Dinten Kemis dina Minggu Ka-tilu Puluh Mangsa Biasa

Coba urang bayangkeun hiji momen anu biasa pisan di imah, hiji hal anu leutik anu mindeng kaliwat ku panon. Sapatu leutik nu ditinggalkeun rapih gigireun panto, atanapi sora sakedik tina konci nu mukakeun panto payun pas jam tilu sore. Hiji tanda fisik nu nyarita yén aya hiji jalma anu mulang, aya nu rék ngeusian kamar ku kahirupan. Tapi lamun jalma éta geus euweuh, panto éta jeung sapatu éta ngadadak robah jadi tempat cicingna kasepian singget nu teu aya tungtungna. Opat bulan geus liwat saprak Benjamin Vo mulang ka Bapa. Opat bulan tina korsi kosong di méja makan, tina keyboard komputer nu ayeuna jempe, sarta tina sagala kenangan leutik nu nyangsang di unggal sudut imah.

Dinten ieu, dina Surat ka umat di Efesus, Rasul Paulus nyarioskeun perkawis perang, perkawis perjuangan anu nyata pisan: 'Draw your strength from the Lord and from his mighty power. Put on the armor of God so that you may be able to stand firm against the tactics of the Devil.' Paulus ngagunakeun basa armor—baju beusi, pedang, tameng, helem kasalametan. Ieu lain perkawis perang dunya ieu, tapi perkawis perjuangan batin anu disanghareupan ku unggal jalma anu leumpang dina poékna kasepian. Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan, abdi terang yén peuting-peuting ieu sakapeung karasa jadi medan perang nu paling beurat. Nalika anjeun neuteup kana poto Ben, kana seuri na nu haneut, kana carita-carita nu baheula dipikaresep ku anjeunna—utamana kumaha resepna Ben ngadangukeun carita-carita heureuy Papi bari gigireunana ngadangukeun kalayan panon nu hurung ku kapanasaran—aya hiji kanyeri nu datang tanpa diundang. Kanyeri éta nyata. Teu aya gunana nyumputkeunna, teu aya gunana pura-pura kuat.

Seringkali, di tengah kasedih anu beurat ieu, aya hiji batu anu disumputkeun di jero dada anjeun. Rasa salah nu datang dina simpang jalan kasepian. Anjeun nanya ka diri sorangan dina jero peuting: 'Naha aya anu luput? Naha kuring bisa ngalakukeun langkung?' Dinten ieu, di hareupeun altar ieu, abdi hoyong ngangkat batu éta tina dada anjeun. Panyakit anu dirandapan ku Ben sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon waé anu ku anjeun laksanakeun atanapi henteu laksanakeun. Sakumaha Yesus ngawaler yén kasangsaraan henteu asalna tina dosa atanapi kasalahan kolot, kitu deui kahirupan Ben. Sadaya ieu aya di luar wates kakawasaan manusa; teu aya katingal atanapi kasinglar anu tiis anu tiasa nyegahna. Anjeun mangrupikeun kolot anu luar biasa, anu méré sagala kanyaah anu aya dina manah anjeun. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta ku anjeun. Anjeun sanés jalma anu gagal di panonna; anjeun téh pahlawan anu paling dipikacinta ku anjeunna. Leupaskeun rasa salah éta dinten ieu. Anjeun teu luput nanaon.

Sareng teras, urang neuteup kana Injil dinten ieu, dimana Yesus nyarios ka jalma-jalma anu datang mawa ancaman ti Herodes: 'Go and tell that fox, “Behold, I cast out demons and I perform healings today and tomorrow, and on the third day I accomplish my purpose.”' Yesus tetep leumpang dina jalan-Na, teu sieun ku ancaman pati, sabab Anjeunna terang yén hirup-Na aya dina panangan Rama. Anjeun tingali, Yesus ogé mikirkeun Yérusalém kalayan kanyaah anu luar biasa: 'How many times I yearned to gather your children together as a hen gathers her brood under her wings, but you were unwilling!' Ieu mangrupikeun gambar tina jangjang indung hayam—hiji gambar ngeunaan panyalindungan, ngeunaan kahaneutan, ngeunaan tempat perlindungan nalika dunya ieu teuing tiris.

Ieu gambar anu mawa urang kana kahirupan Ben. Ben mangrupikeun budak anu mikacinta kana penerbangan, kana kapal terbang, kana impian anu luhur. Anjeunna gaduh repository github pinuh ku kode jeung aplikasi anu dirarancang ku sirahna nu pinter. Anjeunna sok ngobrolkeun impianna ngeunaan hiji maskapai anu dipikacinta ku anjeunna, 'con chim airlines', bari mesem sarta gigis leutik ku rasa bungah. Impian éta sanés ngan ukur ngeunaan pesawat, tapi ngeunaan kabébasan, ngeunaan hiber luhur, ngeunaan ningali dunya ti luhur. Ben ayeuna leres-leres parantos hiber. Anjeun teu kedah hariwang deui, sabab Ben ayeuna aya di handapeun jangjang panyalindungan Bapa di sawarga.

Inget kana kumaha Ben hirup kalayan haté nu pinuh ku welas asih. Ben sanés ngan ukur budak nu pinter dina matematika atanapi teknologi awan; anjeunna budak nu boga empati nu jero pisan. Inget kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, unpropted, kalayan tulus nyarios ka kolotna yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William anu kaserang stroke. Ben henteu megatkeun celengan éta, sabab artosna henteu diperyogikeun sareng sagalana parantos aman, tapi tawaran éta—hiji budak ngora nu hayang masihan sagala nu kagungan pikeun kulawargana—mangrupikeun cerminan tina jiwa nu paling murni. Éta téh Ben. Budak nu tara mikiran dirina sorangan, nu mikanyaah kulawargana leuwih ti nanaon.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep anu ayeuna leumpang di dunya ieu tanpa lanceuk nu biasana babarengan ulin, émut yén Ben aya di gigireun hidep. Sanés dina wujud fisik, tapi dina cinta nu teu pernah pareum. Teruskeun neuteup ka langit, teruskeun ngawangun impian hidep, sabab Ben reueus pisan ka hidep. Papi Alan sareng Mami Thao, sanajan peuting-peuting sakapeung tiis tur panon baseuh ku cipanon, émut yén Ben aya dina panangan Allah anu aman, ngantosan anjeun di tungtung jalan.

Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, bawa hiji hal anu basajan: hiji seuri nu tulus ka sasama, hiji pitulung leutik nu dibikeun kalayan ikhlas, dina ngaran Ben anu ayeuna parantos mendakan bumi nu sajati di sawarga. Teruslah tetep kuat, sabab dina rahmat Gusti, teu aya hiji punjul cinta nu leungit. Mugi anjeun sadaya mendakan kakuatan dina cinta nu parantos diwariskeun ku Ben. Amin.