साधारण समयको सत्ताईसौं हप्ताको मंगलबार

हामीले कहिलेकाहीँ एउटा सानो बालकलाई भान्साको टेबलमा बसेर, तातो र बाफ निस्किरहेको स्पेगेटी र मिटबलको प्लेटतिर हेर्दै गर्दा एउटा मिठो, सरल मुस्कान दिएको देखेका छौँ। उसको त्यो छोटो कपाल र शान्त स्वभावले उसलाई पूर्ण रूपमा वर्तमानमा रमाइरहेको देखाउँछ—कुनै ठूला चिन्ताहरू बिना, केवल एउटा साधारण दिनको आनन्द उठाइरहेको। बेन्जामिन भो—हाम्रा प्यारा बेन—को जीवनमा पनि यस्ता थुप्रै साधारण तर अनमोल क्षणहरू थिए। उहाँको त्यो brilliant mind, जसले प्रविधि र गणितको गहिराइमा पुग्न सक्थ्यो, त्यो त उहाँको क्षमताको एउटा पाटो मात्र थियो। तर उहाँको साँचो सुन्दरता त उहाँको त्यो शान्त उपस्थिति र कोमल हृदयमा निहित थियो, जसले हरेक साधारण पललाई समेत विशेष बनाइदिन्थ्यो। आज हामी यहाँ उहाँको त्यही जीवनको स्मृति र परमेश्वरको अनन्त वचनको प्रकाशमा उभिएका छौँ।

आजको पहिलो पाठमा सेन्ट पलले गलातीका विश्वासीहरूलाई आफ्नो भूत Itinerary को बारेमा सम्झाउनुहुन्छ। उहाँ बताउनुहुन्छ कि उहाँ पहिले कसरी परमेश्वरको मण्डलीलाई सताउने मानिस हुनुहुन्थ्यो, आफ्ना पुर्खाहरूका परम्पराहरूप्रति कति बढी कट्टर हुनुहुन्थ्यो। तर उहाँको जीवनमा एउटा ठूलो मोड आउँछ। उहाँ भन्नुहुन्छ, 'तर जब उहाँले, जसले मलाई मेरो आमाको गर्भमै देखि अलग गर्नुभयो र आफ्नो अनुग्रहद्वारा मलाई बोलाउनुभयो, ममा आफ्नो पुत्र प्रकट गर्न प्रसन्न हुनुभयो...' सेन्ट पलको जीवन अचानक परिवर्तन हुन्छ। उहाँले आफ्नो पुरानो बाटो छोडेर ख्रीष्टको प्रकाशलाई अँकम्बा गर्नुहुन्छ। यो एउटा यस्तो यात्रा हो जहाँ मानिसले आफ्नो योजनाभन्दा पर परमेश्वरको अनन्त डोऱ्याइलाई स्वीकार गर्छ।

र यही कुरा आजको भजनसंग्रहले हामीलाई अझ गहिरो रूपमा महसुस गराउँछ। भजनकार गाउँछन्, 'हे प्रभु, तपाईंले मलाई जाँच्नुभएको छ र मलाई चिन्नुभएको छ... तपाईंले नै मेरो भित्री अङ्गहरू बनाउनुभयो; तपाईंले मलाई मेरी आमाको गर्भमा बुन्नुभयो।' सोचौं त यो कति अचम्मको कुरा हो। हामी कोही पनि संयोगवश यो संसारमा आएका होइनौँ। बेन पनि कुनै संयोग थिएनन्; उहाँलाई परमेश्वरले आफ्नै हातले, आफ्नै प्रेमले गर्भमा बुन्नुभएको थियो। उहाँको त्यो १५ वर्षको जीवन—उहाँको हासो, उहाँको जिज्ञासा, उहाँको उडानप्रतिको तीब्र लगाव, र उहाँको त्यो कोमल स्वभाव—सबै कुरा परमेश्वरको अनन्त ग्रन्थमा पहिल्यै लेखिएको थियो।

तर एलन र थाओ, मलाई थाहा छ कि आज यो सत्य सुन्दा पनि तपाईंहरूको हृदयमा कति ठूलो भारी छ। जुन १३, २०२६ देखि, तपाईंहरूको घरमा जुन खडेरी र सन्नाटा छाएको छ, त्यो मरुभूमिको तातो हावा जस्तै कष्टकर छ। त्यो खाली कुर्सी, उहाँको कोठामा रहेका ती कोडिंगका फाइलहरू, र उहाँले यति धेरै माया गर्नुभएको बोइङ ७३७ विमानका सम्झनाहरूलाई हेर्दा मुटु कसरी छिया-छिया हुन्छ, त्यो म बुझ्न सक्छु। कति पटक मध्यरातमा, जब संसार पूर्ण रूपमा शान्त हुन्छ, तब तपाईंहरूको मनमा त्यो पुरानो प्रश्नले आएर डेरा जमाउँछ—'किन?' र सायद, त्योभन्दा पनि गहिरो र पोल्ने प्रश्न—'के मैले केही छुटाएँ? के मैले अझै केही गर्न सक्थें?'

