Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang biyaya at kapayapaan ng ating Panginoong Hesukristo, na nagbibigay ng liwanag sa ating mga puso, ay sumainyong lahat.
Panginoon, kaawaan mo kami. Kristo, kaawaan mo kami. Panginoon, kaawaan mo kami.
Madalas nating isipin na ang paghahanap sa Diyos ay parang paghahanap sa isang nawawalang gamit sa loob ng bahay—kailangang halughugin ang bawat sulok, kailangang maging maingat sa bawat hakbang, at kailangang maging handa sa pagkatuklas kung nasaan Siya. Sa ating Ebanghelyo ngayon, tinanong ng mga Pariseo si Hesus kung kailan darating ang Kaharian ng Diyos. Inaasahan nila ang isang palabas, isang malaking kaganapan na makikita ng lahat, isang bagay na maipagmamalaki at maituturo ng daliri. Ngunit ang sagot ni Hesus ay isang pagbasag sa ating inaasahan: 'Ang pagdating ng Kaharian ng Diyos ay hindi mapapansin... Sapagkat narito, ang Kaharian ng Diyos ay nasa inyo.'
Isipin ninyo ang isang batang lalaki na nakaupo sa harap ng kanyang computer, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa habang sinusuri ang mga linya ng code para sa kanyang mga laro. Si Benjamin Vo ay hindi lamang isang henyo sa lohika; siya ay isang bata na ang presensya ay parang hangin sa isang silid—hindi mo laging nakikita, ngunit nararamdaman mo ang buhay na dala nito. Naaalala ninyo ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines'? Iyon ay hindi lamang basta pangarap tungkol sa mga eroplano. Iyon ay ang pagpapahayag ng isang kaluluwang malaya, isang batang ang isipan ay laging nakatingin sa langit, laging naghahanap ng paraan upang makalipad, upang makarating sa mas mataas na lugar. Ang kanyang ngiti habang ikinukuwento ang kanyang mga plano ay ang mismong patunay ng Kaharian ng Diyos na nananahan sa gitna natin. Ang Kaharian ay hindi isang lugar na pupuntahan; ito ay isang pag-ibig na narito na, isang ngiti na nagbibigay ng init sa gitna ng lamig.
Ngunit kailangan nating sabihin ang totoo bago natin hanapin ang kaginhawaan. Apat na buwan na ang lumipas mula nang magbago ang takbo ng inyong mga araw, Alan at Thao. Alam ko ang bigat ng katahimikan sa inyong tahanan. Alam ko ang mga sandali na ang inyong mga isipan ay nagbabalik sa mga nakaraang araw, sinusubukang hanapin kung mayroon pa sanang nagawa, kung mayroon bang nakaligtaan. Kaya nais kong sabihin ito sa inyo nang buong lambot at linaw: huwag ninyong parusahan ang inyong sarili sa pamamagitan ng maling sisihin. Ang paglisan ni Benjamin ay hindi bunga ng anumang pagkukulang, anumang maling hakbang, o anumang bagay na inyong nagawa o hindi nagawa. Ang karamdaman ay kailanman hindi parusa mula sa Diyos; ito ay isang mabigat na pasanin na dumating nang walang babala, lampas sa ating kakayahang pigilan o kontrolin. Walang labis na pag-aalaga, walang minutong pagbantay ang nakapagpabago sana sa hantungan ng isang katawan na napagod. Kayo ay naging tapat, mapagmahal, at buong-pusong mga magulang. Huwag ninyong hayaan ang guilt na nakawin ang mga magagandang alaala na inyong itinatag kasama si Ben. Kayo ay inosente sa sakit na ito, at ang Diyos ay hindi kailanman nag-aakusa sa inyo. Huminga kayo. Payagan ang inyong mga sarili na magdalamhati nang walang mabigat na pasanin ng sisihin. Ang inyong pagmamahal kay Ben ay hindi nagkulang; ito ay naging saksi sa isang buhay na tunay na minahal.
