Oddiy vaqtning o‘ttiz ikkinchi haftasi, shanba

Tasavvur qiling, qorong‘u bir xonada derazadan tushayotgan yagona nur chizig‘ini. Bu nur o‘zi bilan birga chang zarralarini, xonaning burchaklaridagi eski narsalarni, biz ko‘rishni istamagan tartibsizliklarni ham olib chiqadi. Lekin u nur, avvalambor, xonaning qorong‘uligini yengadi. U bizga narsalarning asl shaklini ko‘rsatadi. Bugungi Injilda Iso bizga aynan shunday bir nur — doimiy va charchamaydigan ibodat nurini taklif qiladi. U bizga o‘zini himoya qila olmaydigan, adolatsizlikka uchragan o‘sha beva ayolning qat’iyatini ko‘rsatadi. U shunchaki so‘ramadi; u bezovta qildi, u kirdi, u kutdi. Uning ishonchi shundaki: adolat bor, va u adolatga yetib borish uchun yo‘l bor.

Benjamin Vo — bizning aziz Benimiz — haqida o‘ylaganimizda, uning qalbida aynan shu qat’iyat va ochiqlikni ko‘ramiz. Ben shunchaki o‘tkir aqli, texnologiya olamidagi — AWS muhitlaridagi yoki o‘zi kodlagan o‘yinlaridagi — yutuqlari bilan yashagan bola emasdi. Uning hayoti, xuddi o‘sha beva ayol kabi, Xudoning huzuriga doimo ochiq bo‘lgan bir eshik edi. Esingizdami, o‘sha samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini? Uning «Con Chim Airlines» haqidagi orzulari shunchaki texnik qiziqish emasdi. Bu uning parvozga, kenglikka, o‘zi yetib borolmagan o‘sha osmonning cheksizligiga bo‘lgan sog‘inchi edi. U har bir samolyotni ko‘rganda, har bir airport spotting safarida, go‘yo Xudoning ulug‘vorligini izlardi. U o‘zining borlig‘ini, o‘zining butun kuchini shu orzu va o‘z yaqinlariga bo‘lgan mehr bilan to‘ldirgan edi. Uning o‘sha tabassumi, o‘sha braces ko‘ringan kulgisi — bularning hammasi Xudoning ibodatxonasidagi tirik toshlardir.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. Besh oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu bo‘shliqni qanchalik og‘riqli his qilayotganingizni bilaman. Ba’zan tong otganda, uyning sukuti ichida, Benning o‘sha samolyotlar haqidagi gaplari, uning o‘zi orzu qilib kulgan o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi o‘yinlari quloqqa chalingandek bo‘ladi, lekin u yerda hech kim yo‘q. Yuragingizda og‘ir savollar tug‘iladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. Siz o‘zingizni ayblash toshini yelkangizdan yerga qo‘ying.

Bugungi birinchi o‘qishda Yuhanno shunday deydi: «Haqiqatda yurganingizni ko‘rib, juda quvondim». Ben aynan shu haqiqatda yurdi. U o‘zining qisqa umrida Xudoning sevgisini aks ettirdi. U o‘zining o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi bilan, o‘zining o‘sha tabassumi bilan, o‘zining o‘sha o‘tkir aqli bilan Xudoning go‘zalligini dunyoga namoyon etdi. U hozir aynan o‘sha osmonda, haqiqiy parvozini amalga oshirmoqda. Uning o‘sha tabassumi, o‘sha braces ko‘ringan kulgisi — bularning hammasi Xudoning ibodatxonasidagi tirik toshlardir. U bizga shuni o‘rgatmoqdaki, hayotning qisqaligi uning qiymatini kamaytirmaydi, aksincha, uni yanada qimmatli qiladi.

Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda. U senga aytmoqchi bo‘lgan so‘zlari: «Qo‘rqma, men sening yoningdaman, biz yana uchrashamiz». Sen o‘z hayotingni yashashda davom et, chunki har bir qadamingda akangning orzulari ham yashaydi.

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.