Kamis Minggu Biasa XXV

Pernahkah anjeun perhatikeun sora leutik tina jam dinding anu terus-terusan ngetok di rohangan anu sepi… sora anu ngelingan yén detik-detik leumpang tanpa kantos eureun? Urang hirup di dunya anu gancang pisan robah, tempat urang ngawangun rencana, ngumpulkeun poé-poé, sareng nyangka yén unggal usaha bakal tetep aya dina tempatna. Tapi teras, aya hiji waktos nalika urang lirén, ningali ka luar jandéla, sareng naros naha sagala kacapaian ieu miboga harti anu langgeng. Bacaan dinten ieu ti Kitab Siloka muka ku hiji kalimat anu sigana ngetok kana bagian anu paling jero tina kanyeri urang: 'Kasia-siaan tina sagala kasia-siaan, saur Pangkhotbah, sagala rupa téh ngan ukur kasia-siaan.' Naon untungna pikeun hiji jalma tina sakabéh jerih payah anu ditaratasna di handapeun panonpoé? Hiji generasi datang, hiji generasi indit, tapi bumi tetep salawasna aya. Panonpoé mucunghul, panonpoé surup, teras buru-buru balik deui ka tempat asalna. Sagala rupa sigana ngan saukur muter dina bunderan anu sarua, teu aya anu bener-bener anyar di handapeun panonpoé.

Ieu sanés kecap anu pait, tapi hiji kanyataan anu jujur. Pikeun urang anu leumpang mawa kasedih, kecap-kecap ieu nyarioskeun ngeunaan hampa anu ditinggalkeun ku jalma anu dipikacinta. Geus tilu bulan ti saprak Benjamin Vo mulang ka bumi Rama dina tanggal 13 Juni 2026. Papi Alan sareng Mami Thao, abdi terang yén kasedih ieu sanés ngan saukur hiji émutan, tapi hiji kanyataan anu karasa dina unggal suwungna bumi, dina unggal sora seuri anu leungit, dina unggal énjing nalika panon poé mucunghul tapi jalma anu paling dipikacinta henteu aya deui di meja makan. Sering pisan, kasedih sapertos kieu ngajadikeun sagala usaha di dunya ieu karasa hampa, sapertos angin anu niup tanpa tujuan, sapertos walungan anu ngalir ka laut tapi laut henteu pernah pinuh.

Nanging, hayu urang nahan heula napas urang di dieu, sateuacan urang lumpat ka jawaban anu gancang. Hayu urang tingali hiji gambar tina kahirupan Benjamin anu tiasa nyarioskeun ngeunaan harti anu langgeng. Di tengah dunya anu gancang ieu, Ben miboga hiji haté anu pinuh ku rasa panasaran anu endah. Ben henteu ngan ukur ngartos kana logika anu rumit tina kode komputer atanapi infrastruktur awan, tapi anjeunna ogé miboga impian anu murni tur polos—impian pikeun nyiptakeun hiji maskapai anu dingaranan 'Con Chim Airlines'. Nalika Ben nyarioskeun ngeunaan 'con chim airlines', aya imut anu teu tiasa disumputkeun, hiji gairah anu ngajadikeun jalma-jalma di sakurilingna seuri. Ben ningali ka langit sanés ngan ukur salaku rohangan kosong, tapi salaku tempat di mana impian tiasa hiber. Anjeunna mangrupikeun budak anu henteu pernah sieun nyobian, budak anu hirup kalayan kayakinan yén 'trying is all that matters'.

Sareng di dieu, dina Injil dinten ieu, urang pendak sareng saurang pamimpin anu bingung ku patarosan anu sami. Raja Hérodes ngadangukeun sadaya carita ngeunaan Yesus, ngeunaan mujijat, ngeunaan tanda-tanda anu luar biasa, sareng anjeunna bingung. Anjeunna nyarios, 'Yohanes téh sirahna geus dipenggal ku kuring. Saha ari jalma ieu anu ku kuring kadéngé caritana saperti kieu?' Hérodes nyiar jawaban, anjeunna narékahan pikeun ningali Yesus, sabab dina haténa aya hiji kekosongan anu henteu tiasa direngsekeun ku kakawasaan atanapi kasugihan. Hérodes ningali kana permukaan, tapi Yesus nyauran jalma-jalma pikeun ningali kana jero haté.

Seringna, urang ogé sapertos Hérodes dina poékna wengi, naros-naros ka Gusti: 'Naon artina ieu sadayana? Naha jalan hirup kedah sapertos kieu?' Urang naroskeun patarosan anu beurat, sareng sakapeung, dina jero haté, aya rasa salah anu nyiksa, rasa curiga yén sugan aya anu leungit, sugan aya anu tiasa dicegah. Tapi dinten ieu, pangersa Gusti sumping ngaliwatan sabda-Na pikeun ngangkat batu anu beurat éta tina dada anjeun. Papi Alan, Mami Thao, kasedih ieu sanés kasalahan anjeun. Teu aya anu luput tina paningal Gusti. Gusti henteu kantos ngirimkeun kanyeri salaku hukuman, sareng anjeun parantos janten sepuh anu luar biasa, anu maparin sagala kanyaah, waktos, sareng perlindungan ka Benjamin. Ulah nanggung rasa salah anu henteu kedah diangkat. Ben terang kumaha ageungna kanyaah anjeun, sareng anjeunna reueus pisan ka anjeun. Cinta anu tulus éta moal pernah musnah, sabab cinta asalna ti Gusti.

Emut kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, henteu pernah ragu pikeun méré. Nalika Pamanna William kaserang stroke, Ben, tanpa dititah, nyarios yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan. Ben henteu megahkeun celengan éta, anjeunna henteu ngabongkar éta, tapi tawaran tulus ti saurang budak anu hoyong masihan sadayana anu kagungan mangrupikeun cerminan tina kanyaah Kristus sorangan. Ben miboga haté anu murni, haté anu henteu pernah ngitung-ngitung naon anu dicandak, tapi salawasna mikirkeun naon anu bisa dibikeun ka batur.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu luar biasa. Satiap kali hidep ningali pesawat di langit, satiap kali hidep émut kana seuri Ben, émut yén Ben henteu kantos jauh. Anjeunna ayeuna aya di tempat anu pinuh ku katengtreman, di 'Banquet of Heaven', babarengan jeung batur-batur anu mikanyaah anjeunna. Teruskeun sakola hidep, teraskeun hirup kalayan sumanget anu pinuh ku harepan, sabab hidep miboga panyalindungan anu satia ti sawarga.

Urang sadaya anu aya di dieu, urang sadaya anu nuju ngarasa beuratna dunya ieu, hayu urang diajar tina kahirupan Benjamin. Kahirupan sanés ngeunaan sabaraha lami urang hirup di handapeun panonpoé, tapi ngeunaan sabaraha jero cinta anu urang tinggalkeun di haté batur. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana: tebarkeun hiji imut anu tulus ka sasama, ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka batur, sareng percanten yén dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Benjamin, hatur nuhun parantos mawa 'Con Chim Airlines' tina impian anjeun kana kanyataan cinta anu hirup di haté abdi sadaya. Teruslah hiber luhur, ngaping kulawarga anjeun ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.