वर्षातील २५ व्या आठवड्यातील शुक्रवार

कधीकधी आपण आपल्या घरातील जुन्या वस्तूंकडे पाहतो—एखादे खेळणे, एखादे पुस्तक किंवा बेनची ती विमानतळावर काढलेली छायाचित्रे. आपण पाहतो की वेळ कशी वेगाने निघून जाते. आजच्या पहिल्या वाचनात उपदेशक म्हणतो, 'प्रत्येक गोष्टीला एक वेळ असते, आकाशाखालील प्रत्येक कार्याला एक वेळ असते.' जन्माला येण्याची वेळ, मरण्याची वेळ, रडण्याची वेळ आणि हसण्याची वेळ. हे शब्द वाचताना आपल्याला वाटते की, हे सर्व इतके अनियंत्रित का आहे? का काही गोष्टी आपल्या हातात नसतात? आपण बेनच्या त्या १५ वर्षांच्या आयुष्याकडे पाहतो—तो तेजस्वी मुलगा, ज्याला विमानांची इतकी ओढ होती की त्याने 'कॉन चिम एअरलाईन्स'चे स्वप्न पाहिले होते. तो हसताना आणि विमानांबद्दल बोलताना जो आनंद अनुभवायचा, तो आजही आपल्या स्मृतीत ताज्या फुलांसारखा उमललेला आहे.

अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की गेल्या तीन महिन्यांपासून, १३ जूनच्या त्या सकाळनंतर, तुमच्या घरातील प्रत्येक कोपरा बेनच्या आठवणीने भरलेला आहे. रात्रीच्या शांततेत, जेव्हा घर रिकामे वाटते, तेव्हा मनात येते, 'आम्ही काही चुकलो का? आम्ही आणखी काय केले असते तर बेन आज आमच्यासोबत असता का?' हा विचार म्हणजे एका अशा जाळ्यासारखा आहे जो मनाला गुंडाळून धरतो. पण आज प्रभू तुम्हाला अत्यंत प्रेमाने सांगत आहे: नाही, तुम्ही काहीही चुकले नाही. आजारपण किंवा दुःख हे कोणाचेही पाप नसते, आणि ते कोणाच्याही चुकीमुळे येत नाही. येशूने आंधळ्या माणसाच्या बाबतीत म्हटले होते—'ना या माणसाने पाप केले, ना त्याच्या आई-वडिलांनी.' तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई आणि वडील आहात. तुम्ही बेनला दिलेल्या प्रेमात कसलीही कसुरी नव्हती. स्वतःला त्या नको असलेल्या अपराधीपणाच्या ओझ्यापासून पूर्णपणे मुक्त करा. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. तो तुम्हाला फक्त जवळ घेण्यासाठी आपले हात पसरत आहे.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्या शिष्यांना विचारतो, 'लोक मला कोण म्हणतात?' आणि मग तो स्वतः विचारतो, 'तुम्ही मला कोण म्हणता?' पीटर उत्तर देतो, 'देवाचा ख्रिस्त.' येशू लगेच त्याला सांगतो की, 'मनुष्याच्या पुत्राला खूप हाल सोसावे लागतील.' हे ऐकताना आपल्याला वाटते, 'देवा, तू हे का होऊ दिले?' पण येशू इथे एका मोठ्या सत्याकडे निर्देश करत आहे. दुःख हे शेवट नाही. तो मरणाबद्दल बोलतो, पण त्यासोबतच तो 'तिसऱ्या दिवशी उठण्याबद्दल' ही बोलतो. बेनचे आयुष्य हे एका अशाच प्रवासासारखे होते. तो केवळ एक मुलगा नव्हता, तो एक 'देणारा' होता. तुम्हाला आठवते का, त्याने काका विल्यम यांच्या आजारपणी आपली संपूर्ण पिगी बँक त्यांना मदत म्हणून देण्याची तयारी दर्शवली होती? त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज नव्हती, पण ती 'देण्याची तयारी' ही त्याच्या हृदयाची ओळख होती. तो केवळ स्वतःचा विचार करणारा नव्हता; तो इतरांच्या वेदनेला समजून घेणारा होता.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तुझा दादा बेन तुझ्यावर आजही किती प्रेम करतो, हे तुझी मने सांगत असेल. जेव्हा तू तुझ्या खेळात किंवा अभ्यासात असतोस, तेव्हा हे विसरू नकोस की बेनचा तो लढाऊ बाणा—की 'प्रयत्न करणे हेच सर्वात महत्त्वाचे आहे'—तुझ्यातही जिवंत आहे. तुम्ही दोघेजण त्या उन्हाळ्याच्या दिवसात एकत्र घालवलेले क्षण, किंवा विमानतळावर उभे राहून निळ्या आकाशात विमाने उडताना पाहण्याचे ते शांत क्षण—हे सर्व देवाच्या स्मृतीत कायमचे कोरले गेले आहेत. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच ठिकाणी, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे. तो तिथे एकटा नाही. तो त्या 'बांक्वेट ऑफ हेवन'मध्ये, संत कार्लो अकुतीसच्या सोबतीने, देवाच्या सानिध्यात आहे.

कधीकधी आपण विचार करतो की आपण बेनला पुन्हा कधी पाहू? वडिलांना पडलेले ते स्वप्न आठवा—जिथे बेन त्यांना भेटायला आला होता, तो उंच आणि सशक्त होता. हे स्वप्न केवळ कल्पनेचा भाग नाही, तर ते देवाच्या आश्वासनाचे एक लहानसे प्रतिबिंब आहे. बेन तुम्हाला सोडून गेलेला नाही, तो फक्त एका अशा उंचीवर आहे जिथून तो तुम्हाला अधिक स्पष्टपणे पाहू शकतो. तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेत आहे. तो तुमच्या स्वप्नात येतो, तो तुम्हाला धीर देतो, कारण त्याचे प्रेम या जगाच्या सीमांच्या पलीकडे आहे. त्याने तुम्हाला दिलेले ते शेवटचे प्रेमळ संदेश, ते हास्य, ते कुतूहल—हे सर्व देवाच्या कृपेचे अंश आहेत. तुम्ही एकटे नाही आहात. संपूर्ण चर्च, संपूर्ण स्वर्गदूत आणि स्वतः प्रभू येशू तुमच्या दुःखात सहभागी आहेत.

आज जेव्हा आपण येथून बाहेर पडू, तेव्हा आपल्यासोबत एकच गोष्ट घेऊन जाऊया: अफाट आणि शांत आशा. देव आपल्या पाठीशी आहे. तो आपल्याला कधीही सोडत नाही. बेनच्या आठवणीने आपल्या आयुष्यात नवीन चैतन्य येऊ दे. तो आजही तुमच्या कुटुंबाचा एक अविभाज्य भाग आहे. त्याच्या प्रेमाचा ओलावा तुमच्या आयुष्यात नेहमी वाहत राहो. उद्या सकाळी जेव्हा तुम्ही उठाल, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पहा आणि देवाचे आभार माना की त्याने तुम्हाला बेनसारखा एक 'अद्भुत भेट' दिली. तो तुमच्याकडे आजही हसून पाहत आहे. तो तुम्हाला सांगत आहे, 'आई, बाबा, रायन, काळजी करू नका, मी तुमच्यासोबतच आहे.' आणि हेच सत्य तुम्हाला या दुःखाच्या काळातून बाहेर काढेल. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या आणि एकमेकांवर प्रेम करत राहा. आमेन.