Adi həftənin otuzuncu cümə axşamı

Təsəvvür edin ki, dərin, qaranlıq bir gecədə, hər tərəfin səssizliyə büründüyü bir vaxtda durmusunuz. Ayaqlarınızın altında möhkəm bir daş var, amma ətrafı görmək çətindir. Həyat bəzən bizə məhz belə görünür: gözlənilməz fırtınaların, izahı olmayan yolların içində tək qalmışıq kimi. Müqəddəs Pavel Efeslilərə yazarkən məhz bu reallığı toxunur: «Bizim mübarizəmiz qan və ət ilə deyil, bu qaranlıq dünyanın hakimləri və göylərdəki şər ruhlarlaadır». O, bizə sadə bir məsləhət vermir; o, əsl zireh geyinməyi buyurur – həqiqət qurşağını, salehlik zirehini, sülh Müjdəsini və imanı. Çünki insan gücü bu yolda bəzən kifayət etmir.

Alan və Thao, mən bilirəm ki, bu dörd ayın hər bir günü sizin üçün həmin o zirehin sınandığı, ürəyinizin isə səssizliklə döyündüyü bir dövrdür. Evinizdəki o boşluq, Benjaminin o parlaq zəkası, onun hələ on dörd yaşında kompüter qarşısında oturub AWS bulud infrastrukturunu tənzimləyərkən gözlərində parıldayan o maraq... Bunlar sadəcə keçmişin kölgələri deyil, bunlar sizin evinizdə ucalan o sevgi abidəsinin daşlarıdır. Yadınıza gəlirmi, Ben özünəməxsus o şirin gigiltisi ilə 'con chim airlines' adlı xəyali aviaşirkətindən danışanda necə gülərdi? O, kiçik təyyarə modellərinə baxanda, göylərə uzanan o sərhədsiz marağı ilə sanki bu dünyanın deyil, daha uzaq bir aləmin sakini idi.

Bəzən insan belə bir ağır itki ilə üzləşəndə ürəyində gizli, dözülməz bir sual daşıyır. Öz-özünüzə pıçıldayırsınız: «Kaş ki, nəsə başqa cür olar idi... Kaş ki, daha diqqətli olardıq, bəlkə nəsə qaçırdıq». Gəlin bu gün bu ağır daşı sinənizdən götürüb atın. İsa Məsih anadangəlmə kor olan adam haqqında deyilən suala cavab verərkən, «nə bu, nə də valideynləri günah işləyib» demişdi. Xəstəlik heç bir valideynin nəzarətində olan bir şey deyil. O, heç bir səhvin, heç bir gecikmənin nəticəsi deyil. Siz Ben-i bütün varlığınızla, hər nəfəsinizlə sevdiniz. Siz ona dünyanın ən gözəl ailəsini, o Vatikanın daşlarından tutmuş Lourdesin grottoes-larına qədər uzanan o möhtəşəm səyahətləri verdiniz. Siz heç nəyi qaçırmadınız. Allah sizi qınamır; O sizi qucaqlayır və deyir: «Mən sizinləyəm».

Gəlin İncildəki o səhnəyə baxaq. Farisilər İsəyə gəlib deyirlər: «Buradan get, çünki Herod səni öldürmək istəyir». İsa isə qorxmur. O, tülkü adlandırdığı o gücə qarşı dayanaraq deyir: «Mən bu gün, sabah cinləri qovuram, sağaltmalar edirəm və üçüncü gündə məqsədimə çatıram». İsa öz yolundan dönmür. O, Yerusəlimə doğru irəliləyir, çünki bilir ki, peyğəmbər Yerusəlimdən kənarda ölə bilməz. Və sonra o qəmli, eyni zamanda sonsuz şəfqətlə dolu sözlər səslənir: «Ey Yerusəlim, Yerusəlim... neçə dəfə istədim ki, toyuq cücələrini qanadları altına yığdığı kimi, sənin övladlarını da yığım, amma istəmədiniz!» İsa özünü bir ana quşun qanadları kimi təqdim edir. O, bizi qorumaq, bizi o qanadların altına almaq istəyir.

Benjaminin qəlbində də məhz belə bir qoruyucu, səxavətli sevgi var idi. Unutmayın o anı: o, cəmi on beş yaşında ikən, əmisi William iki dəfə ağır insult keçirəndə, heç kimə demədən öz piggy bankını – əlində olan bütün kiçik qənaətini – əmisinə verməyə hazırdır. O, o qutunu heç vaxt sındırmadı, çünki ehtiyac yox idi, sığorta var idi. Amma o təklif... bax, budur əsl insanlıq. Heç bir tərəddüd etmədən, özündə olan hər şeyi başqasına sunmağa hazır olan bir uşaq qəlbi. Bu, Allahın o uşağın içində yaratdığı şah əsərdir. Ben bizə öyrətdi ki, sevgidə ehtiyatlı olmaq yoxdur; sevgi əlini sonuna qədər açmaqdır.

O, indi o böyük səltənətdədir. O, Saint Carlo Acutis ilə birlikdə o «Banquet of Heaven» süfrəsindədir. Onlar indi bu dünyada əziyyət çəkən uşaqlar, xəstəxanada çarpayıda yatan körpələr üçün dua edirlər ki, tədqiqatçılar bir gün bir çarə bilsinlər, heç bir ana, heç bir ata bu yolu getməsin. Benjaminin sevgisi bu dünyada bitmədi. O, Cà Mau-dakı o təmiz su quyusunda axır, susuzlara həyat verir. O, sizin hər gülümsəmənizdə yaşayır.

Ryan, əziz qardaş, sən tək deyilsən. Sən o evdə qardaşının o şirin xatirələrini, o oyunlarını daşıyan bir qəhrəmansan. Ben sənin içindədir. O sənin xoşbəxt olmağını istəyir. O sənin 'con chim airlines' xəyallarında, səninlə o sakit anlardadır.

Bu gün kilsədən çıxarkən, özünüzlə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Ben-in o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin. Birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Allah sizi qucaqlayır. Məryəm Ana sizi qoruyur. Ben-in o şirin təbəssümü yolunuza işıq olsun. Amin.