Dé hAoine den Cheathrú Seachtain is Fiche sa Ghnáth-Am

Smaoinigh ar an gcaoi a bhféachann buachaill óg ar an spéir, a shúile á leanúint ag eitleán a bhfuil a innill ag crónán go ciúin i bhfad thuas. Smaoinigh ar an gcaoi a n-ardaíonn an t-eitleán sin ón talamh, ag fágáil an domhain thíos, ag dul i dtreo an tsolais. Bhí an paisean sin ag Benjamin Vo. Bhí a shúile i gcónaí ag lorg an chéad eitleáin eile, ag déanamh anailíse ar na hinnill, ag smaoineamh ar na bealaí a d’fhéadfadh sé daoine a nascadh le chéile, b’fhéidir fiú lena chuid 'Con Chim Airlines'. Bhí an spéir ina áit iontais dó, áit a raibh an t-uafás féidearthachtaí ann. Is íomhá í an spéir sin, an t-ardú sin, a thugann sinn go croílár léachtaí an lae inniu. Táimid ag féachaint ar an mbóthar a thaistil Íosa, agus ar an mbóthar a thaistil ár mBenjamin, agus anois, táimid ag iarraidh an solas a fheiceáil sa tslí a bhfuil siad ceangailte le chéile.

Sa chéad léacht inniu, cuireann Naomh Pól ceist atá chomh trom sin go gcuireann sí isteach ar ár n-anamacha: 'Má tá Críost á shearmonú mar dhuine a tógadh ó na mairbh, conas is féidir le cuid agaibh a rá nach bhfuil aon aiséirí do na mairbh?' Tá Pól ag labhairt go díreach lenár n-eagla féin. Nuair a bhíonn an cathaoir folamh, nuair a bhíonn an tost sa teach chomh trom sin nach féidir é a iompar, tá an temptation ann a rá: 'An bhfuil aon rud eile ann? An bhfuil an saol seo go léir?' Ach éist leis an méid a deir Pól: 'Ach anois tá Críost tógtha ó na mairbh, an chéad toradh díobh siúd atá tar éis titim ina gcodladh.' Tá sé ag rá linn go bhfuil an bás, cé chomh uafásach agus atá sé, tar éis a bheith sáraithe. Tá sé cosúil le heitleán a d’ardaigh ón talamh agus a d’imigh as radharc – ní chiallaíonn sé go bhfuil sé imithe as an saol, ach go bhfuil sé tar éis bogadh go dtí réimse eile, réimse an tsolais.

Smaoinigh ar an gcaoi a raibh Ben ag breathnú ar an domhan. Ní raibh sé ina bhuachaill a bhí ag féachaint ar an saol mar rud críochnaithe. Bhí sé ag pleanáil, ag códáil, ag déanamh anailíse ar AWS, ag smaoineamh ar conas a d’fhéadfaí an domhan a nascadh. Bhí a intinn ghéar, a shúil ar an loighic, ar an gcaoi a n-oibríonn rudaí, mar chuid dá bhealach chun an domhan a thuiscint. Agus anois, tá sé ag féachaint ar an domhan seo ó áit níos airde fós. Tá sé ag féachaint orainn ó láthair Dé. Agus tá sé ag gáire, leis an ngáire geal sin a bhí chomh nádúrtha sin dó, an gáire a d’fhág go raibh gach duine timpeall air ag aontú lena sholas.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé trí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt.

Sa Soiscéal inniu, feicimid Íosa ag taisteal ó bhaile go baile, ag craobhscaoileadh an dea-scéil. Agus cé a bhí leis? Bhí an Dó Dhéag leis, ach bhí mná ann freisin – Máire Mhaigdiléana, Joanna, Susanna, agus go leor eile. Tá an Soiscéal ag insint dúinn go raibh siad ag freastal air 'as a n-acmhainní féin'. Smaoinigh ar an gcineáltas sin. Bhí siad ag tabhairt a gcuid féin chun tacú leis an misean. Cuimhnigh ar ár mBenjamin. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad do Mham agus do Bha chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Sin é an cineáltas a bhí ag na mná sa Soiscéal, agus sin é an cineáltas a bhí ag Ben.

Nuair a bhí Alan ag aislingiú faoi Ben ar an 25ú Meitheamh, chonaic sé é ag an doras, ag rá: 'Ba, tá gach rud go maith.' Agus tá sé go maith, a chairde. Ní hé go bhfuil an phian imithe, ach tá an grá fós beo. Tá sé beo sa tobar uisce sin i Vítneam, an 'Giếng Gioan Baotixita' a tugadh in ainm Ben, a thugann uisce glan do dhaoine atá i ngátar. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann Ryan agus a thuismitheoirí cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn siad ar na spéartha agus a smaoiníonn siad ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Amen.