Ijumaa ya Juma la Ishirini na Tano la Mwaka

Tunapoanza tafakari yetu leo, nataka mfikirie picha moja rahisi: kijana mdogo anayesimama kando ya dirisha la ndege, akiwa ameinua simu yake kwa umakini mkubwa ili kupiga picha ya mawingu yanayopita nje. Huyu alikuwa Benjamin Vo. Katika umri wake wa miaka kumi na mitano, Ben hakuwa akitazama tu anga; alikuwa akitazama uwezekano. Alikuwa akitazama jinsi ambavyo ulimwengu unavyounganishwa, akitafuta siri za ndege na teknolojia kwa udadisi ule ule aliotumia kuishi maisha yake. Leo, katika kitabu cha Mhubiri, tunasikia maneno yanayoweza kutushtua: 'Kuna wakati wa kupanda, na wakati wa kung'oa; wakati wa kulia, na wakati wa kucheka.' Tunaposoma orodha hii ya nyakati, tunahisi uzito wa maisha yetu wenyewe. Tunahisi wakati ule wa 'kuomboleza' ambao umekuwa sehemu ya maisha yenu katika miezi mitatu iliyopita.

Kuna wakati, katika utafutaji wa amani, akili zetu hujaribu kutafuta sababu, au mbaya zaidi, hujaribu kutafuta makosa. 'Je, ningeweza kufanya zaidi? Je, kuna kitu kiliniponyoka?' Nataka nikuambieni ukweli huu mbele ya Mungu: Hamkosa kitu. Mungu hajawahi kuwapa mzigo huu kama adhabu. Ugonjwa ule haukutokana na chochote mlichofanya au mlichoshindwa kufanya. Ilikuwa tukio ambalo liko nje ya uwezo wa binadamu yeyote. Mungu haoni makosa yenu; anauona upendo wenu mkuu kwa Ben. Acheni kujihukumu. Mungu hajawahi kuwashutumu, kwa nini ninyi mjilaumu? Acheni jiwe lile la lawama lianguke chini kabisa. Mlimpenda Benjamin kwa ukamilifu wote wa roho yenu, na upendo huo ni zawadi ambayo Mungu anaithamini zaidi ya tunavyoweza kuelewa. Mungu haangalii makosa; anaupokea upendo.

Katika Injili ya leo, Yesu anawauliza wanafunzi wake swali la msingi: 'Watu wanasema mimi ni nani?' Na kisha, anawageukia wao: 'Ninyi mnasema mimi ni nani?' Hili si swali la nadharia. Ni swali la maisha. Ni swali la nani anayeshikilia maisha yetu wakati ulimwengu unapoporomoka. Yesu anawaambia wanafunzi wake kuwa 'Mwana wa Mtu lazima ateseke sana... na kuuawa, na siku ya tatu kufufuka.' Hapa, Yesu anatuonyesha kuwa mateso na kifo si mwisho wa hadithi. Kuna ufufuko. Kuna mwanga nyuma ya giza. Kwa Ben, ambaye alikuwa kijana wa ajabu, mwenye akili ya kipekee na moyo wa dhahabu, maisha yake hayakuwa ya bure. Kumbukeni ule wakati alipowaambia wazazi wake, kwa unyenyekevu wa ajabu, kwamba alikuwa tayari kutoa akiba yake yote ya piggy bank ili kumsaidia mjomba wake William aliyekuwa akisumbuliwa na maradhi. Hakuivunja, hakuikabidhi, lakini ofa ile—uamuzi wa kijana wa miaka kumi na tano kusema 'chukueni vyote'—ndiyo dhabihu safi mbele ya Mungu. Hiyo ndiyo roho ya Ben.

