वर्षको तीसौँ हप्ताको बिहीबार

हामी प्रायः आफ्नो जीवनलाई एउटा यस्तो सुरक्षित किल्लाको रूपमा हेर्छौँ, जसको पर्खालहरू हामीले आफ्ना योजनाहरू, आफ्ना मेहनत र आफ्ना अपेक्षाहरूले बलियो बनाउन खोज्छौँ। हामीलाई लाग्छ, यदि हामीले सही बाटो रोज्यौँ, यदि हामीले पर्याप्त सावधानी अपनायौँ भने, हामी ती सबै आँधीबेहरीहरूलाई रोक्न सक्छौँ जसले हाम्रो शान्तिलाई भंग गर्न चाहन्छन्। तर आजको पहिलो पाठमा, सन्त पावलले हामीलाई एउटा फरक सत्यतिर डोर्‍याउनुहुन्छ। उहाँ भन्नुहुन्छ: 'परमेश्वरको हतियार लगाऊ।' उहाँले हामीलाई एउटा यस्तो युद्धको बारेमा बताउनुहुन्छ जुन रगत र मासुको विरुद्ध होइन, तर अन्धकारका शक्तिहरूको विरुद्ध छ। यो युद्धमा हाम्रो सुरक्षा हाम्रो आफ्नै बलले होइन, तर 'सत्यको कम्मर कसेर' र 'शान्तिको सुसमाचारको तयारी' ले हुन्छ।

आजको सुसमाचारमा, हामी येशूलाई देख्छौँ। उहाँलाई चेतावनी दिइन्छ कि हेरोदले उहाँलाई मार्न खोज्दैछ। तर येशू डराउनुहुन्न। उहाँ भन्नुहुन्छ, 'म त आज र भोलि दुष्ट आत्माहरू निकाल्दै र निको पार्दै अघि बढ्नेछु, र तेस्रो दिनमा म आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्नेछु।' येशूको यो अटल दृढता, यो शान्त अठोट नै उहाँको हतियार थियो। उहाँलाई थाहा थियो कि उहाँको बाटो यरूशलेम हुँदै क्रूससम्म जान्छ, तर उहाँले त्यो बाटोलाई डराएर होइन, तर प्रेमले रोज्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो, 'यरूशलेम, यरूशलेम... कति पटक मैले तिम्रा नानीहरूलाई एउटी कुखुरीले आफ्ना चल्लाहरूलाई पखेटा मुनि भेला गरेझैँ भेला गर्न चाहेँ!'

यो पखेटाको छवि—यो सुरक्षाको, न्यानोपनको र हेरचाहको छवि—हाम्रो मनमा आज गहिरो गरी बस्नुपर्छ। हाम्रा प्यारा बेन्जामिन—बेन—जसले आफ्नो १५ वर्षको छोटो जीवनमा यो सुरक्षा र प्रेमलाई कति सुन्दर ढङ्गले बुझ्नुभयो। बेन, जो आफ्नो काका विलियमको पीडा देख्दा आफ्नो सम्पूर्ण खुत्रुके अर्पण गर्न तयार हुनुहुन्थ्यो। उहाँले त्यो खुत्रुके कहिल्यै फुटाउनुभएन, तर त्यो प्रस्ताव—त्यो अघि बढेको हात—त्यो नै उहाँको आत्माको हतियार थियो। उहाँले सिकाउनुभयो कि प्रेम भनेको हातमा के छ भन्ने होइन, तर हृदयमा कति उदारता छ भन्ने हो। बेनको त्यो जिज्ञासु मन, जसले 'कन छिम एयरलाइन्स' को सपनामा रमाइलो गथ्र्यो, त्यो वास्तवमा उहाँको स्वर्गप्रतिको उडान थियो।

