Martes ng Ika-tatlumpung Linggo sa Karaniwang Panahon

May mga bagay sa mundong ito na hindi natin agad napapansin dahil sa liit nito. Isipin ninyo ang isang butil ng mustasa—napakaliit, halos hindi makita sa pagitan ng mga daliri, parang isang munting tuldok sa gitna ng malawak na hardin. O kaya naman ay ang kaunting pampaalsa na inihahalo sa tatlong takal ng harina. Sa mata ng tao, ang mga ito ay walang halaga, walang bigat, at tila hindi makakagawa ng anumang pagbabago. Ngunit sa mata ng Diyos, ang mga ito ay ang simula ng isang malaking himala.

Ang ating Ebanghelyo ngayon ay nagtatanong sa atin: 'Ano ang katulad ng Kaharian ng Diyos?' At ang sagot ni Hesus ay hindi isang malaking palasyo o isang makapangyarihang hukbo. Ito ay ang maliliit, tahimik, at mapagpakumbabang bagay na unti-unting lumalago at nagbabago sa lahat ng bagay sa paligid nito. Ang Kaharian ng Diyos ay hindi sumisigaw; ito ay nagtatrabaho sa katahimikan, sa loob ng ating mga puso, sa loob ng ating mga tahanan.

Sa ating unang pagbasa, inilarawan ni San Pablo ang isang malalim na misteryo ng pag-ibig: ang pag-ibig ni Kristo sa Kanyang Simbahan. Sabi niya, 'Ang lalaki ay iiwan ang kanyang ama at ina at makikipag-isang dibdib sa kanyang asawa, at ang dalawa ay magiging isa.' Ito ang pundasyon ng ating buhay-pamilya. Ang pag-ibig na ito ay hindi lamang isang damdamin; ito ay isang pag-aalay. Tulad ng butil ng mustasa, ang pag-ibig ng isang pamilya ay nagsisimula sa isang munting pangako, sa isang munting 'oo,' at sa paglipas ng panahon, ito ay nagiging isang malaking puno na nagbibigay ng lilim at kanlungan sa marami.

Ben, ang ating minamahal na Benjamin, ay parang isang butil ng mustasa na nagbigay ng napakagandang lilim sa inyong pamilya. Naaalala ninyo ang kanyang sigla sa pagmamasid sa mga eroplano? Ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines'? Ang bawat pagtawa niya kapag pinag-uusapan ang kanyang mga pangarap ay hindi lamang isang bata na mahilig sa aviation. Iyon ay ang paglago ng kanyang kaluluwa. Si Ben ay isang batang laging nakatingala, laging naghahanap ng mas malawak na abot-tanaw. Ang kanyang katalinuhan—ang kanyang husay sa math at sa paggawa ng mga laro sa GitHub—ay hindi lamang para sa sarili niya. Iyon ay ang kanyang paraan ng pag-aambag sa mundo, ang kanyang paraan ng pagpapalago sa 'masa' ng buhay na ipinagkatiwala sa kanya.

Alan at Thao, alam ko na sa mga sandaling ito, ang pagkawala ni Ben ay tila isang malaking bakanteng espasyo na hindi mapuno. Ngunit nais kong tingnan ninyo ang inyong sarili bilang ang 'tatlong takal ng harina' na binanggit ni Hesus. Ang inyong pagmamahal, ang inyong pagtitiis, at ang inyong tapat na pag-aaruga kay Ben at kay Ryan ay ang pampaalsa na nagbibigay ng lasa at buhay sa mundo. Huwag ninyong isipin na ang inyong paghihirap ay walang saysay. Ang bawat luha, ang bawat panalangin, at ang bawat alaala ay bahagi ng Kaharian ng Diyos na lumalago sa inyong mga puso.

Ryan, anak, ang iyong kuya Ben ay patuloy na nananahan sa iyong mga pangarap at sa iyong mga ngiti. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pag-ibig na itinanim ni Ben sa inyong pamilya ay isang punong hindi matitinag ng anumang bagyo. Ang inyong mga paglalakbay sa iba't ibang panig ng mundo, ang inyong mga tawanan sa hapag-kainan—ang mga ito ang mga sanga kung saan ang mga ibon ng langit ay dumadapo upang magpahinga. Ang inyong tahanan ay naging isang lugar ng pag-ibig, at ang pag-ibig na iyon ay hindi kailanman nawawala; ito ay nagbabago ng anyo, patungo sa kawalang-hanggan.

Madalas nating itanong, 'Bakit kailangang maging maliit ng simula? Bakit kailangang dumaan sa paghihiwalay?' Ang sagot ay matatagpuan sa misteryo ng butil ng mustasa. Upang maging isang malaking puno, ang butil ay kailangang 'mabaon' sa lupa. Ang pagbabaon na ito ay hindi katapusan; ito ay ang simula ng pag-usbong. Si Ben ay nasa 'Banquet of Heaven' ngayon, ang pinakamagandang hardin ng Diyos, kung saan ang kanyang katalinuhan at ang kanyang mapagmahal na puso ay patuloy na nagliliwanag.

Kayo, na nagdadala ng mabigat na krus, ay hindi nag-iisa. Ang Diyos ay ang hardinero na nag-aalaga sa inyong mga puso. Huwag ninyong piliting maunawaan ang lahat. Hayaan ninyong ang pag-ibig ng Diyos ang maging pampaalsa sa inyong buhay. Sa susunod na makita ninyo ang isang munting halaman o makarinig ng isang ibon na humuhuni sa sanga, alalahanin ninyo si Ben. Alalahanin ninyo na ang bawat munting kilos ng kabutihan—gaya ng pag-aalok ni Ben na ibigay ang kanyang ipon para sa iba—ay isang butil ng mustasa na itinanim sa lupa ng mundo, at ang bunga nito ay hindi matatawaran.

Magpatuloy kayo sa inyong paglalakbay nang may pag-asa. Ang inyong pamilya ay isang malaking puno ng pag-ibig na patuloy na nagbibigay ng lilim sa mga nangangailangan. Sa inyong pag-uwi, maghanap kayo ng isang munting pagkakataon na maging 'pampaalsa' sa buhay ng ibang tao—isang simpleng ngiti, isang tahimik na tulong, isang salita ng pag-asa. Iyan ang paraan upang panatilihing buhay ang pamana ni Ben. Iyan ang paraan upang ipakita na ang Kaharian ng Diyos ay narito na, sa gitna natin, lumalago sa bawat pagmamahal na ating ibinabahagi. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay hindi lamang isang alaala; ito ay isang buhay na biyaya na patuloy na nagpapalago sa inyong mga puso. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman.