was. Hy het nie die varkie stukkend geslaan nie; hy het net aangebied. Dit was die offer van 'n seun met 'n goue hart. Dit is daardie selfde hart wat nou in die hemel klop. Hy het nie opgehou om lief te hê nie; hy het net begin om op 'n manier lief te hê wat nie meer deur die grense van hierdie wêreld beperk word nie.

Ons is almal reisigers. Ons is almal op 'n vlug na 'n tuiste wat ons nog nie ten volle kan sien nie. Benjamin het sy vlug vroeër voltooi, maar hy wag by die aankomshek. Hy is daar, saam met Saint Carlo Acutis, in die 'Banquet of Heaven', waar daar geen pyn, geen siekte en geen trane is nie. Mag julle vandag die krag vind om weer asem te haal. Mag julle die vrede ervaar wat alle verstand te bowe gaan. Benjamin Vo, rus in vrede by die Here. Mag jou 'Con Chim Airlines' nou deur die ewige hemel vlieg, vry van alle beperkings, in die teenwoordigheid van die Vader. En mag julle, sy familie, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Hy is die Rots wat julle paleis bewaak. Dra hierdie vrede met julle uit die kerk uit: dat niks wat uit liefde gegee is, ooit verlore gaan nie. Benjamin is by God, en God is by julle. Bly in daardie liefde, en weet dat die lig wat hy in julle lewens aangesteek het, nooit sal uitdoof nie. Amen.