Oddiy vaqtning yigirma to‘qqizinchi haftasi, seshanba

Tasavvur qiling, qorong‘u bir uyda, eshik ortida kimgadir intizorlik bilan kutib o‘tiribsiz. Sham yorug‘i xira, lekin yuragingizda umid bor. Siz shunchaki kutmayapsiz; siz tayyorgarlik ko‘ryapsiz. Sizning har bir harakatingiz, har bir nafas olishingiz — o‘sha Kishi kelishiga bo‘lgan ishonchdan darak beradi. Bugungi Injilda Iso shogirdlariga shunday deydi: «Belbog‘laringizni bog‘lab, chiroqlaringizni yoqib turing». Bu shunchaki bir buyruq emas, bu hayot tarzi. Bu hayotning ma’nosini o‘lim bilan emas, balki uchrashuv bilan o‘lchashdir.

Efesliklarga yozilgan maktubda Pavlus bizga shunday eslatadi: «Masih orqali sizlar... Xudoning xonadon a’zolari bo‘ldingiz». Biz begona emasmiz. Biz o‘sha uyning bir qismimiz. Ben — bizning aziz Benjamin Vo — hozir o‘sha uyda, o‘sha xonadonda. Uning hayoti, uning o‘tkir aqli, uning texnologiyalarga bo‘lgan cheksiz qiziqishi, o‘sha 'Con Chim Airlines' deb atalgan orzulari va o‘sha har bir samolyotni ko‘rganda ko‘zlari porlab ketadigan beg‘uborligi — bularning barchasi Masihning o‘sha ulkan tuzilmasida o‘z o‘rniga ega. U o‘sha «bino»ning bir qismi sifatida, Masihning o‘zi bo‘lgan «burchak toshi»ga suyanib turibdi.

Lekin keling, haqiqatni aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar qancha tunlarni yolg‘iz, o‘sha bo‘shliq bilan o‘tkazdingiz? Ba’zan o‘zingizga savol berasiz: «Nega? Men nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimda...». Azizlarim, bu og‘riqni, bu o‘z-o‘zini ayblashni to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga butun borlig‘ingiz bilan muhabbat berdingiz. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki Xudo sizni allaqachon kechirib, quchoqlab bo‘lgan.

Benning o‘sha bir xotirasini eslaylik — o‘sha piggy banki. U o‘zining 15 yoshida, amakisiga yordam berish uchun o‘zining butun borini taklif qilgan edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pulni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha yosh bolaning yuragidagi sof, beg‘ubor sevgi edi. Ben o‘zida bor hamma narsani — o‘zining butun boyligini — sevgi uchun ochiq tutdi. U hech qachon o‘zini ayamadi, u faqat sevishni va ulashishni bilar edi. Uning sevgisi bugun ham o‘sha 'Giếng Gioan Baotixita' qudug‘i orqali, uzoq bir qishloqdagi odamlarga hayot baxsh etib, suv kabi oqmoqda. Uning sevgisi o‘limdan ham kuchliroq ekanini shu kichik, jimjit yaxshiliklar isbotlab turibdi.

Iso aytadi: «Baxtli bo‘lsin o‘sha xizmatkorlar, xo‘jayin kelganda ularni tayyor holda topsa». Ben tayyor edi. Uning hayoti Masihga bo‘lgan ishonch bilan to‘la edi. U hozir osmonda, o‘sha «Banquet of Heaven»da, o‘zining sevikli Saint Carlo Acutis bilan birga, sizlar uchun ibodat qilmoqda. Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan birga o‘tkazgan o‘sha quvnoq damlarni, birga kulgan lahzalaringni yuragingda mahkam saqla. Sen uning davomchisisan. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Akang seni osmondan turib, g‘urur bilan kuzatib turibdi. Sen yolg‘iz emassan.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar... Siz yolg‘iz emassiz. Benning sevgisi haligacha bu dunyoda yashamoqda. Uning kuchi sizning yuragingizda davom etadi. Uning sevgisi o‘limdan ham kuchliroqdir. Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha 'Con Chim Airlines' orzusi kabi, qalbingizni osmonga qaratib, yengil qadam tashlang. Xudoning cheksiz rahmiga ishoning. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan saqlasin. Omin.