სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა, ამინ. უფალი ჩვენი იესო ქრისტე, რომელიც არის გზა, ჭეშმარიტება და სიცოცხლე, იყოს თქვენთან და დაიცვას თქვენი გულები მშვიდობით.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ ღამის სიჩუმე, როცა ყველაფერი გარშემო გაყინულია, კარები ჩარაზულია და სახლის ყველა მკვიდრი ღრმა ძილშია. სწორედ ამ დროს, იესო გვიყვება მეგობარზე, რომელიც შუაღამისას მიდის მეზობელთან პურის სათხოვნელად. ეს არ არის უბრალო თხოვნა; ეს არის სასოწარკვეთილი მცდელობა, იპოვო რამე, რათა უმასპინძლო მოულოდნელ სტუმარს. იესო გვეუბნება: „თუ არ ადგება მეგობრობის გამო, ადგება მისი დაჟინებული თხოვნის გამო“.
ეს სურათი — შუაღამისას, ჩაკეტილი კარის წინ დგომა — ბევრ თქვენგანს ნაცნობი იქნება. ალან, თაო, რაიან, ბენჯამინის წასვლიდან სამი თვე გავიდა და მე ვიცი, რომ თქვენს გულებში ჯერ კიდევ არის ეს „შუაღამის“ განცდა. ხანდახან, დილის გათენებამდე, როცა სიჩუმე ყველაზე მძაფრია, თქვენც დგახართ ამ ჩაკეტილი კარის წინ და ეძებთ პასუხს, ეძებთ ნუგეშს, ეძებთ უბრალოდ იმის გაგებას, თუ რატომ მოხდა ყველაფერი ასე.
მინდა, დღეს ამ სურათზე შევჩერდეთ: კარი, რომელიც ჩაკეტილი ჩანს. პავლე მოციქული გალატელთა მიმართ წერილში მკაცრად მიმართავს თავის ხალხს: „განა სული სჯულის საქმეებით მიიღეთ, თუ რწმენით მოსმენილით?“. პავლე გვეუბნება, რომ ჩვენი კავშირი ღმერთთან არ არის დამოკიდებული ჩვენს „საქმეებზე“, ჩვენს მცდელობაზე, ყველაფერი გავთვალოთ და გავაკონტროლოთ. ის დამოკიდებულია ნდობაზე.
ბენჯამინი, თავისი ნათელი გონებით, თავისი მათემატიკური სიზუსტით, ყოველთვის ეძებდა წესრიგს. მას უყვარდა ლოგიკა, უყვარდა კოდირება, უყვარდა თავისი „Con Chim Airlines“-ის ოცნება. ის იყო ბიჭი, რომელიც სამყაროს მექანიზმებს სიღრმისეულად აკვირდებოდა. მაგრამ, ამავდროულად, ის იყო უსაზღვროდ ნაზი. მახსენდება ის მომენტი, როცა მან, სრულიად უანგაროდ, შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი თავისი ბიძის, უილიამის დასახმარებლად. მან არ დაამსხვრია ეს ყულაბა, არ დააცარიელა ის; მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს იყო მისი გულის სილამაზე — მზადყოფნა, გაეცა ყველაფერი, რაც ჰქონდა. სწორედ ეს სული, ეს უანგარო ნდობა არის ის, რაც დღეს თქვენ გჭირდებათ.
მინდა, დღეს ერთი მძიმე ქვა მოვაშორო თქვენს გულებს. მინდა გითხრათ სიმართლე, რომელიც ბევრს ეშინია წარმოთქვას: თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. თქვენი სიყვარული იყო სრულყოფილი, თქვენი მზრუნველობა იყო უსაზღვრო. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ითვლის ჩვენს შეცდომებს. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც ჩვენს ადამიანურ გონებას სცილდება, ისეთი რამ, რასაც ვერცერთი სიფრთხილე და ვერცერთი მედიცინა ვერ აარიდებდა თავიდან. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. თქვენ იყავით და ხართ ბენის საუკეთესო მშობლები. ის გიყვარდათ და თქვენი სიყვარული იყო მისთვის ყველაზე დიდი საჩუქარი ამქვეყნად.
