Ota, O‘g‘il va Muqaddas Ruhning nomi bilan. Omin. Rabbimiz Iso Masihning lutfi, Xudoning muhabbati va Muqaddas Ruhning hamkorligi barchangiz bilan bo‘lsin.
Ey Rabbiy, rahm ayla. Ey Masih, rahm ayla. Ey Rabbiy, rahm ayla.
Tasavvur qiling, yozning issiq oqshomida kichkina qizil stulchada o‘tiribsiz. Atrofda shahar shovqini, odamlarning qadam tovushlari, lekin sizning qo‘lingizda muzdekgina shirinlik, ustida esa kichkina qog‘oz soyaboncha turibdi. O‘sha lahzada vaqt go‘yo to‘xtab qolgandek, oila davrasidagi iliqlik butun dunyoni qoplab olgandek bo‘ladi. Benjamin Vo — Ben — o‘zining o‘n besh yillik hayotida ana shunday oddiy, lekin takrorlanmas lahzalarning qadriga yetishni bilar edi. Uning hayoti shunchaki yillar soni bilan emas, balki har bir daqiqadagi chuqur hayrat va samimiyat bilan o‘lchanar edi. U dunyoga faqat kuzatuvchi sifatida emas, balki uni sevib yashash uchun kelgandi.
Keling, bugun shu yerda bir tasvirni, Injildan olingan bitta kichkina ipni ushlab turaylik: bog‘ o‘rtasida o‘sadigan anjir daraxti. Iso aytadi: «Mana, uch yildirki, men kelib bu anjir daraxtidan meva qidiraman, lekin topmayapman». Bu daraxt shunchaki o‘simlik emas. U inson yuragining timsolidir. Ba’zan hayotimizda shunday kunlar keladiki, biz o‘zimizni o‘sha meva bermayotgan, faqat tuproqni band qilib turgandek his qilamiz. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar o‘sha bo‘sh xonaning og‘irligini, vaqtning o‘tishini qanday his qilayotganingizni faqat o‘zingiz bilasiz. Ba’zan o‘sha sukut ichida yuragingizga savol keladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.
Va mana shu yerda, o‘sha og‘riq va savollarning o‘rtasida, bog‘bonning ovozi kelib tushadi: «Hojatxona, uni yana bir yilga qoldiraylik... men uning atrofiga tuproq solib, o‘g‘itlayman». E’tibor bering, bog‘bon daraxtni kesib tashlashga shoshilmaydi. U unga g‘amxo‘rlik qilmoqchi, uning ildiziga suv quymoqchi. Xudo sizni kesib tashlamayapti. U sizning og‘rigan yuragingiz atrofiga yumshoq tuproq solmoqda, unga rahm-shafqat suvg‘ini bermoqda. Siz yolg‘iz emassiz.
Benning o‘sha nozik qalbini eslang. Uning hayotida shunday lahzalar bor ediki, u o‘zidagi bor narsani boshqalar bilan bo‘lishishga tayyor edi. Eslang, u o‘n besh yoshida, amakisiga ikki marta insult kelib qolganida, nima qilganini bilasizlarmi? U o‘zining bor-yo‘g‘ini — piggy bankidagi hamma pulini — amakisiga berishni taklif qilgan edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha yosh bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Va uning o‘sha sevgisi bugun ham yo‘qolib ketgani yo‘q. Uning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda.
Sizga aytaman, Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Eslang, o‘sha elektron barabanlar oldida ikkingiz birga o‘tirgan paytlaringizni. Akang baraban tayoqchalarini ushlab diqqat bilan urayotganda, sen uning yoniga surilib borib, bir stulda birga o‘ynardingiz. Yozgi maykada, issiq kunda ikkingiz birga hosil qilgan o‘sha musiqa — sening yuragingda hamon yangramoqda. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et.
Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, boshqa shaharlardan turib bu so‘zlarni eshitayotgan azizlar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: bog‘bon sizni unutgani yo‘q. U sizning ildizingizga egilib turibdi.
Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha kichkina qog‘oz soyabonli muzqaymoqdek hayotning shirinligini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. Omin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Najotkorning amri bilan va ilohiy ta’limotdan shakllanib, aytishga jur’at etamiz:
Ey Otamiz, Sen osmondasan, Sening noming muqaddas bo‘lsin; Sening Shohliging kelsin, Sening irodang osmonda bo‘lgani kabi, yerda ham bajo bo‘lsin. Kundalik nonimizni bugun bizga bergin va bizga qarshi gunoh qilganlarni kechirganimiz kabi, bizning gunohlarimizni ham kechirgin; va bizni vasvasaga solmagin, balki yovuzlikdan xalos qilgin. Omin.
Rabbimizning marhamati va Muqaddas Opaning shafoati doimo uyingizda va yuragingizda bo‘lsin. Omin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.