Oddiy vaqtning yigirma beshinchi haftasi, shanba

Tasavvur qiling, o‘sha yoshlikning ilk tongida, hali dunyo sirlari oldida eshiklar ochilmagan bir paytda, ko‘zlarida hayajon bilan turgan yosh yigitni. Voiz kitobida aytilganidek: «Yoshligingda quvon, ey yigit, yoshlik kunlaringda qalbing shod bo‘lsin». Bu shunchaki maslahat emas, bu hayotning o‘zi go‘zal bir tuhfa ekanligini anglashga chorlovdir. Benjamin Vo, bizning aziz Benimiz, aynan shunday yoshlik nurini o‘zida mujassam etgan edi. Uning o‘sha qiziquvchan ko‘zlari, kod yozayotgan barmoqlari, samolyotlar va bulutlar ortidan kuzatayotgan nigohlari — bularning barchasi hayotga bo‘lgan cheksiz muhabbatning ifodasi edi. U shunchaki yashamadi, u har bir kunni, har bir texnologik kashfiyotni, har bir sayohatni bir sarguzasht kabi qabul qildi.

Sizlarga bir narsani aytmoqchiman: hayotning go‘zalligi uning uzunligida emas, balki uning chuqurligida, uning qanchalik sevgi bilan to‘ldirilganida. Benning hayoti — bu qisqa, ammo yorqin bir chaqmoq kabi edi. U o‘zining «Con Chim Airlines» orzulari bilan, o‘zining GitHub’dagi murakkab loyihalari bilan, hatto o‘sha amakisiga yordam berish uchun piggy bankini taklif qilgan saxovatli qalbining bir lahzasi bilan ham bizga ko‘p narsani o‘rgatdi. U piggy bankini sindirmadi, bo‘shatmadi, shunchaki taklif qildi. Bu uning yuragi qanchalik ochiq va boshqalarning og‘rig‘ini o‘ziniki kabi his qilganini ko‘rsatadi. Bu o‘sha yoshlikning pokligi, o‘sha samimiy, beg‘ubor insoniylikdir.

Ammo bugungi Injil bizni boshqa bir haqiqatga, biroz og‘irroq, ammo chuqurroq haqiqatga olib boradi. Iso shogirdlariga aytadi: «Odam O‘g‘li odamlar qo‘liga topshiriladi». Shogirdlar buni tushunmadilar, ularning qalbida qo‘rquv bor edi. Ular so‘rashga ham qo‘rqishdi. Bu bizning ham holatimiz emasmi? Biz ham ba’zan hayotimizdagi tushunarsiz, og‘riqli, «nega» degan savollarga javob topolmay, qo‘rquv ichida qolamiz. Nega o‘sha yorqin nurli yigit bizdan ketdi? Nega o‘sha orzular, o‘sha «Con Chim Airlines» parvozlari to‘xtab qoldi? Bu savollar, bu bo‘shliq, bu ertalabki sukunat — bularning barchasi bizni Iso bilan birga o‘sha xoch ostida turishga majbur qiladi.

Aziz Alan va Thao, men sizning yuragingizdagi o‘sha chuqur bo‘shliqni, o‘sha ertalabki sukunatni, Benning kulgisi eshitilmaydigan uyning og‘irligini bilaman. Ba’zan o‘zingizdan so‘rayotgandirsiz: «Nega? Yana nimadir qila olarmidim? Biror narsani o‘tkazib yubormadimmi?». Azizlarim, bugun bu og‘ir aybdorlik toshini yelkangizdan tushirib qo‘ying. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday ehtiyotkorlik buni o‘zgartira olmasdi. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Benning hayoti sizning sevgingiz bilan sug‘orildi va u o‘z vazifasini mukammal bajardi. Sizning sevginingiz Benning qalbida yashadi va u o‘z navbatida o‘sha sevgini dunyoga sochdi.

Ryan, senga qariman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha sokin daqiqalarni, birga kulgan damlarni yuragingda saqla. Sen akangning o‘sha orzularini, uning samolyotlarni kuzatishdagi hayajonini o‘z yuragingda saqla. Sen akangning davomchisisan. Sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang seni osmondan turib g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sening har bir qadaming, har bir tabassuming akangning sevgisini bu dunyoda davom ettiradi. Sen yolg‘iz emassan, butun jamoat, butun osmon sen bilan birga.

Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasallik azobini tortayotgan bolajonlar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo har biringizga yaqindir. Benning sevgisi hali ham bu dunyoda, uning xotirasiga qilingan xayrli ishlar orqali, boshqalarga hayot berib oqmoqda. Cà Mauerdagi o‘sha «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i kabi, Benning sevgisi hamon chanqoq qalblarni sug‘ormoqda. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik.

Azizlarim, bu yerdan ketayotganingizda, bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki Xudoning sevgisi sizning barcha xatolaringiz va qo‘rquvlaringizdan balanddir. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Har bir qadamingizda Xudoning nuri sizni yo‘llasin. Omin.