Pag-alaala kay Santa Teresita ng Batang Hesus, Birhen at Duktor ng Simbahan

Sa ating pagtitipon ngayon, sa kapistahan ni Santa Teresita ng Batang Hesus, iniimbitahan tayo ng Simbahan na tumingin sa isang 'maliit na landas.' Si Teresita, na kilala natin bilang 'Ang Munting Bulaklak,' ay hindi naghangad ng mga dakilang gawa sa mata ng mundo. Ang kanyang pagkabanal ay matatagpuan sa paggawa ng maliliit na bagay nang may dakilang pag-ibig. Sa araw na ito, tatlong buwan na ang nakalilipas mula nang tawagin ng Panginoon ang ating mahal na Benjamin Vo sa Kanyang piling, ang landas na ito ay tila isang paanyaya para sa ating lahat na nagdadalamhati.

Isipin ninyo ang isang batang lalaki na nakaupo sa sahig, nakatingin nang mataman sa isang tablet, habang ang kanyang ama ay nasa tabi niya, kumakain ng mainit na sabaw. Sa simpleng sandaling iyon, walang teknolohiya, walang AWS cloud, walang komplikadong plano para sa 'Con Chim Airlines'—tanging ang presensya lamang ng isa’t isa. Iyan ang 'maliit na landas' ni Ben. Ang kanyang pagmamahal ay hindi nangailangan ng malalaking entablado; ito ay nakaugat sa pagiging anak, sa pagiging kapatid, sa pagiging tapat na kasama.

Sa ating unang pagbasa, naririnig natin ang tinig ni Job. 'Alam kong buhay ang aking Manunubos,' wika niya sa gitna ng kanyang matinding pagdurusa. Si Job ay nakaranas ng pagkawala na higit pa sa kayang intindihin ng tao. Ngunit sa gitna ng kanyang sugat, hindi siya bumitaw. 'Mula sa aking laman, makikita ko ang Diyos,' ani Job. Ito ang pag-asa na nagbibigay-liwanag sa ating kadiliman. Si Ben, tulad ni Job, ay nakaranas ng matinding pagsubok, ngunit ang kanyang pananampalataya ay nanatiling wagas. Ang kanyang pag-asa ay hindi nakabatay sa kung ano ang makukuha niya sa mundo, kundi sa katotohanang ang kanyang Manunubos ay buhay.

Alan at Thao, alam ko ang bigat na inyong dinadala. Ang inyong mga gabi ay puno ng mga tanong, at ang inyong mga umaga ay madalas na sinalubong ng kawalan ng isang tinig na dati’y bumabati sa inyo. Huwag ninyong hayaang ang inyong sarili ay lamunin ng guilt. Sa Ebanghelyo ngayon, isinugo ni Hesus ang pitumpu’t dalawa. Sinabi Niya, 'Sa bahay na inyong papasukan, sabihin ninyo muna: Kapayapaan sa sambahayang ito.' Ang kapayapaang ito ay hindi lamang isang pagbati; ito ay ang presensya ni Kristo na nananatili sa inyong tahanan. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Walang anuman sa inyong nagawa o hindi nagawa ang naging sanhi nito. Absolbado kayo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili. Kayo ay nagmahal nang wagas, at ang pagmamahal na iyon ang pinakamagandang regalo na naibigay ninyo kay Ben.

Si Ben ay isang batang may pambihirang talino, ngunit ang kanyang tunay na yaman ay ang kanyang puso. Naaalala ninyo ang alok niya na ibigay ang kanyang buong piggy bank para sa kanyang Uncle William? Hindi niya kailangang basagin ang alkansya. Ang alok na iyon ay sapat na. Ipinapakita nito ang isang puso na handang mag-alay ng lahat, isang pusong nakakakita sa sakit ng iba bago pa man niya isipin ang sarili. Ang 'Con Chim Airlines' na laging nagpapangiti kay Ben ay hindi lamang isang pangarap na pang-negosyo; ito ay isang simbolo ng kanyang pagnanais na lumipad, na maabot ang langit, na makita ang mundo mula sa pananaw ng Diyos.

Ryan, ang iyong kuya ay laging kasama mo. Ang inyong mga alaala—ang pagbabasa ng mga kuwento ni Papa, ang inyong mga tawanan—ay hindi mabubura. Si Ben ay hindi nawala sa iyong buhay; siya ay naging bahagi ng iyong paglaki. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang iyong kuya ay nais kang makitang masaya, nais niyang makita kang lumipad sa iyong sariling mga pangarap. Ang iyong pagmamahal sa kanya ay ang tulay na nagdurugtong sa inyong dalawa sa bawat araw.

Ang buhay ni Ben ay parang isang eroplanong lumilipad sa gitna ng mga ulap. Hindi mo man ito laging nakikita, alam mong naroon ito, patuloy na naglalakbay sa ilalim ng pag-aaruga ng Diyos. Ang inyong 'Well of Love' sa Cà Mau ay isang patunay na ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na nagbibigay-buhay. Ang bawat patak ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy sa mundo. Hindi ito isang monumento ng kamatayan; ito ay isang monumento ng buhay na hindi natutuyo.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang maliit na gawain. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben sa inyo. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo.

Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya, lalo na sina Alan at Thao, upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na maging mapagpatawad at mapagbigay ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Ang pundasyon ng inyong pag-ibig ay nasa bato ni Kristo, at doon, kayo ay mananatiling matatag, anuman ang dumating na unos. Ang pag-ibig ay hindi natatapos; ito ay nagbabago, lumalalim, at naghihintay sa atin sa kabilang buhay. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.