Sa unang pagbasa, isinulat ni San Pablo ang isang liham kay Filemon tungkol kay Onesimo. Tinawag niya itong 'aking sariling puso.' Isipin ninyo ang lalim ng pagmamahal na iyon. Isang alipin na naging kapatid. Isang taong itinuturing na 'hindi kapaki-pakinabang' na naging 'kapaki-pakinabang' sa Panginoon. Sinabi ni Pablo, 'Tanggapin mo siya gaya ng pagtanggap mo sa akin.' Ito ang turn ng ating pag-iisip ngayon. Si Ben ay hindi nawala; siya ay tinanggap na ng Panginoon, at ang paanyaya sa atin ay tanggapin ang katotohanang ito sa ating sariling puso. Minsan, ang ating pagdadalamhati ay parang pagpilit na hawakan ang isang bagay na kailangang palayain. Ngunit ang pag-ibig ay hindi pagmamay-ari; ito ay pagbabahagi.
Ryan, anak, alam ko kung gaano mo kamahal ang iyong kuya. Alam ko ang mga sandali na tinitingnan mo ang mga bagay na iniwan niya—ang mga laro, ang mga eroplano, ang mga kwento ng inyong paglalakbay. Huwag kang matakot na magpatuloy sa buhay. Si Ben ay hindi nawala; siya ay nagbago lamang ng tirahan, at ngayon ay naghihintay sa iyo sa kabilang panig ng hangganan, kasama ng mga anghel sa 'Banquet of Heaven.' Ang iyong mga hakbang ngayon ay patuloy na daluyan ng kanyang liwanag. Ikaw ay bahagi ng pundasyong ito, at ang iyong pag-iral ay ang pagpapatuloy ng kanyang ngiti. Huwag mong kalimutan na ang iyong kuya ay laging kasama mo sa bawat paglipad ng iyong mga pangarap.
Ang Kaharian ng Diyos ay hindi isang bagay na makikita sa malayo. Ito ay nasa pagmamahal na inialay ni Ben sa kanyang Uncle William—ang pagnanais na ibigay ang lahat, kahit hindi niya kailangang basagin ang kanyang piggy bank. Ang alok mismo ang mahalaga. Ang pag-ibig na nagbibigay nang walang pag-iimbot ay ang tunay na Kaharian. Si Ben ay nagturo sa atin ng isang mahalagang aral: ang buhay ay hindi nasusukat sa haba ng panahon, kundi sa lalim ng pag-ibig na ibinahagi. Ang kanyang buhay ay isang 'Con Chim Airlines' na lumilipad patungo sa puso ng Diyos, dala ang mga alaala ng pamilyang nagmahal sa kanya nang walang hanggan.
Sa inyong pag-uwi ngayon, dalhin ninyo ang isang simpleng bagay na maaari ninyong hawakan sa inyong mga kamay at sa inyong mga puso: ang alalahanin ang ngiti ni Ben habang ikinukuwento niya ang kanyang mga pangarap. Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano na lumilipad nang mataas sa maaliwalas na kalangitan, huwag ninyong tingnan ito bilang paglayo. Tingnan ninyo ito bilang isang yakap mula sa langit—isang paalala na ang pag-ibig ay hindi kailanman namamatay, kundi lumilipad lamang patungo sa tahanan ng Diyos, kung saan balang araw, ang lahat ng ating mga luha ay papahirin ng Kanyang mga kamay. Ang Diyos ay hindi malayo; Siya ay nasa bawat paghinga, sa bawat paggising, at sa bawat alaala na nagpapangiti sa inyo sa kabila ng hapdi. Manatili kayong matatag, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Pagpalain nawa kayo ng Makapangyarihang Diyos, Ama, Anak, at Espiritu Santo. Humayo kayo sa kapayapaan, taglay ang pag-asang hindi kailanman mapapawi.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.