მამისა და ძისა და სულიწმიდის სახელით. ამინ. უფლის მშვიდობა და მადლი იყოს თქვენთან, ვინც დღეს ერთად შევიკრიბეთ, რათა ღვთის სიტყვაში ვეძიოთ ნუგეში და იმედი.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ აეროპორტის მოსაცდელი დარბაზი, სადაც უამრავი ადამიანი ელოდება თავის რეისს. ზოგი მოუთმენლად იყურება საათზე, ზოგი ფანჯარასთან დგას და ცას აკვირდება, ზოგი კი უბრალოდ ჩუმად ზის და თავის ფიქრებშია ჩაძირული. ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, სწორედ ასე აკვირდებოდა ხოლმე აეროპორტებში თვითმფრინავებს. მას უყვარდა ეს მოლოდინი, ეს ჰორიზონტი, ეს გაუთავებელი შესაძლებლობა იმისა, რომ აფრინდე და ახალი სამყარო აღმოაჩინო. მისთვის თვითმფრინავი იყო არა მხოლოდ ტექნოლოგიური სასწაული, არამედ ოცნება, რომელიც ცას უკავშირდებოდა. დღეს, როდესაც ვუსმენთ პავლე მოციქულის სიტყვებს აღდგომის შესახებ, ჩვენც თითქოს აეროპორტის მოსაცდელში ვართ, ოღონდ ეს მოლოდინი არ არის მხოლოდ დროებითი, ეს არის ჩვენი რწმენის საძირკველი.
პავლე მოციქული კორინთელებს მკაცრად და ამავდროულად მოსიყვარულედ ეუბნება: „თუ მკვდრები არ აღდგებიან, მაშინ არც ქრისტე აღმდგარა. ხოლო თუ ქრისტე არ აღმდგარა, ფუჭია ჩვენი ქადაგება და ფუჭია თქვენი რწმენა“. ეს არის სიმართლე, რომელსაც თვალი უნდა გავუსწოროთ. ჩვენ არ ვართ აქ მხოლოდ იმისთვის, რომ მოვიგონოთ წარსული. ჩვენ აქ ვართ იმისთვის, რომ ვაღიაროთ მომავალი, რომელიც ღმერთმა მოგვიმზადა. ბენჯამინი არ არის წარსული მოგონება. ის არის მომავალი, რომელსაც ქრისტე გვიხსნის. როდესაც ბენი თავის „Con Chim Airlines“-ზე ოცნებობდა, როდესაც ის აეროპორტებში დარბოდა და ცას აკვირდებოდა, ის სინამდვილეში იმ მარადიულ სიმაღლეზე მიფრინავდა, სადაც ახლა, ამ წუთას, ის სრულიად ჯანმრთელი და ბედნიერია.
ალან, თაო, რაიან, ვიცი, რომ ეს სიტყვები ზოგჯერ შორს გვეჩვენება, როცა სახლში სიჩუმე ისადგურებს. ვიცი, რომ თქვენი გულები მძიმეა და კითხვები „რატომ?“ და „როგორ?“ ხშირად არ გტოვებთ. მინდა, დღეს ეს ქვა მოგაშოროთ გულიდან. იესომ, როცა ჰკითხეს ბრმადშობილზე, ვინ შესცოდა — მან თუ მისმა მშობლებმა — უპასუხა: „არც მან და არც მისმა მშობლებმა“. თქვენ არაფერი დაგიშავებიათ. თქვენი მზრუნველობა არ იყო არასაკმარისი. ბენის წასვლა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ღმერთი არ გსაჯით; ის გიხუტებთ. თქვენ იყავით და ხართ მშობლები, რომლებმაც ბენს მისცეს სამყარო, სიყვარული და თავისუფლება. თქვენი სიყვარული არ იყო ვალდებულება, ის იყო საჩუქარი. და ეს საჩუქარი ბენმა მიიღო და გაამრავლა.
იფიქრეთ იმ მომენტზე, როდესაც ბენმა, სრულიად უნებურად და გულწრფელად, შესთავაზა თავისი მთელი ყულაბა თავისი ბიძის, უილიამის დასახმარებლად. მან არ დაამსხვრია ის, არც დაუცლია — მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს იყო ბავშვის გული, რომელიც არ ითვლის, არ ზოგავს და არ ეშინია. ეს არის სიყვარული, რომელიც არასოდეს მარცხდება. ეს არის ის „უფრო აღმატებული გზა“, რომელიც ბენმა აირჩია. ბენის ეს სურვილი, დახმარებოდა სხვებს, არ იყო მხოლოდ შემთხვევითი კეთილი საქმე; ეს იყო მისი სულის ანარეკლი, რომელიც ახლა ღვთის სასუფეველში სრულყოფილად გაიშალა.
