Oddiy vaqtning yigirma beshinchi haftasi, juma kuni

Tasavvur qiling, qadimgi bir shaharda, uzoq yo‘l bosib o‘tayotgan sayohatchini. Uning qo‘lida eski, eskirgan bir xarita bor. U har bir qadamini o‘lchaydi, har bir burilishni hisoblaydi, go‘yoki vaqtni o‘z izmiga solmoqchi bo‘lgandek. Ammo Voiz kitobidagi so‘zlar bizga boshqa bir haqiqatni eslatadi: «Hamma narsaning o‘z vaqti bor... tug‘ilishning vaqt bor, o‘lishning vaqt bor». Bu so‘zlar go‘yo hayotimizdagi eng og‘ir, eng tushunarsiz lahzalarni muhrlab qo‘ygandek tuyuladi. Biz vaqtni boshqarishga, uni ushlab qolishga urinamiz, lekin Xudo bizga vaqtning o‘zi Uning qo‘lida ekanligini, har bir soniya, har bir nafas Uning muqaddas irodasining bir qismi ekanligini ko‘rsatadi.

Biz bu yerda, Benjaminning hayotini eslar ekanmiz, uning o‘sha yorqin, qiziquvchan qalbini ko‘z oldimizga keltiramiz. Uning har bir kunini, o‘sha samolyotlarga, texnologiyalarga bo‘lgan cheksiz mehrini eslang. U shunchaki bola emas edi; u Xudoning ijodkorligining bir parchasi, dunyoga nur olib kelgan bir inson edi. Uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi — bu shunchaki o‘yin emas, balki uning baland parvozlarga, cheksiz ufqlar sari intiladigan ruhi edi. Benjamin har bir daqiqani qadrlardi, chunki u o‘zining qisqa umrida ham sevish, o‘rganish va dunyoni yaxshiroq qilish muhimligini his qilgan edi.

Injilda Iso shogirdlaridan so‘raydi: «Odamlar Mening kimligimni aytishadi?». Bu savol shunchaki qiziqish emas, bu har birimizning vijdonimizga qaratilgan savoldir. Biz Isoni kim deb bilamiz? U bizning og‘riqlarimizda yoningizda o‘tirgan, ko‘z yoshlarimizni sanab turgan, bizni hech qachon tark etmaydigan Zotmi? Iso «Soni Inson azob chekishi kerak» deganida, U bizning barcha azoblarimizni, barcha yo‘qotishlarimizni O‘ziga qabul qilganini ko‘rsatadi. U o‘limni yengib, tirilishni va’da qildi. Benjamin hozir aynan o‘sha va’da qilingan abadiylikda, samoviy manzillarda parvoz qilmoqda.

Aziz Alan va Thao, men sizning yuragingizdagi o‘sha chuqur bo‘shliqni, o‘sha ertalabki sukunatni, Benning kulgisi eshitilmaydigan uyning og‘irligini bilaman. Ba’zan o‘zingizdan so‘rayotgandirsiz: «Nega? Yana nimadir qila olarmidim? Biror narsani o‘tkazib yubormadimmi?». Azizlarim, bugun bu og‘ir aybdorlik toshini yelkangizdan tushirib qo‘ying. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday ehtiyotkorlik buni o‘zgartira olmasdi. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Benning hayoti sizning sevgingiz bilan sug‘orildi va u o‘z vazifasini mukammal bajardi.

Eslang-a, Ben bir safar o‘zining piggy bankini — butun jamg‘armasini — betob amakisiga yordam berish uchun berishga tayyor edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, shunchaki taklif qildi. Bu o‘n besh yashar bolaning qanchalik buyuk, boshqalar uchun yashaydigan yuragi borligini ko‘rsatadi. U o‘zida bor bo‘lgan hamma narsani — hatto bolalarcha jamg‘armasini ham — sevgi uchun berishga tayyor edi. Mana shu — Benning haqiqiy qiyofasi. U o‘zining bu saxovatli ruhi bilan sizning hayotingizni abadiy boyitdi. Uning sevgisi, xuddi Cà Mauerdagi o‘sha «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i kabi, hali ham bu dunyoda hayot berib oqmoqda.

Ryan, senga qariman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha sokin daqiqalarni, birga kulgan damlarni yuragingda saqla. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang seni osmondan turib g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sening har bir qadaming, har bir tabassuming akangning sevgisini bu dunyoda davom ettiradi.

Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasallik azobini tortayotgan bolajonlar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo har biringizga yaqindir. Benning sevgisi hali ham bu dunyoda, uning xotirasiga qilingan xayrli ishlar orqali, boshqalarga hayot berib oqmoqda. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik.

Azizlarim, bu yerdan ketayotganingizda, bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki Xudoning sevgisi sizning barcha xatolaringiz va qo‘rquvlaringizdan balanddir. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Har bir qadamingizda Xudoning nuri sizni yo‘llasin. Omin.