Oddiy vaqtning o‘ttizinchi haftasi, seshanba

Tasavvur qiling, siz bog‘ingizda o‘tiribsiz. Qo‘lingizda kichkina, deyarli ko‘rinmas bir urug‘ bor. Bu xantal urug‘i. U shunchalik kichkinaki, uni barmoqlaringiz orasida yo‘qotib qo‘yishingiz mumkin. Lekin siz uni tuproqqa ko‘masiz. Vaqt o‘tadi, yomg‘ir yog‘adi, quyosh nurini sochadi. Va bir kuni, o‘sha ko‘rinmas urug‘dan shunday ulkan buta o‘sib chiqadiki, hatto osmon qushlari kelib, uning shoxlariga qo‘nib, in quradi. Iso bugun bizga aynan mana shu narsani — Xudo Shohligining sirini aytmoqda. Bu shohlik ko‘zga ko‘rinmas, kichkina, ba’zan hatto ahamiyatsiz bo‘lib tuyuladi. Ammo uning ichida hayotning cheksiz kuchi yashiringan.

Keling, shu yerda, Benjamin Vo — Ben — va uning hayotiga nazar solaylik. Benning hayoti ham xuddi o‘sha xantal urug‘idek edi. U o‘zining o‘n besh yoshida, texnologiyalar, AI, DevOps va o‘zining orzusidagi «Con Chim Airlines» haqidagi o‘tkir aqlli suhbatlari bilan dunyoni hayratda qoldirdi. Ammo uning haqiqiy kuchi, uning o‘sha ulkan butaga aylangan sevgisi, uning kichkina, beg‘ubor harakatlarida edi. Eslang, u o‘n besh yoshida, amakisiga insult kelib qolganida, o‘zining bor-yo‘g‘ini — piggy bankidagi hamma pulini — amakisiga berishni taklif qilgan edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. Bu o‘sha urug‘ning unib chiqishi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Benning o‘sha saxovati, o‘zidan ko‘ra boshqaning dardini ustun qo‘yishi, aynan bugungi Injil oyatlaridagi ilohiy chaqiriqning tirik namunasi edi.

Lekin keling, haqiqatni aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar o‘sha bo‘sh xonaning og‘irligini, vaqtning o‘tishini qanday his qilayotganingizni faqat o‘zingiz bilasiz. Ba’zan o‘sha sukut ichida yuragingizga savol keladi: «Nega? Men nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. U sizning ko‘z yoshlaringizni sanab turibdi. Sizning sevgilaringiz, Benning o‘sha piggy banki singari, Xudoning oldida qadrli va muqaddasdir.

Iso aytadi: «Xudo Shohligi xamir-turutgiga o‘xshaydi». Xamir-turutq — bu shunday narsaki, u ko‘rinmaydi, lekin u butun xamirni o‘zgartiradi. U uni ko‘taradi, uni hayotbaxsh qiladi. Benning hayoti ham xuddi shunday edi. U o‘zining samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini, o‘zining o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi gigirlashlarini, o‘zining do‘stona tabassumini butun oilasiga, atrofidagilarga singdirib yashadi. Uning o‘sha o‘n besh yillik hayoti, go‘yo kichkina bir xamir-turutq kabi, butun atrofini muhabbat bilan to‘ldirdi. Va u ketganidan keyin ham, bu ta’sir to‘xtab qolgani yo‘q. Uning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Eslang, o‘sha ikkingiz birga kulgan, birga o‘ynagan damlar, birga kiygan o‘yinqaroq ko‘ylaklar — bularning hammasi sening yuragingda yashamoqda. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan.

Efesliklarga maktubda aytilganidek: «Erkaklar, xotinlaringizni sevinglar, xuddi Masih cherkovni sevganidek». Bu sevgi — bu o‘zini qurbon qilish sevgisi. Bu o‘zini butunlay boshqasiga bag‘ishlashdir. Ben aynan mana shu sevgini o‘rgandi. U ota-onasini shunchalik sevardiki, u o‘zining butun piggy bankini amakisiga berishni taklif qilganida, u aslida ota-onasining o‘sha mehribonligini, o‘sha insonparvarligini aks ettirayotgan edi. U sizlarning sevgilaringizning mevasi edi. U sizdan o‘rgangan o‘sha buyuk muhabbatni, u butun dunyoga taratdi.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq, uning o‘sha pokiza sevgisi — bularning hammasi Xudoning sizga bo‘lgan cheksiz muhabbatining belgilaridir.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Omin.