სახარებაში ჩვენ ვხედავთ იესოს, რომელიც მოგზაურობს ქალაქიდან ქალაქში და თან ახლავს ხალხი, ვისაც უყვარს იგი. მათ შორის არიან ქალები, რომლებიც თავიანთი რესურსებით ეხმარებიან იესოს მისი მისიის შესრულებაში. ეს არის საზოგადოება, სადაც სიყვარული მოქმედებს. ბენიც ამ საზოგადოების ნაწილია. ის, ვინც აქ, დედამიწაზე, თავისი პატარა ყულაბით სხვების დახმარებაზე ოცნებობდა, ახლა ზეცაში, მარიამთან და წმინდანებთან ერთად, თავისი სიყვარულით ეხმარება თქვენს ოჯახს, რომ გაუძლოთ ამ ტკივილს. ის არ არის შორს. ის არის თქვენს სუნთქვაში, თქვენს ფიქრებში, თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაში.
რაიან, ძმაო, შენთვის ეს ალბათ ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი საუკეთესო მეგობარი, ადამიანი, ვისთან ერთადაც გეგმავდი მომავალს. მაგრამ გახსოვდეს: შენს ძარღვებში მიედინება იგივე სიყვარული. როდესაც შენ იღიმი, როდესაც შენ აგრძელებ ცხოვრებას, შენ აგრძელებ ბენის სიყვარულის ისტორიას. ის არ არის შორს. ის არის შენს გულში, შენს მოგონებებში. ნუ ეცდები იყო ძლიერი ყოველ წამს. შეგიძლია იტირო, შეგიძლია იყო სუსტიც. მაგრამ არასოდეს დაივიწყო, რომ შენ გაქვს ძმა, რომელიც გიყვარს და გიცავს.
ალან და თაო, თქვენი ოჯახი არის სიყვარულის მტკიცე ციხესიმაგრე. ის სიკეთე, რასაც თქვენ აკეთებთ ბენის სახელით — ის ჭა ვიეტნამში, ის დახმარება, რაც სხვებს მიეწოდება — ეს არის ბენის სიცოცხლის გაგრძელება. ბენი არ არის წარსული. ის არის თქვენი სხეულის ნაწილი, რომელიც ახლა ზეცაშია, მაგრამ მაინც თქვენთან ერთად სუნთქავს. ღმერთი არ ივიწყებს არცერთ ცრემლს. ის აგროვებს მათ თავის თასში.
როდესაც ვუყურებ ბენის ფოტოებს — როგორ ზის რაიანთან ერთად ყვითელ ნავზე, ან როგორ უყურებს ცას აეროპორტში — მე ვხედავ ბიჭს, რომელიც მზად იყო სამყაროსთვის. ის იყო მამაცი. ის იყო გულწრფელი. ის იყო ბენი. და ეს სიყვარული, რომელიც მან დატოვა, არის ცოცხალი მოწმობა იმისა, რომ სიკვდილი არ არის დასასრული. ეს არის მხოლოდ გადასვლა, როგორც თვითმფრინავი, რომელიც ღრუბლებს არღვევს და გამოდის სინათლეში.
დღეს, როდესაც სახლში დაბრუნდებით, გააკეთეთ ერთი პატარა რამ: ნუ ეცდებით ტკივილის გაქრობას. უბრალოდ, გაიხსენეთ ბენის ღიმილი, მისი ცნობისმოყვარეობა, მისი სიყვარული. და როდესაც გული დაგიმძიმდებათ, უთხარით: „უფალო, ბენის სიყვარულით, დამეხმარე, რომ მეც შევძლო დღევანდელი დღის გატარება“. იგრძენით, როგორ გიპასუხებთ ის თავისი სიყვარულით, რომელიც არასოდეს მთავრდება. ბენი არ არის შორს; ის არის ღვთის გულში, და რადგან თქვენც ღვთის გულში ხართ, თქვენ ყოველთვის ერთად ხართ. უფალი არის თქვენი მწყემსი. ის არ მიგატოვებთ. ის თქვენთანაა, ახლა და სამუდამოდ. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალი იყოს თქვენს გულებში და მოგცეთ თავისი მშვიდობა. მამისა და ძისა და სულიწმიდის სახელით. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.