Muqaddas Maryam Rosariy bayrami

Tasavvur qiling, qadimgi bir shaharda, tor ko‘chalardan o‘tib borayotgan bir guruh odamlarni. Ular o‘zlarining urf-odatlari, o‘zlarining qoidalari va o‘zlarining «to‘g‘ri» deb bilgan yo‘llari bilan band. Pavlus Galatiyaliklarga yozgan maktubida aynan shunday bir vaziyatni tasvirlaydi: odamlar kim bilan ovqatlanish, kim bilan muloqot qilish borasida ikkilanib, ikkiyuzlamachilikka berilishmoqda. Pavlus esa ularga tik qarab: «Agar sen, yahudiy bo‘la turib, butparastlar kabi yashasang, qanday qilib ularni yahudiy kabi yashashga majbur qilasan?» deydi. Bu savol shunchaki qoida haqida emas, bu haqiqat va samimiylik haqida. Bu — niqoblarni yechib tashlash va Masihning haqiqiy Xushxabariga qaytish haqida.

Biz ko‘pincha hayotimizda xuddi o‘sha ikkilanishlar ichida qolamiz. Biz «to‘g‘ri» ko‘rinishga, «to‘g‘ri» ibodat qilishga, «to‘g‘ri» motam tutishga intilamiz. Lekin Xudo bizdan niqob emas, balki qalbimizning chuqur, yalang‘och haqiqatini kutadi. Bugun, Muqaddas Maryam Rosariy bayramida, biz Isoning shogirdlariga ibodat qilishni o‘rgatganini eshitamiz. U shunchaki so‘zlarni emas, balki «Ota» deb murojaat qilishni, borligimizni Uning irodasiga topshirishni o‘rgatadi. Bu ibodat — «Otamiz» — bizning eng katta tayanchimizdir.

Benjamin Vo, bizning aziz Benimiz, xuddi shu haqiqatni o‘z hayotida yashagan edi. Uning hayotida murakkab kodlar, AI va bulutli infratuzilmalar bilan bir qatorda, juda oddiy, juda beg‘ubor bir narsa bor edi: uning samimiyligi. Esingizdami, u o‘zining «Con Chim Airlines» orzusi haqida gapirganda qanday jilmayardi? Uning ko‘zlari porlardi. U shunchaki o‘yin o‘ynamasdi; u o‘zining butun borligini, o‘zining butun qiziqishini o‘sha orzuga bag‘ishlagan edi. Bu uning haqiqiy qiyofasi edi — u hech qachon boshqalar uchun o‘zini o‘zgartirmasdi, u o‘zi edi.

Alan va Thao, men sizning yuragingizdagi o‘sha bo‘shliqni bilaman. Uch oy o‘tdi. Bu vaqt ichida siz Benning kulgisini, uning xonadagi o‘sha yorqin nurini sog‘indingiz. Ba’zan o‘zingizdan so‘raysiz: «Nega? Men nimadir qila olarmidim?». Azizlarim, Pavlusning o‘sha qat’iy so‘zlarini eslang: haqiqatga qayting. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda, o‘sha bo‘sh stul oldida, o‘sha jimlik ichida siz bilan birga yig‘lamoqda. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday ehtiyotkorlik buni o‘zgartira olmasdi. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. O‘zingizni ayblashni to‘xtating. Benning hayoti sizning sevgingiz bilan sug‘orildi va u o‘z vazifasini mukammal bajardi.

Injilda Iso «Bizga har kunlik nonimizni ber» deb ibodat qilishni buyuradi. Bu — bugungi kun uchun yashash degani. Ertangi kunning tashvishlari, o‘tmishdagi «nega»lar emas, balki bugun, shu lahzada Xudoning inoyatini qabul qilish. Ben aynan shunday yashagan. U o‘zining 15 yoshida, amakisiga yordam berish uchun o‘zining butun piggy bankini taklif qilganida, u kelajakni o‘ylamadi, u o‘sha lahzadagi sevgini o‘yladi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha yoshlikning pokligi, o‘sha samimiy, beg‘ubor insoniylikdir. U o‘zida bor bo‘lgan narsani sevgi uchun ochiq tutdi. Bu uning «yaxshiroq qismi» edi.

Ryan, senga qariman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen u bilan birga o‘tkazgan o‘sha oddiy daqiqalarni, birga kulgan damlarni yuragingda saqla. Sen akangning davomchisisan. Sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang seni osmondan turib g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sening har bir qadaming, har bir tabassuming akangning sevgisini bu dunyoda davom ettiradi. Sen yolg‘iz emassan, butun jamoat, butun osmon sen bilan birga. Akang sening qalbining bir qismi bo‘lib qoladi.

Azizlarim, bugun Rosariy bayramida, biz Maryam onamizning Isoning yonida qanday turganini eslaymiz. U ham o‘g‘lining azobini ko‘rdi, u ham o‘z yuragida qilich sanchilganini his qildi. Ammo u taslim bo‘lmadi. U ishonch bilan turdi. Siz ham shunday turing. Ben hozir o‘sha «Banquet of Heaven»da, samoviy ziyofatda, o‘zining sevimli samolyotlari kabi osmonlarda parvoz qilmoqda. U endi azob chekmaydi, u endi yovvoyi o‘tlar orasida emas, balki Xudoning nurida yashamoqda. U sizni kuzatib turibdi. U sizning har bir ko‘z yoshingizni, har bir duoyingizni eshitib turibdi.

Bugun uyingizga qaytganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki Xudoning sevgisi sizning barcha xatolaringiz va qo‘rquvlaringizdan balanddir. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Uyingizga qaytayotganda, bugun bir kichik ish qiling: kimdir uchun, xuddi Ben kabi, beg‘ubor bir yaxshilik qiling. Uning xotirasini shunday yashating: sevgi bilan, tabassum bilan va Xudoga bo‘lgan ishonch bilan. Uning har bir qadami, har bir orzusi — bu Xudoning buyukligiga bir guvohlikdir. Uning sevgisi sizni hech qachon tark etmaydi. Omin.