धेरै आमाबाबुहरू जसले आफ्नो सन्तान गुमाउँछन्, उनीहरूले आफ्नो भित्री मनमा एउटा अदृश्य र गह्रौं ढुङ्गा बोकेका हुन्छन्। उनीहरू आफैलाई दोष दिन्छन्। उनीहरू सोच्छन् कि सायद उनीहरूले स्वास्थ्यको कुनै सङ्केत पहिले नै बुझ्न सक्थे, सायद उनीहरूले अझै बढी सतर्कता अपनाउन सक्थे। तर आज, ठीक अहिले, येशू तपाईंको छेउमा चुपचाप उभिएर त्यो भारी ढुङ्गा तपाईंको छातीबाट हटाउन चाहनुहुन्छ। म आज तपाईंलाई अत्यन्तै कोमल र स्पष्ट स्वरमा भन्दछु—तपाईंको कुनै गल्ती छैन। बेनको प्रस्थान कुनै सजाय होइन, न त यो कुनै मानवीय चुकाव वा कमजोरी हो। तपाईंहरूले बेनलाई संसारको सबैभन्दा उत्कृष्ट, न्यानो र पूर्ण प्रेम दिनुभयो। तपाईंहरूले उहाँको हरेक सपनालाई पखेटा दिनुभयो, उहाँको छेउमा सधैँ पहाड जस्तै उभिइरहनुभयो। तपाईंहरूले केही पनि छुटाउनुभएको छैन। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई कहिल्यै दोष दिनुहुन्न, तसर्थ तपाईंहरूले पनि आफैँलाई कहिल्यै दोष नदिनुहोस्। केही दुःखहरू यस सृष्टिको नश्वरता र कमजोरीबाट उत्पन्न हुन्छन्, जुन कुनै पनि मानवीय सतर्कता वा नियन्त्रणभन्दा पूर्ण रूपमा बाहिर हुन्छन्। तपाईंहरू आज पूर्ण रूपमा मुक्त हुनुहुन्छ; आफ्नो हृदयलाई त्यो अनावश्यक अपराधबोधबाट पूर्ण रूपमा खाली गर्नुहोस्। परमेश्वरले तपाईंहरूको प्रत्येक आँसु देख्नुहुन्छ र उहाँले तपाईंहरूलाई आफ्नै न्यानो काखमा लिनुभएको छ।

अब आजको सुसमाचारतिर फर्कौं। लुकाको यो छोटो पाठमा हामी दुई दिदीबहिनीहरू—मार्था र मरियमलाई भेट्छौं। येशू उनीहरूको गाउँमा आउनुभएको छ। मार्था सेवामा व्यस्त छिन्, उनी खानपानको प्रबन्ध मिलाउनमा धेरै चिन्तित र आत्तिएकी छिन्। उनी येशूको नजिक आएर गुनासो गर्छिन्, 'प्रभु, के तपाईंलाई वास्ता छैन कि मेरी बहिनीले मलाई एक्लै सेवा गर्न छोडेकी छे? उनलाई भन्नुहोस् मलाई सघाउन।' तर येशूको जवाफ कति अचम्मको र शान्त छ। उहाँ भन्नुहुन्छ, 'मार्था, मार्था, तिमी धेरै कुरामा चिन्तित र आत्तिएकी छौ। तर एउटै कुराको मात्र खाँचो छ। मरियमले असल भाग चुनेकी छे, जुन उसबाट खोसिनेछैन।'

सोच्नुहोस् त, मार्थाले गलत काम गरिरहेकी थिइनन्; उनी त पाहुनाको सेवा गर्दै थिइन्, जुन एउटा राम्रो कुरा थियो। तर उनको मनमा 'चिन्ता' र 'अन्तरविरोध' पसेको थियो। येशूले हामीलाई सिकाउन खोज्नुभएको कुरा यो हो कि जीवनको दौडधूपमा, कर्तव्य र कामको थकाइमा, हामीले त्यो 'असल भाग' लाई बिर्सनु हुँदैन—त्यो हो, उहाँको चरणमा बस्ने, उहाँको उपस्थितिमा शान्त हुने र उहाँको प्रेमलाई अनुभव गर्ने क्षमता। बेनको जीवन पनि त्यस्तै थियो। उहाँले १५ वर्षको छोटो उमेरमा धेरै कुराहरू हासिल गर्नुभयो—प्रविधि, एआई, विमानहरूको बारेमा ज्ञान—तर उहाँको जीवनको मूल सार त्यो कोमल प्रेम थियो जुन उहाँले आफ्नो परिवारलाई दिनुभयो।

