साधारण समयको पच्चिसौं साताको शुक्रबार

हामीले कहिलेकाहीँ एउटा सानो बालकलाई आफ्नो कोठाको झ्यालबाट बाहिर आकाशतर्फ हेरिरहेको देखेका छौँ, जब टाढाबाट आकाशमा उडिरहेको विमानको आवाज सुनिन्छ। उसको आँखामा एउटा चम्किलो चमक हुन्छ, र ओठमा एउटा सानो मुस्कान, मानौं ऊ पनि त्यो विमानसँगै बादलमाथि उडिरहेको छ। बेन्जामिन भो—हाम्रा प्यारा बेन—को जीवन पनि त्यस्तै एउटा अनन्त उडान जस्तै थियो। उहाँको त्यो 'कन चिम एयरलाइन्स' को कल्पना, उहाँको कोडिंगको तीक्ष्ण बुद्धि, र उहाँको त्यो कोमल हृदय—यी सबै कुराहरूले उहाँको छोटो तर गहिरो जीवनलाई रङ्गाएका थिए। उहाँले आफ्नो १५ वर्षको यात्रामा यो संसारलाई जुन प्रेम दिनुभयो, त्यो कुनै घडीको सुईले नाप्ने समय होइन, त्यो त एउटा सुन्दर उपहार थियो।

आजको पहिलो पाठमा उपदेशकको पुस्तकले हामीलाई समयको यो अनौठो चक्रको बारेमा बताउँछ: 'जन्मने समय र मर्ने समय; रोप्ने समय र उखेल्ने समय; रुने समय र हाँस्ने समय; विलाप गर्ने समय र नाच्ने समय।' यी शब्दहरू सुन्दा कति पटक हाम्रो छाती भारी हुन्छ, होइन र? किनकि हामी सबैलाई थाहा छ कि जीवनमा एउटा यस्तो समय पनि आउँछ जब हामीले आफूले माया गरेको मानिसलाई बिदाई गर्नुपर्छ। जुन १३, २०२६ देखि, एलन र थाओ, तपाईंहरूको घरमा जुन सन्नाटा छाएको छ, त्यो सन्नाटा मरुभूमिको त्यो तातो हावा जस्तै छ। मलाई थाहा छ, त्यो खाली कुर्सी, उहाँको कोठामा रहेका ती कोडिंगका फाइलहरू, र उहाँले माया गर्नुभएको विमानका ती सम्झनाहरूलाई हेर्दा मुटु कसरी छिया-छिया हुन्छ।

कति पटक मध्यरातमा, जब संसार पूर्ण रूपमा शान्त हुन्छ, तब तपाईंहरूको मनमा त्यो पुरानो प्रश्नले डेरा जमाउँछ—'किन?' र सायद, त्योभन्दा पनि भारी प्रश्न—'के मैले केही छुटाएँ? के मैले अझै धेरै गर्न सक्थेँ?' धेरै आमाबाबुहरू जसले आफ्नो सन्तान गुमाउँछन्, उनीहरूले आफ्नो हृदयमा एउटा अदृश्य ढुङ्गा बोकेका हुन्छन्। उनीहरू आफैलाई दोष दिन्छन्। तर आज, येशू तपाईंको छेउमा उभिएर त्यो भारी ढुङ्गा तपाईंको छातीबाट हटाउन चाहनुहुन्छ। जसरी उहाँले कहिल्यै कसैको सजाय वा दोषको कुरा गर्नुभएन, त्यसरी नै आज म तपाईंलाई स्पष्ट रूपमा भन्दछु—तपाईंको कुनै गल्ती छैन। बेनको प्रस्थान कुनै सजाय होइन, न त यो कुनै मानवीय चुकाव हो। तपाईंहरूले बेनलाई संसारको सबैभन्दा उत्कृष्ट, न्यानो र पूर्ण प्रेम दिनुभयो। तपाईंहरूले उहाँको हरेक सपनालाई पखेटा दिनुभयो। तपाईंहरूले केही पनि छुटाउनुभएको छैन। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई दोष दिनुहुन्न, तसर्थ तपाईंहरूले पनि आफैँलाई कहिल्यै दोष नदिनुहोस्। केही दुःखहरू यस सृष्टिको नश्वरताबाट आउँछन्, जुन कुनै पनि मानवीय सतर्कता वा नियन्त्रणभन्दा बाहिर हुन्छन्। तपाईंहरू पूर्ण रूपमा मुक्त हुनुहुन्छ; आफ्नो हृदयलाई त्यो अपराधबोधबाट पूर्ण रूपमा खाली गर्नुहोस्।

