მამისა და ძისა და სულიწმიდის სახელით. ამინ. მშვიდობა იყოს თქვენთან და უფლის მადლი შეგეწიოთ ამ ლოცვისა და სიტყვის მოსმენისას.
უფალო, შეიწყალე ჩვენ, რადგან შენს წმიდა სახელს ვესავთ. ქრისტე, შეგვიწყალე, რადგან შენ ხარ ჩვენი ნათელი და მაცხოვარი. უფალო, შეიწყალე ჩვენ და მოგვანიჭე შენი მშვიდობა.
წარმოიდგინეთ მატარებლის ფანჯარა, სადაც მზე ირიბად ეცემა სავარძელს და მოძრავი ლანდშაფტები ნელ-ნელა მიცოცავენ მიღმა. სულ რაღაც თხუთმეტი წლის ბენი ზის იქ, თავის ძმასთან, რაიანთან ერთად, მშვიდად იყურება გარეთ და ტკბება იმ მომენტით, რომელიც აღარ განმეორდება. არანაირი აჩქარება, არანაირი რთული ამოცანა — უბრალოდ მგზავრობა, უბრალოდ ყოფნა იმ სამყაროში, რომელიც ღმერთმა ასე ფართოდ გაშალა მის წინ. ბენჯამინის გონება ხომ ყველაფერს სწვდებოდა: ის კოდებსაც წერდა და თვითმფრინავების მოდელებზეც ფიქრობდა, მაგრამ ამ წუთში ის უბრალოდ ძმასთან ერთად იყო. ჩვენ ხშირად გვავიწყდება, რომ ცხოვრება სწორედ ასეთი მარტივი, სუნთქვით სავსე მომენტებისგან შედგება, სანამ რაღაც არ შეიცვლება…
დღეს პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ წერს სიტყვებს, რომლებიც გულს ჰკვეთს თავისი სიმტკიცით: „მუშაობდით თქვენი ხსნისათვის შიშით და ძრწოლით, ვინაიდან ღმერთია, ვინც თქვენში მოქმედებს კიდეც და სურვილსაც გაძლევთ თავისი კეთილი ნებისამებრ“. შიში და ძრწოლითი მუშაობა — ეს არ არის მონური შიში. ეს ის თრთოლვაა, როცა ხვდები, რამხელა საჩუქარია სიცოცხლე. პავლე ამატებს: „იყავით ბიწუწულნი და უბრალონი, ღვთის უკლებო შვილნი უკუღმართ და რყვნილ თაობაში, რომელთა შორისაც მანათობლებივით სჩანხართ ქვეყანაზე“. მანათობლები. სიბნელეში ანთებული პატარა შუქი. ბენი სწორედ ასეთი შუქი იყო თავისი მშვიდი ღიმილით, იმ საოცარი მზადყოფნით, რომლითაც სხვებზე ზრუნავდა, თუნდაც მაშინ, როცა თავად ატარებდა იმ მძიმე ჯვარს, რომელიც არავისთვის უჩივლია.
მაგრამ მოდით, ტყუილად არ ვთქვათ, რომ ეს ადვილია. ოთხი თვე გავიდა იმ დღიდან, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა. ალან და თაო, თქვენ იცით, რას ნიშნავს ის სიჩუმე, რომელიც სახლში დგება მაშინ, როცა ყველაფერი თითქოს თავის ადგილზეა, გარდა იმ ერთი სავარძლისა. ტკივილი არ ნიშნავს იმას, რომ რწმენა გაკლიათ; ტკივილი უბრალოდ იმ სიყვარულის ზომაა, რომელიც არასდროს გაქრება. როცა საღამოობით ფიქრობთ, რა იქნებოდა ან როგორ შეიძლებოდა ყოფილიყო, გულში ის მძიმე ქვები გიგდიათ, რომელთა ტარებაც არავის მოუთხოვია.
მივყვეთ იესოს ხმას სახარებიდან, სადაც ის ლაპარაკობს გოდოლის აშენებაზე და იმის გამოთვლაზე, გვაქვს თუ არა საკმარისი რესურსი დასამთავრებლად. იესო გვეუბნება: „ვინც არ ატარებს თავის ჯვარს და არ მომყვება, არ შეიძლება იყოსემი მოწაფე“. ეს არ არის მუქარა. ეს არის რეალობა იმისა, რომ სიყვარულს ფასი აქვს. მაგრამ იესო იქვე გვეუბნება ძლიერების შესახებ — არა ადამიანური, არამედ ღვთიური ძლიერების შესახებ. და ამ მომენტში, მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამამ შვილებს, გითხრათ ის, რაც თქვენმა დაღლილმა გულმა შეიძლება დღემდე ეჭვქვეშ დააყენოს: თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი ბრალი, არც თქვენი უყურადღებობა. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც შეცდომებს ითვლის და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს. ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. ღმერთი არ ადანაშაულებს თქვენ; თქვენი სიყვარული იყო ის სინათლე, რომელშიც ბენმა თავისი წლები გაატარა. სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტვირთისგან.
შეიძლება გაგახსენდეთ ის მომენტი, როცა ბენმა, სულ რაღაც თხუთმეტი წლისამ, მშობლებს უთხრა, რომ მზად იყო თავისი მთელი დანაზოგი, მთელი თავისი პატარა ყულაბა მიეცა ბიძამისისთვის, უილიამის დასახმარებლად, როცა ის ავად იყო. მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ გატეხა ის, რადგან არც იყო საჭირო — მაგრამ მან შესთავაზა. აი, ეს იყო ბენი: ბიჭი, რომელსაც სურდა ყველაფერი გაეცა იმისთვის, ვინც უყვარდა. ეს სული არ კვდება.
რაიან, ძმაო, შენ, ვინც მასთან ერთად იზრდებოდი, იცოდე, რომ შენი ძმის კვალი არ წაშლილა. როცა შენ წინ მიიწევ, გახსოვდეს, რომ შენში ცოცხლობს მისი სიკეთე. უფალი შენს ყოველ ცრემლს ხედავს და არასდროს გტოვებს მარტო.
წადით დღეს სახლში და სანამ საღამოს ჩამოחשავდეს, გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით — ისე, რომ არავინ გაიგოს. და როცა ამას იზამთ, გაიღიმეთ. ბენის სიყვარული ჯერ კიდევ მოძრაობს ამ მიწაზე. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და გიცვათ თქვენ. მისმა ნათელმა გაანათოს თქვენი გზა დღეს და მარადიულად. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.