के तपाईंलाई याद छ, जब उहाँका काका विलियम बिरामी हुनुहुन्थ्यो, १५ वर्षको त्यो कलिलो बाल्यकालमा बेनले आफ्ना आमाबुबालाई भन्नुभएको थियो कि उनी आफ्नो सम्पूर्ण खुत्रुके दिएर काकालाई सहयोग गर्न चाहन्छन्? त्यो खुत्रुके कहिल्यै फुटेन, त्यो पैसा कहिल्यै खर्च भएन, किनभने त्यसको आवश्यकता परेन, काकाको बीमाले पुग्यो। तर त्यो प्रस्ताव—त्यो एउटा बालकको पूर्ण र निस्वार्थ समर्पण—त्यो त स्वर्गमा पूर्ण रूपमा सुरक्षित छ। उहाँले कहिल्यै स्वार्थी बन्न सिक्नुभएन; उहाँको मन सधैँ अरूको भलाइको लागि धड्कन्थ्यो। आज पनि उहाँको नाममा खनिएको 'वेल अफ लभ' ले टाढाको एउटा गाउँमा मानिसहरूलाई जीवनको सफा पानी दिइरहेको छ। यो नै उहाँको वास्तविक विरासत हो—एउटा यस्तो प्रेम जुन कहिल्यै मर्दैन, जसले मरणोपरान्त पनि जीवन दिइरहन्छ।

रायन, भाइ, तिमीतिर हेर्दैछु। तिमी तिम्रो दाजुको सबैभन्दा ठूलो र जीवित सम्झना हौ। तिमीले कहिल्यै एक्लो महसुस गर्नु पर्दैन। तिम्रो दाजुले तिमीलाई स्वर्गको त्यो अनन्त उचाइबाट हेरिरहनुभएको छ र तिमीमाथि गर्व गरिरहनुभएको छ। तिमीले आफ्ना बुबा र आमाको हात बलियोसँग समातेर अगाडि बढ्नुपर्छ। बेनले आफ्नो जीवनमा सधैँ यो सिकायो कि 'प्रयास गर्नु नै सबैभन्दा ठूलो कुरा हो।' तिमीले पनि आफ्नो जीवनमा त्यیही साहसलाई, त्यही मुस्कानलाई बोकेर हिँड्नुपर्छ। तिम्रो दाजु अहिले सन्त कार्लो एकुटिस र अन्य अनन्त आत्माहरूसँगै स्वर्गको त्यो 'Banquet of Heaven' मा आनन्द मनाइरहनुभएको छ।

तपाईंहरूले बेनलाई गुमाउनुभएको छैन, प्रिय आमाबुबा; तपाईंहरूले उहाँलाई परमेश्वरको अनन्त र सुरक्षित हातमा सुम्पनुभएको छ। उहाँ अहिले कुनै पनि शारीरिक पीडा र थकानबाट पूर्ण रूपमा मुक्त हुनुहुन्छ। उहाँले तपाईंहरूलाई स्वर्गबाट हेर्दै हुनुहुन्छ र अति कोमल स्वरमा भनिरहनुभएको छ, 'बा, आमा, म ठीक छु। मेरो प्रेम सधैँ तपाईंसँग छ।' उहाँको त्यो प्रेममा आफ्नो मनलाई विश्राम दिनुहोस्।

घर फर्कँदा, आज राति एउटा सानो काम गर्नुहोस्। जब तपाईंहरूले आकाशमा उडिरहेको वा टाढा झिलीमिली गरिरहेको कुनै विमानको बत्ती देख्नुहुन्छ, वा घरको भान्सामा कुनै साधारण मीठो कुरा देख्नुहुन्छ, एकछिन अडिनुहोस्। गहिरो सास लिनुहोस्। यो कहिल्यै नसोच्नुहोस् कि उहाँ टाढा हुनुहुन्छ। उहाँ त केवल त्यो अनन्तताको उडानमा हुनुहुन्छ, र उहाँको त्यो सानो, चम्किलो मुस्कान अझै पनि तपाईंहरूको हृदयको भित्री कुनामा जीवित छ। परमेश्वरको प्रेममा पूर्ण रूपमा भरोसा राख्नुहोस्, किनकि उहाँ नै हुनुहुन्छ जसले हामीलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न र अन्त्यसम्मै डोर्‍याउनुहुन्छ। आमेन।