Aziz Yozafat, Yepiskop va Shahid xotirasi

Tasavvur qiling, qadimgi bir xatni. Pavlus uni qamoqxonaning sovuq devorlari orasida, qo‘li qaltirab, lekin yuragi to‘lib-toshib yozmoqda. U o‘zining sevikli o‘g‘li Onesimni xo‘jayini Filemonga qaytarib yuboryapti. Pavlus shunchaki bir qulni emas, balki o‘z yuragini, o‘zining eng yaqin do‘stini qaytarmoqda. U shunday deydi: «Men uni senga yuboryapman, ya’ni o‘z yuragimni». Bu so‘zlar shunchaki maktub emas; bu insonlar o‘rtasidagi rishtalar, Xudoning inoyati bilan qanday qilib qullikdan birodarlikka, uzoqlikdan yaqinlikka aylanishi mumkinligining guvohligidir.

Bugun biz Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaganimizda, aynan shu «yurakni qaytarish» va «yurakni ulashish» tasvirini ko‘ramiz. Ben shunchaki aqlli, texnologiya olamida, sun’iy intellekt va bulutli infratuzilmalarda yashagan bola emasdi. Uning qalbining eng go‘zal jihati — uning o‘zini butunlay, hech qanday shartlarsiz yaqinlariga bag‘ishlay olishi edi. Sizlar, Alan va Thao, o‘g‘lingizning o‘sha samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi haqida gapirganda yuzida paydo bo‘lgan o‘sha beg‘ubor tabassumni yaxshi bilasiz. U o‘zining orzularini, o‘zining kichkina dunyosini sizlar bilan, ayniqsa ukasi Ryan bilan bo‘lishishdan hech qachon charchamadi. U o‘zining piggy bankini amakisi Uilyamga taklif qilgan o‘sha lahzani eslang... U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi, bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Bu bo‘shliq, bu sokinlikning og‘irligi, ayniqsa, kechalari o‘zini yanada yaqqol namoyon etadi. Alan, Thao, Ryan... bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Ba’zan o‘zingizga savol berasiz: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, bu asossiz ayblovni bugun shu yerdan tashqariga chiqaring. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning o‘ta-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.

Bugungi Injilda Iso farziylarning savoliga javob berib, shunday deydi: «Xudo Shohligi sizlarning orangizdadir». Bu shohlik ko‘zga ko‘rinadigan, osmondan tushadigan narsa emas; u insonlar o‘rtasidagi sevgida, bir-biriga bo‘lgan mehrda, o‘zini boshqalarga bag‘ishlashda yashaydi. Benning hayoti aynan shu Shohlikning bir parchasi edi. Uning o‘sha samolyotlar haqidagi gaplari, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi shunchaki texnik qiziqish emasdi; bu uning parvozga, kenglikka, o‘zi yetib borolmagan o‘sha osmonning cheksizligiga bo‘lgan sog‘inchi edi. U hozir aynan o‘sha osmonda, haqiqiy parvozini amalga oshirmoqda. Uning o‘sha tabassumi, o‘sha braces ko‘ringan kulgisi — bularning hammasi Xudoning ibodatxonasidagi tirik toshlardir.

Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda. U senga aytmoqchi bo‘lgan so‘zlari: «Qo‘rqma, men sening yoningdaman, biz yana uchrashamiz».

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.