Oddiy vaqtning o‘ttizinchi haftasi, shanba

Tasavvur qiling, qadimgi Quddusda, bir fariisiyning uyida o‘tkazilayotgan katta ziyofatni. Hamma joyda shivirlashlar, kim qayerda o‘tirishi kerakligi haqidagi poygalar, o‘zini ko‘rsatishga bo‘lgan o‘sha insoniy urinishlar bor. Odamlar Isoni diqqat bilan kuzatib turishibdi, go‘yo Uning har bir harakatidan xato topmoqchi bo‘lgandek. Ammo Iso boshqacha nigoh bilan qaraydi. U o‘sha ziyofatdagi o‘rinlarni emas, balki odamlarning qalbini ko‘radi. U o‘zini hamma narsadan ustun qo‘yishga intilayotganlarga qarab, shunday deydi: «Kimki o‘zini yuksaltirsa, u pastkash bo‘ladi; kimki o‘zini past tutsa, u yuksaltiriladi». Bu dunyo uchun g‘alati mantiq, shunday emasmi? Bizga har doim yuqoriga intilish, birinchi bo‘lish, eng yaxshi joyni egallash o‘rgatilgan. Ammo Iso bizni boshqa bir ziyofatga — samoviy ziyofatga taklif qilmoqda, u yerda eng sharafli o‘rin — bu xizmat qilish o‘rnidir.

Bugun biz Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylayotganimizda, uning hayoti aynan shu ilohiy mantiqning go‘zal bir aksi ekanligini ko‘ramiz. Ben shunchaki aqlli, samolyotlar va texnologiyalar dunyosiga sho‘ng‘igan bola emas edi. Uning qalbida o‘sha Isoning nigohi bor edi. Eslang, u o‘zining «Con Chim Airlines» orzulari, o‘zining o‘tkir aqli bilan qanchalik band bo‘lmasin, u hech qachon o‘zini boshqalardan ustun qo‘ymadi. Uning o‘sha samolyotlar va Boeing 737 ga bo‘lgan cheksiz mehrini bir eslang-a... U otasi bilan aeroportlarda samolyotlarni kuzatib turganida, u shunchaki mashinalarni emas, balki parvozni, erkinlikni, osmonning cheksizligini ko‘rardi. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi uning qalbida yashagan samaviylikning belgisi edi. U o‘zini yuksaltirishga emas, balki atrofidagilarni quvontirishga, o‘zining kichkina dunyosida kattalarga xos bo‘lgan o‘sha buyuk mehrni ulashishga intilardi.

Pavlus Filippliklarga yozgan maktubida shunday deydi: «Men uchun hayot — Masih, o‘lim esa — foydadir». Bu so‘zlar bizga juda og‘ir tuyulishi mumkin, ayniqsa, biz Ben kabi yosh, hayoti endi boshlanayotgan bir jonni yo‘qotganimizda. Ammo Pavlus bu yerda o‘limni emas, balki Masih bilan bo‘lishning buyukligini nazarda tutadi. Ben uchun hayot Masih edi. Uning o‘sha 15 yillik umri — bu Masihning sevgisini aks ettiruvchi bir parvoz edi. U o‘zining o‘sha piggy bankini amakisiga taklif qilganida, u o‘zining butun borlig‘ini, o‘zining kichkina dunyosidagi eng qadrli narsasini boshqaning dardi uchun ochiq tutgan edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zini ayamadi. U o‘zini past tutib, boshqaning dardini yuksaltirdi va aynan shu orqali u Masihning sharafini o‘z tanasida, o‘z harakatlarida namoyon qildi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar o‘sha bo‘sh xonaning og‘irligini, vaqtning o‘tishini qanday his qilayotganingizni faqat o‘zingiz bilasiz. Ba’zan o‘sha sukut ichida yuragingizga savol keladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. Sizning ko‘z yoshlaringizni U sanab turibdi. Sizning sevgilaringiz, Benning o‘sha piggy banki singari, Xudoning oldida qadrli va muqaddasdir.

Sizlarga, ayniqsa, ota-onaga, shuni aytmoqchimanki: Ben sizni tark etgani yo‘q. U shunchaki boshqa bir o‘lchamda, Xudoning huzuridagi o‘sha buyuk ziyofatda, o‘zi orzu qilgan samolyotlar parvozidan ham yuksakroq bir joyda turibdi. Uning o‘sha tabassumi, uning o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi gigirlashlari, uning o‘sha o‘tkir aqli — bularning hammasi Xudoning xotirasida abadiy muhrlangan. U sizni kuzatib turibdi. U sizning har bir qadamingizda, har bir ko‘z yoshingizda siz bilan birga. Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang sening har bir o‘yiningda, har bir orzuyingda yashamoqda. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan.

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. Amin.