იესო ამბობს: „რა მამაა თქვენს შორის, რომელსაც შვილი პურს სთხოვს და ის ქვას მისცემს?“. ეს არის სახარების გული. ღმერთი არ გვაძლევს ქვებს, როცა ჩვენ პურს ვითხოვთ. მაშინაც კი, როცა ჩვენი ლოცვა პასუხგაუცემელი გვეჩვენება, ღმერთი გვაძლევს თავის სულს. ბენის წასვლა არ ნიშნავს, რომ ღმერთმა კარი ჩაკეტა. ეს ნიშნავს, რომ მან კარი გააღო მარადისობისთვის, სადაც ბენი ახლა არის.
რაიან, ძმაო, შენთვის ეს ალბათ ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი თანამგზავრი, შენი საუკეთესო მეგობარი. მაგრამ გახსოვდეს, რომ ბენი შენთანაა. როცა კოდს წერ, როცა თვითმფრინავს ხედავ ცაში, იცოდე, რომ ის გიყურებს. ის არ არის წარსული, ის არის შენი მომავლის ნაწილი. ნუ შეგეშინდება, რომ ზოგჯერ მოგენატრება. ეს მონატრება არის სიყვარულის დასტური. შენ არ ხარ მარტო. შენ გაქვს ოჯახი, რომელიც შენთან ერთად ატარებს ამ ჯვარს, და შენ გაქვს ღმერთი, რომელიც შენს ცრემლებს აგროვებს.
იცით, ბევრმა თქვენგანმა, ვინც შორიდან უსმენთ, ალბათ იცის, რას ნიშნავს, როცა ღამეები უძილოა. იცით, რას ნიშნავს, როცა გული გეწურებათ. მაგრამ იესო გვეუბნება: „ითხოვეთ და მოგეცემათ“. რას ვითხოვთ ჩვენ? ჩვენ ვითხოვთ პასუხებს, მაგრამ ღმერთი გვაძლევს თანადგომას. ჩვენ ვითხოვთ იმას, რომ ტკივილი გაქრეს, მაგრამ ღმერთი გვაძლევს ძალას, რომ ტკივილთან ერთად ვიაროთ.
ბენის მამამ სიზმარში ნახა ბენი, რომელიც ეუბნებოდა: „ბა, ყველაფერი რიგზეა“. ეს არ არის მხოლოდ სიზმარი. ეს არის იმის დასტური, რომ სიყვარული, რომელიც ბენმა გაიღო, არ ქრება. ბენი ახლა არის „Banquet of Heaven“-ში. ის არის თავისუფალი. ის არის იმ ანგელოზთა დასში, რომლებიც გიცავენ. ის გიყურებთ, ის გიყვართ და ის ელოდება თქვენთან შეხვედრას.
დღეს, როცა ამ ლოცვას დავასრულებთ, მინდა ერთი რამ წაიღოთ სახლში: ნუ ეცდებით ყველაფრის ახსნას. ნუ ეძებთ პასუხს კითხვაზე „რატომ“. უბრალოდ, დღეს, როცა მზე ჩავა და სიჩუმე დაისადგურებს, დადექით ფანჯარასთან, შეხედეთ ცას და უთხარით: „უფალო, მე არ მესმის, მაგრამ მე გენდობი. ბენი შენთანაა, და მეც შენთან ვარ“.
ეს არის ის პატარა ნაბიჯი, რომელიც სახლში მშვიდობას შემოიტანს. ბენი, თქვენი საყვარელი ბენი, არის თქვენი ოჯახის მარადიული ნაწილი. ის არის თქვენი ანგელოზი, თქვენი მეგობარი, თქვენი სიყვარული, რომელიც არასოდეს დასრულდება. ნუ გეშინიათ. თქვენ არ ხართ მარტო. ღმერთი გიყვართ, და ბენი გელოდებათ. ეს არის ჭეშმარიტება, რომელიც ყველა ტკივილზე ძლიერია.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაგიფაროთ, მოგცეთ მშვიდობა თქვენს გულებსა და სახლში. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.