Alan na Thao, najua uzito wa kiti kilicho wazi nyumbani. Najua wakati mwingine, huzuni inakuja kama dhoruba isiyotabirika. Lakini msisahau kuwa Ben bado yuko hai ndani ya Mungu. Kumbukeni ile ndoto ya baba yake, ambapo Ben alionekana akiwa na afya, akiwa na tabasamu, akisema 'Con sẽ dõi theo ba mẹ' (Nitawaangalia mama na baba). Hiyo si ndoto tu; ni ukweli wa kiroho. Ben anawatazama. Anawapenda. Na anataka msiwe na hofu. Ryan, kaka mdogo wa Ben, najua unamkumbuka kaka yako. Unamkumbuka katika kila kona ya nyumba, katika kila mchezo mliocheza pamoja, na katika zile ndoto za ndege mliokuwa mkizitazama. Usiogope kuhisi upweke, lakini pia usiogope kuendelea kuishi. Ben angependa uwe na furaha. Yeye anakuangalia, na upendo wenu kama ndugu ni kitu ambacho kifo hakiwezi kamwe kukifuta. Unapopiga hatua mbele kila siku, jua kwamba kaka yako yuko karibu nawe, akikutazama kwa tabasamu lile lile la upendo. Wewe ni sehemu ya urithi wa Ben, na maisha yako ni ushahidi wa upendo huo. Endelea kuishi, endelea kuota, endelea kupenda kama kaka yako alivyokufundisha.

Kuna wakati tunapokuwa na huzuni, tunajaribu kuifunga mioyo yetu ili tusiumie tena. Tunajaribu kuifanya mioyo yetu kuwa migumu kama jiwe. Lakini Zaburi ya leo inatuonya: 'Ahimidiwe Bwana, Mwamba wangu!' Mungu anawaambia: 'Niruhusu niingie katika maumivu yenu. Niruhusu nifute machozi yenu.' Huzuni ni ushahidi wa upendo mkuu mlio nao kwa Ben. Usiogope kulia. Usiogope kukumbuka. Katika kila kumbukumbu, kuna uwepo wa Mungu. Kumbukumbu ya Ben inabaki kama nuru inayowaka. Iwe ni wakati alipokuwa akitabasamu kwa furaha anapozungumzia ndoto zake za 'con chim airlines', au alipokuwa akitazama ndege angani, Ben alikuwa akijenga 'code' ya upendo. Kila kitendo cha wema kinachofanyika kwa jina lake—kama vile kisima kile cha maji kule Cà Mau, au sadaka ndogo za siri zinazotolewa kwa maskini kwa jina lake—ni ishara kuwa upendo wake haujakufa. Upendo haufi. Unabadilika na kuwa uzima wa milele.

Ndugu zangu, maisha ya Benjamin hayakuwa ya bure. Yeye ni kama mbegu iliyoanguka ardhini na kuzaa matunda mengi. Sisi sote tulio hapa, tunaalikwa kuishi kwa ujasiri huo. Tunaalikwa kuishi kwa upendo huo. Tunaalikwa kumwamini Mungu ambaye anafuta machozi yote. Siku moja, tutakutana naye tena katika nuru isiyozimika, ambapo hakuna maumivu, hakuna ndege zinazochelewa, na hakuna huzuni. Huko, Ben atakuwa akitusubiri, akiwa na tabasamu lake, akiwa amevaa vizuri, akiwa na afya kamili, akiwa tayari kutuonyesha maajabu ya ulimwengu wa Mungu. Basi leo, nataka mbebe jambo hili moja mnapotoka nje ya mlango huu: Upendo haufi kamwe. Kila kumbukumbu njema, kila tabasamu la Ben, na kila tendo la wema linaloendelea kufanyika kwa jina lake ni dhibitisho kwamba yuko hai ndani ya Mungu. Simameni imara, msiogope, na mtembee kwa kichwa kilichoinuliwa, mkijua kwamba siku moja tutakutana naye tena katika nuru isiyozimika. Pumzika kwa amani, Ben mpendwa. Mungu awabariki na kuwalinda sasa na hata milele. Amina.