एलन र थाओ, मलाई थाहा छ कि चार महिना बितिसक्दा पनि त्यो घरको खाली कुर्सी, त्यो कोठाको सन्नाटा, र बिहान उठ्नेबित्तिकै मनमा आउने त्यो भारीपनले तपाईंहरूलाई कति पोल्छ। कहिलेकाहीँ त यस्तो लाग्छ कि यो दुःख अचानक कसरी आइपायो। यदि तपाईंहरूको मनमा कहिलेकाहीँ 'के मैले केही छुटाएँ? के मैले अझै केही गर्न सक्थें होला?' भन्ने अनायासै प्रश्न उठेको छ भने, म आज तपाईंलाई अत्यन्तै कोमल स्वरमा भन्न चाहन्छछु: तपाईंले केही पनि छुटाउनुभएको छैन। बेनको यो प्रस्थान कुनै मानवीय त्रुटि वा कसैको पनि कमजोरीको परिणाम होइन। परमेश्वरले यस्तो भार तपाईंहरूको काँधमा हाल्नुभएको छैन। केही दुःखहरू यस संसारको असीमित रहस्य र नश्वरताभित्र लुकेका हुन्छन्, जुन कुनै पनि मानवीय सतर्कता वा नियन्त्रणभन्दा धेरै टाढा हुन्छन्। आज तपाईंहरू आफ्नो हृदयलाई त्यो अनावश्यक अपराधबोधबाट पूर्ण रूपमा खाली गर्नुहोस्; तपाईंहरू निर्दोष हुनुहुन्छ, र परमेश्वरले तपाईंहरूको आँसुलाई आफ्नै आँसुको रूपमा लिनुभएको छ। बेनको जीवन एउटा यस्तो तारा जस्तै हो जसले रातको अध्यारोमा पनि बाटो देखाउँछ।

रायन, भाइ, तिमीले तिम्रो दाजुको त्यो मुस्कान र त्यो कोमल हृदयलाई आफ्नो जीवनमा बोकेर हिँड्नुपर्छ। तिमी एक्लो छैनौ। बेन अहिले त्यो 'Banquet of Heaven' मा हुनुहुन्छ, जहाँ कुनै पीडा छैन, केवल अनन्त प्रकाश छ। आज जब तपाईं घर फर्किनुहुन्छ, आफ्नो घरमा रहेका ती साना-साना चीजहरूलाई हेर्नुहोस्—बेनका ती विमानका मोडलहरू, वा उहाँले कोरेका ती कोडहरू। ती केवल वस्तुहरू होइनन्, ती त प्रेमका चिन्हहरू हुन्। ती वस्तुहरूलाई समातेर नबस्नुहोस्, बरु ती वस्तुहरूले तपाईंलाई सिकाएको प्रेमलाई बाँड्नुहोस्। बेनको त्यो मुस्कानलाई आफ्नो हृदयमा राख्नुहोस्, र उहाँको त्यो उदारतालाई आफ्नो जीवनको बाटो बनाउनुहोस्। परमेश्वरको प्रेममा पूर्ण रूपमा भरोसा राख्नुहोस्, किनकि उहाँ नै हुनुहुन्छ जसले हामीलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न र अन्त्यसम्मै डोर्‍याउनुहुन्छ।

हामी आज के बोकेर घर फर्किने? सन्त पावलले भनेझैँ, 'परमेश्वरको हतियार लगाउनुहोस्।' त्यो हतियार भनेको अरू केही होइन, तर विश्वास, प्रार्थना र एक-अर्काप्रतिको प्रेम हो। बेनको जीवनले हामीलाई सिकाएको छ कि जीवन भनेको के जम्मा गर्यौँ भन्ने होइन, तर हामीले कति प्रेम बाँड्यौँ भन्ने हो। उहाँ अहिले स्वर्गको त्यो अनन्त बगैँचामा पूर्ण रूपमा सुरक्षित हुनुहुन्छ। उहाँले तपाईंहरूलाई हेरिरहनुभएको छ, र उहाँको त्यो मुस्कानले तपाईंहरूलाई सधैँ ढाडस दिइरहनेछ। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई आफ्नो कोमल काखमा राख्नुभएको छ। उहाँको प्रेम नै तपाईंहरूको बल हो। आमेन।