आजको सुसमाचारमा, येशू आफ्ना चेलाहरूलाई एउटा गहिरो प्रश्न सोध्नुहुन्छ: 'भिडले मलाई को हुन् भनी भन्छन्?' चेलाहरूले विभिन्न उत्तरहरू दिए—जनबक्ता, एलिया, वा पुरानो अगमवक्ताहरूमध्ये एक। तर तब येशू सीधा उनीहरूलाई हेर्नुहुन्छ र सोध्नुहुन्छ, 'तर तिमीहरू मलाई को भनी भन्छौ?' पत्रुसले अगाडि बढेर उत्तर दिन्छन्, 'तपाईं परमेश्वरको ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।' यो प्रश्न आज हामी प्रत्येकलाई गरिएको छ। जब जीवनमा चारैतिर अन्धकार हुन्छ, जब हामीले आफ्नो प्रिय बालकलाई गुमाएका हुन्छौँ, तब हामी येशूलाई के भन्छौं? के हामी उहाँलाई हाम्रो चट्टान भन्न सक्छौँ? आजको भजनसंग्रहले हामीलाई सिकाउँछ: 'हे प्रभु, मेरो चट्टान, तपाईंको प्रशंसा होस्! तपाईं मेरो शरणस्थान हुनुहुन्छ।'

बेनको जीवन यही चट्टानमा आधारित थियो। उहाँको त्यो कोमल हृदय, उहाँको त्यो निस्वार्थपन—के तपाईंलाई याद छ? १५ वर्षको उमेरमा, जब उहाँका काका विलियम बिरामी हुनुहुन्थ्यो, बेनले आफ्ना आमाबुबालाई भन्नुभएको थियो कि उनी आफ्नो सम्पूर्ण खुत्रुके दिएर काकालाई सहयोग गर्न चाहन्छन्। त्यो खुत्रुके कहिल्यै फुटेन, त्यो पैसा कहिल्यै खर्च भएन, किनभने त्यसको आवश्यकता परेन। तर त्यो प्रस्ताव—त्यो एउटा बालकको निस्वार्थ समर्पण—त्यो त स्वर्गमा सुरक्षित छ। त्यो उहाँको आत्माको सुन्दरता थियो। उहाँले आफ्नो जीवनमा कहिल्यै स्वार्थी बन्न सिक्नुभएन; उहाँ त सधैँ अरूको बारेमा सोच्नुहुन्थ्यो।

रायन, भाइ, तिमी तिम्रो दाजुको सबैभन्दा ठूलो जीवित सम्झना हौ। तिमीले एक्लो महसुस गर्नु पर्दैन। तिम्रो दाजुले तिमीलाई स्वर्गबाट हेरिरहनुभएको छ र गर्व गरिरहनुभएको छ। तिमीले आफ्ना आमा र बुबाको हात समातेर अगाडि बढ्नुपर्छ। बेनले आफ्नो जीवनमा सधैँ 'प्रयास गर्नु नै ठूलो कुरा हो' भनी सिकायो, तिमीले पनि त्यही साहसलाई आफ्नो जीवनमा बोक्नुपर्छ। तिम्रो दाजु अहिले सन्त कार्लो एकुटिससँगै स्वर्गको त्यो 'Banquet of Heaven' मा हुनुहुन्छ। सायद उहाँहरूले त्यहाँ नयाँ उडानहरू भर्दै हुनुहुन्छ, स्वर्गको अनन्त आकाशमा 'कन चिम एयरलाइन्स' को उडान।

तपाईंहरूले बेनलाई गुमाउनुभएको छैन, तपाईंहरूले उहाँलाई परमेश्वरको हातमा सुम्पनुभएको छ। उहाँ अहिले पूर्ण रूपमा सुरक्षित हुनुहुन्छ। उहाँलाई कुनै पीडा छैन, कुनै थकान छैन। उहाँले तपाईंहरूलाई स्वर्गबाट हेर्दै हुनुहुन्छ र भन्दै हुनुहुन्छ, 'बा, आमा, म ठीक छु। मेरो प्रेम तपाईंहरूसँग छ।' उहाँको त्यो प्रेममा भरोसा राख्नुहोस्। उहाँ सधैँ तपाईंहरूको साथमा हुनुहुन्छ, अब र सधैँभरि।

घर फर्कँदा, एउटा सानो काम गर्नुहोस्। आज राति, जब तपाईंहरूले आकाशमा ताराहरू वा कुनै विमानको बत्ती देख्नुहुन्छ, एकछिन अडिनुहोस्। गहिरो सास लिनुहोस्। यो नसोच्नुहोस् कि उहाँ टाढा हुनुहुन्छ। उहाँ त केवल त्यो अनन्तताको उडानमा हुनुहुन्छ, र उहाँको त्यो सानो मुस्कान अझै पनि तपाईंहरूको हृदयमा जीवित छ। परमेश्वरको प्रेममा भरोसा राख्नुहोस्, किनकि उहाँ नै हुनुहुन्छ जसले हामीलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न। आमेन।