Lateran Bazilikasining bag‘ishlanishi bayrami

Tasavvur qiling, qadimgi toshlardan qurilgan, asrlar davomida shamol va yomg‘irda yuvilgan ulug‘vor bir ibodatxonani. Uning devorlari mustahkam, ustunlari osmonga qadalgan. Bugun biz Lateran Bazilikasining bag‘ishlanishini nishonlar ekanmiz, ko‘z o‘ngimizda nafaqat Rimdagi o‘sha muhtasham bino, balki Ezekiel payg‘ambar ko‘rgan o‘sha sirli daryo gavdalanadi. U daryo ibodatxona ostonasidan oqib chiqib, hamma narsani tiriltiradi. Qayerga borsa, o‘sha yerda hayot gullaydi, daraxtlar meva beradi, suvlar shirin bo‘ladi. Bu daryo — Xudoning inoyati, Uning bizning hayotimizga, bizning muqaddas maskanimizga oqib kirayotgan sevgisidir.

Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaganimizda, men uning hayotini aynan shu daryo kabi ko‘raman. Uning hayoti shunchaki yashab o‘tilgan yillar emas, balki atrofiga hayot, quvonch va pokiza mehr ulashgan bir oqim edi. Sizlar, Alan va Thao, o‘g‘lingizning o‘sha o‘tkir aqli, matematikaga bo‘lgan qiziqishi va texnologiya olamidagi yutuqlari bilan faxrlanardingiz. Ammo uning haqiqiy kuchi, uning qalbining o‘sha «daryosi» uning mehribonligida edi. Esingizdami, u o‘zining kichkina piggy bankini amakisi Uilyamga taklif qilgan o‘sha lahzani? U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi, bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Bu bo‘shliq, bu sokinlikning og‘irligini bilaman. Tunda, uyning jimjitligida, o‘sha samolyotlarning past parvozi eshitilgandek bo‘ladi, lekin u yerda hech kim yo‘q. Yuragingizda savollar tug‘iladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, bu hech qachon jazo emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.

Bugungi Injilda Iso ibodatxonani tozalaydi. U «Mening Otamning uyini savdo maydoniga aylantirmanglar», deydi. U bu bilan nima demoqchi? U bizning qalbimizdagi, bizning oilamizdagi narsalar tartibsiz bo‘lib qolganida, U kelib, ularni qayta tartibga solishini ko‘rsatadi. U bizning yuragimizdagi og‘riqni, g‘azabni va tushunarsiz savollarni haydab chiqarib, o‘rniga O‘zining tinchligini joylamoqchi. Benning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi haqida gapirganda yuzida paydo bo‘lgan o‘sha tabassumni eslang. Bu shunchaki o‘yin emasdi; bu uning parvozga, kenglikka, o‘zi yetib borolmagan o‘sha osmonning cheksizligiga bo‘lgan sog‘inchi edi. U hozir aynan o‘sha osmonda, haqiqiy parvozini amalga oshirmoqda. Uning o‘sha tabassumi, o‘sha braces ko‘ringan kulgisi — bularning hammasi Xudoning ibodatxonasidagi tirik toshlardir.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda. U senga aytmoqchi bo‘lgan so‘zlari: «Qo‘rqma, men sening yoningdaman, biz yana uchrashamiz».

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.