Donderdag van die Dertigste Week in Gewone Tyd

Daar is 'n sekere soort stilte wat in 'n huis intrek wanneer die aandskemering val en die ligte stadig in die vertrekke verdof—daardie stilte wat nie leeg is nie, maar swanger met die eggo's van wat eens was. Ek dink vandag aan Benjamin. Ek dink aan die manier waarop hy, met sy briljante en nuuskierige verstand, na die wêreld gekyk het. Hy was nie net 'n seun wat in AWS-omgewings en komplekse kodes gedelf het nie; hy was 'n seun wat die wêreld met 'n byna heilige verwondering beskou het. Onthou julle daardie pragtige oomblik toe hy daar in die oopte gestaan het, sy arms wyd uitgestrek soos vlerke onder die groot, bewolkte lug? Hy was 'n seun wat wou vlieg. Hy het sy eie lugredery in sy verbeelding gebou, 'Con Chim Airlines', en hy het altyd gegiggel wanneer hy daaroor gepraat het. Daardie glimlag was nie net 'n seun se vreugde nie; dit was 'n venster na die lig van God wat in hom geskyn het.

In vandag se eerste lesing herinner Paulus ons aan iets wat ons dikwels vergeet in die hitte van ons eie stryd: 'Julle moet julle krag uit die Here put en uit sy groot mag.' Hy praat van die 'wapenrusting van God'. Dit klink dalk na 'n militêre beeld, maar kyk bietjie dieper. Dit gaan nie oor 'n stryd teen mense nie, maar oor die weerstand teen die donkerte wat probeer om ons hoop te steel. Paulus sê: 'Staan dan vas, met die waarheid as gordel om julle heupe.' Die waarheid. Dit is wat ons vandag nodig het. Die waarheid oor God se trou, selfs wanneer die pad deur 'n vallei van skaduwee loop.

Laat ons nou die waarheid in die oë kyk, want troos wat nie op die waarheid gebou is nie, is net 'n leë belofte. Vier maande het verloop sedert Benjamin huis toe gegaan het na die Vader, en ek weet dat die leemte in julle huis, Alan, Thao en Ryan, nog steeds soos 'n oop wond voel. Die lewe voel soms soos daardie stad in die Evangelie, Jerusalem, wat die profete nie wou hoor nie. Dit voel soms asof die wêreld onverskillig is teenoor ons pyn. Daar is oggende wanneer die werklikheid soos 'n swaar gewig op julle bors druk. Soms, in die stilte van die nag, sluip die skaduwee van twyfel in. Julle mag dalk wonder: 'Het ons iets gemis? Kon ons sy hand sterker vasgehou het?' Luister vandag mooi na my: siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie swaar klip van menslike skuld nou van julle harte afrol. God is geen aanklaer nie; Hy is 'n Vader wat julle in sy arms vashou. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld kom soos 'n storm uit die bloute, nie omdat iemand iets verkeerd gedoen het nie, maar omdat ons in 'n wêreld leef wat nog wag op die volle herstel van alles in Christus. Julle het niks gemis nie. Julle het hom liefgehad met 'n liefde wat selfs die dood oorskry.

Kyk dan na die Evangelie. Jesus sê: 'Hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak soos 'n hen haar kuikens onder haar vlerke bymekaarmaak, maar julle wou nie!' Hier is die hart van God. Dit is nie 'n God wat van 'n afstand af oordeel nie; dit is 'n God wat verlang om ons te beskerm, om ons toe te vou onder sy vlerke. Benjamin het hierdie liefde in sy eie klein, maar kragtige manier nageboots. Hy het nie net vir homself geleef nie. Onthou julle hoe hy op sy vyftiende, sonder dat iemand hom gevra het, sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe dié deur die swaarkry van 'n beroerte gegaan het? Hy het dit nooit stukkend geslaan of uitgegee nie—dit was nie nodig nie, sy oom het gehad wat hy nodig gehad het—maar die offer self, die onselfsugtige bereidwilligheid om alles wat hy gehad het aan te bied vir iemand anders, was 'n teken van 'n siel wat reeds geweet het wat liefde beteken. Hy het sy lewe nie vir homself gehou nie. Hy het dit gedeel. Daardie offer, daardie bereidwilligheid, is die 'wapenrusting' waarvan Paulus praat. Dit is die geloof wat as 'n skild dien.

Daardie liefde hou nie op nie. Kyk hoe sy lewe vandag nog vrugte dra. In 'n verre dorpie in Cà Mau, bring 'n skoonwaterbron—sy 'Well of Love'—lewende water aan mense wat dors is. Die water stroom in sy naam, 'n bewys dat 'n lewe wat so vol liefde gegee is, nooit sterf nie. Dit bly vloei. Dit bly lewe bring. Dit is hoe God die wêreld herstel—deur die klein, getroue dade van liefde wat ons in mekaar se lewens saai.

Ryan, my broer, jy wat nou die stilte in die huis met jou eie drome vul: moenie bang wees om vorentoe te stap nie. Jou broer Benjamin kyk na jou met daardie selfde warm glimlag wat jy onthou. Die herinneringe van julle tye saam—die speletjies, die avonture, die dae wat julle saam deurgebring het—is nie weg nie. Hulle is vasgevleg in die mure van julle gesin se huis. Benjamin is nie 'n afwesigheid nie; hy is 'n stille, kragtige teenwoordigheid wat jou herinner om met moed te leef, om jou eie drome na te jaag, en om sterk te wees vir jou ouers. Benjamin sou wou hê dat jy jou vlerke sprei en vlieg. Hy is by jou in elke stap, en hy bid vir jou by die Vader.

Ons is almal reisigers op hierdie pad. Benjamin het sy vlug vroeër voltooi, maar hy wag by die aankomshek. Hy is daar, saam met Saint Carlo Acutis, in die 'Banquet of Heaven', waar daar geen pyn, geen siekte en geen trane is nie. Hy is nou vry van elke beperking, vry van elke pyn. Hy vlieg nou in die lig van God, en hy bid vir julle. Hy het nie net 'bestaan' nie; hy het die 'wapenrusting van God' aangetrek deur sy integriteit, sy eerlikheid en sy onvoorwaardelike liefde vir sy familie. Hy het die wedloop voltooi.

Neem hierdie gedagte saam met jou uit hierdie kerk uit: Jy is nie 'n vreemdeling in hierdie huis nie. Jy is 'n medeburger van die heiliges, 'n lid van die huisgesin van God. Wanneer die dae swaar word en die pyn jou oorval, haal diep asem en onthou dat God se huis groot genoeg is vir al jou trane. Benjamin is tuis, veilig by die Vader. Sy liefde, sy lag, daardie onvergeetlike glimlag oor 'Con Chim Airlines'—dit alles is in God se bewaring. Mag die Here julle seën, julle bewaar, en julle die vrede gee wat alle verstand te bowe gaan. Benjamin Vo, mag jou vlug deur die ewige hemel vry en vreugdevol wees, in die teenwoordigheid van die Vader. En mag julle, sy gesin, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Dra hierdie vrede met julle uit die kerk uit: dat niks wat uit liefde gegee is, ooit verlore gaan nie. Benjamin is by God, en God is by julle. Amen.