Oddiy vaqtning yigirma to‘qqizinchi yakshanbasi

Tasavvur qiling, qadimiy bozorning o‘rtasida turibsiz. Havoda ziravorlar, hayvonlar va minglab odamlarning shovqini aralashib ketgan. O‘sha shovqin o‘rtasida, hamma narsani sotib olish yoki sotish mumkin bo‘lgan joyda, Iso turibdi. Uning oldiga kelganlar qo‘llarida Rim tangasini ushlab turishibdi. Bu tanga ustida imperatorning yuzi va uning nomi muhrlangan. Iso uni qo‘liga oladi va o‘sha oddiy, ammo butun insoniyat tarixini o‘zgartirib yuboradigan savolni beradi: «Bu kimning qiyofasi va kimning yozuvi?» Ular «Qaysarniki», deb javob berishadi. Iso esa shunchaki aytadi: «Qaysarnikini Qaysarga, Xudonikini esa Xudoga qaytaring.»

Bu tanga shunchaki metall parchasi emas edi. U o‘sha davrdagi hokimiyatning, dunyoviy tartibning va insoniy chegaralarning belgisi edi. Ammo Isoning so‘zlari tangadan ham chuqurroqqa kirib boradi. U bizni shunday savol bilan yuzma-yuz qoldiradi: «Sening ichingda kimning qiyofasi bor?» Biz hammamiz, yaratilishimizning ilk kunidanoq, Xudoning qiyofasida yaratilganmiz. Bizning har birimizda, xoh u yosh, xoh qari bo‘lsin, Yaratuvchining muhrlangan imzosi bor. Dunyo bizdan nimalarnidir talab qiladi — soliqlar, vazifalar, kutishlar, yutuqlar. Ammo bizning asl mohiyatimiz, bizning butun borlig‘imiz, oxir-oqibat, Xudoga tegishli.

Keling, shu yerda, o‘sha ilohiy qiyofa aks etgan bir hayotga nazar solaylik. Benjamin Vo... Ben. Uning hayoti shunchalik boy, shunchalik yorqin ediki, uni shunchaki so‘zlar bilan ta’riflab bo‘lmaydi. Uning o‘sha qiziquvchan ko‘zlari, ayniqsa, samolyotlarning qanotlariga, Boeing 737 modellarining nafisligiga tikilganda qanday porlaganini eslang. U shunchaki samolyotlarni kuzatmasdi; u parvozni, erkinlikni, balandlikni sevardi. Uning otasi bilan birga aeroportlarda o‘tkazgan o‘sha sokin, baxtli soatlari, o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi hazilomuz, ammo samimiy orzulari... U o‘zining o‘tkir aqli bilan dunyoni kodlar va algoritmlar orqali tushunishga harakat qildi, lekin uning yuragi barcha texnologiyalardan ko‘ra murakkabroq va go‘zalroq edi.

Benning hayotida o‘sha ilohiy qiyofa qanday yaqqol ko‘ringanini bilasizmi? Uning o‘sha saxovatida. U o‘zining o‘n besh yoshida, amakisiga yordam berish uchun o‘zining butun piggy bankini taklif qilgan o‘sha lahzani o‘ylang. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pulni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha yosh bolaning yuragidagi sof, beg‘ubor sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — o‘zining butun boyligini — sevgi uchun ochiq tutdi. U hech qachon o‘zini ayamadi, u faqat sevishni va ulashishni bilar edi. Benning hayoti aynan shunday ochiq eshik edi: u hech qachon o‘zini himoya qilmadi, u faqat boshqalarga nur sochdi.

To‘rt oy o‘tdi. Va o‘sha ochiq eshik ortida hozir jimlik turibdi. Alan va Thao, men sizning yuragingizdagi o‘sha to‘lib-tosshgan og‘riqni, har safar uyga kelganda seziladigan o‘sha bo‘sh stulni juda yaxshi bilaman. Ba’zan o‘zingizdan so‘raysiz: «Nega? Men nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimda...». Azizlarim, Isoning bugungi so‘zlariga quloq soling. Xudo sizni ayblamaydi. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. O‘zingizni ayblashni to‘xtating. Xudo sizni kechirib bo‘lgan, endi o‘sha og‘ir toshni yuragingizdan qo‘ying. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga butun borlig‘ingiz bilan muhabbat berdingiz.

Pavlus Salonikaliklarga yozgan maktubida aytadi: «Biz Xudoga hamisha duo qilib, sizlarning imon bilan qilgan mehnatlaringizni, sevgi bilan chekkan zahmatlaringizni... eslaymiz». Benning hayoti aynan shu «sevgi bilan chekilgan zahmat» edi. Uning har bir tabassumi, har bir qiziqishi, har bir kichik yaxshiligi — bularning barchasi Xudoning nazdida abadiydir. U yo‘qolib ketgani yo‘q. U hozir osmonda, o‘sha «Banquet of Heaven»da, xuddi Saint Carlo Acutis kabi, Masihning huzurida. U u yerda yolg‘iz emas. U o‘zining o‘sha orzulari kabi balandda, sizlarni, ayniqsa ukasi Ryan, sizni kuzatib turibdi.

Ryan, senga qarayman, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan birga o‘tkazgan o‘sha quvnoq damlarni, birga kulgan lahzalaringni yuragingda mahkam saqla. Sen uning davomchisisan. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Akang seni osmondan turib, g‘urur bilan kuzatib turibdi. Sen yolg‘iz emassan. Uning sevgisi sening yuragingda yashamoqda. Uning o‘sha samolyotlarga bo‘lgan muhabbati, uning o‘sha shirin gigirlashlari — bularning barchasi sening hayotingda davom etadi.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar... Siz yolg‘iz emassiz. Benning sevgisi haligacha bu dunyoda yashamoqda. Uning xotirasiga qilingan xayrli ishlar — o‘sha «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali, u boshqalarga hayot berib, suv kabi oqmoqda. Uning kuchi sizning yuragingizda davom etadi. Uning sevgisi o‘limdan ham kuchliroqdir.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha tanga haqidagi Isoning so‘zlarini yodda tuting. Siz Xudoning qiyofasidasiz. Siz Uning sevgisi bilan muhrlangansiz. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, Xudoning cheksiz rahmiga ishoning. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan saqlasin. Omin.