Kemis, Minggu Biasa XXVII

Sering pisan urang ningali panto salaku wates. Panto téh halangan, panto téh nu misahkeun urang jeung naon anu aya di jero, panto téh anu nutup nalika urang hayang asup. Dina Injil dinten ieu, Yesus nyarioskeun ngeunaan saurang sobat anu datang ka imah sobatna dina tengah wanci peuting, ngetrok panto pikeun ménta roti. 'Ulah ngaganggu kuring,' saur sobatna ti jero, 'panto geus dikonci.' Ieu téh kaayaan anu kacida manusa-manusana. Urang sadaya pernah ngarasa yén panto kahirupan urang nuju dikonci. Papi Alan, Mami Thao, Ryan, abdi terang pisan yén tilu bulan ieu, anjeun sering ngarasa yén panto sawarga téh karasa jauh, karasa dikonci, saolah-olah doa-doa anjeun henteu tembus ka dinya. Anjeun ngetrok, anjeun nanya, anjeun néangan Ben, tapi nu aya ngan ukur jempling.

Hayu urang cicing heula di dieu. Ulah buru-buru. Émut kana hiji hal anu sederhana: Ben, Benjamin Vo urang anu bageur, téh budak anu miboga rasa panasaran anu luar biasa. Anjeunna resep pisan kana dunya penerbangan. Anjeunna sering ngajak Papi 'airport spotting', ningali pesawat Boeing 737 anu hiber luhur di langit. Ben terang yén pesawat henteu hiber ku kabeneran; aya navigasi, aya jalur, aya tujuan. Ben, anu miboga impian ngeunaan 'Con Chim Airlines', pasti ngartos yén sanajan urang henteu ningali pilotna, urang percaya yén pesawat éta nuju ka tempat anu dituju. Ben ayeuna parantos dugi ka tujuan éta, ka 'Banquet of Heaven'.

Nanging, kanyeri anjeun nyata. Kanyeri kaleungitan anak téh mangrupikeun panto anu beurat pisan. Aya kalana, anjeun ngarasa yén anjeun kedah 'ngalakukeun' sesuatu, kedah 'ngabuktikeun' iman anjeun, saolah-olah iman téh mangrupikeun hukum anu kedah diturut sangkan dipatuhi supados Gusti ngadangu. Ieu téh anu dikritik ku Rasul Paulus dina bacaan kahiji: 'Naha anjeun nampi Roh ku jalan ngalakukeun hukum Taurat, atawa ku jalan iman?' Paulus naros ka urang sadaya: naha urang ngandelkeun usaha urang sorangan, atawa urang ngandelkeun cinta Gusti? Iman sanés ngeunaan urang anu ngetrok panto dugi ka leungeun urang tatu. Iman téh percaya yén Gusti parantos aya di jero, nunggu urang, sareng Anjeunna anu ngetrok panto haté urang.

Sareng di dieu, abdi hoyong nyarioskeun hiji hal anu kedah pisan ku urang sadaya diinget. Aya beban anu sering dibawa ku sepuh anu kaleungitan putra nu dipikacinta: rasa salah. 'Naha kuring luput? Naha aya anu tiasa kuring lakukeun?' Papi Alan, Mami Thao, dinten ieu, abdi hoyong ngangkat batu éta tina dada anjeun. Panyakit anu dirandapan ku Benjamin Vo sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon anu anjeun laksanakeun atawa henteu laksanakeun. Gusti henteu ngirimkeun panyakit pikeun nguji atawa ngahukum. Dina panon Gusti, anjeun téh sepuh anu luar biasa. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta. Ben henteu kantos ngarasa anjeun gagal. Anjeunna reueus pisan ka anjeun. Ulah ngantep rasa salah ngabajak kasedih anjeun, sabab kasedih anjeun téh suci, éta mangrupikeun bukti kanyaah anjeun anu murni. Gusti henteu nanya saha anu salah. Gusti ngan ukur nanya: 'Saha anu aya di gigireun anjeun?' Sareng jawabanna nyaéta Gusti sorangan, anu nuju ngaping anjeun dina unggal léngkah.

Yesus nyarios, 'Naon bapa di antara anjeun anu bakal masihan oray ka anakna nalika anjeunna ménta lauk?' Gusti Rama langkung bageur ti bapa mana waé. Ben, dina yuswana limabelas taun, parantos ngajarkeun urang ngeunaan kanyaah anu tulus. Émut kumaha Ben, tanpa dititah, nyarios ka indung bapakna yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William nalika kaserang stroke. Ben henteu kedah megahkeun éta, anjeunna henteu kedah ngabuktikeun nanaon. Tawaran éta mangrupikeun cerminan jiwa anu murni, jiwa anu terang yén cinta téh tindakan. Ben henteu megahkeun celenganana, anjeunna ngan saukur nawiskeun sagalana anu kagungan. Ieu téh Ben. Ieu téh jiwa anu ayeuna nuju ngalayanan di 'Banquet of Heaven'.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu luar biasa. Nalika hidep ngarasa sepi, nalika hidep ngarasa yén dunya ieu karasa béda pisan tanpa Ben, émut yén Ben salawasna aya di gigireun hidep. Anjeunna ngaping hidep, ngadoakeun hidep, sareng reueus pisan kana naon waé anu hidep lakukeun. Teruskeun hirup hidep kalayan sumanget, teruskeun impian hidep, sabab Ben bakal tetep hirup dina unggal seuri hidep.

Urang sadaya anu aya di dieu, urang sadaya anu nuju ngarasa beuratna dunya ieu, hayu urang diajar tina kahirupan Benjamin. Kahirupan sanés ngeunaan sabaraha lami urang hirup di handapeun panonpoé, tapi ngeunaan sabaraha jero cinta anu urang tinggalkeun di haté batur. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana: tebarkeun hiji imut anu tulus ka sasama, ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka batur, sareng percanten yén dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Benjamin, hatur nuhun parantos mawa 'Con Chim Airlines' tina impian anjeun kana kanyataan cinta anu hirup di haté abdi sadaya. Teruslah hiber luhur, ngaping kulawarga anjeun ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.