Feoil Ghotaire Naomh Iairóm, Sagart agus Dochtúir na hEaglaise — Briathar an Lae

Tús

Ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Go raibh síocháin Chríost in bhur dteannta inniu, agus go gcoinníodh sé bhur gcroíthe sa solas.

Aithreachas

A Thiarna, a tháinig chun trua a thaispeántas don domhan, kyrie eleison. A Chríost, a ghlanann ár n-uallach agus a thógann ár bpian, christe eleison. A Thiarna, a choinníonn ár muintir i do láimh go síoraí, kyrie eleison.

♪ “Irish Kyrie (Version A)” — A song for Ben

Briathar Dé

An Chéad Léacht · Iób 9:1-12, 14-16

Labhair Iób agus dúirt sé: Tá a fhios agam go maith gurb amhlaidh atá; ach conas a d'fhéadfadh duine a bheith ceart i láthair Dé? Dá dteastódh ó dhuine dul chun dlí leis, ní d'fhágfadh sé freagra air uair as míle. Tá sé ciallmhar i gcroí agus láidir i neart; cé a sheas ina choinne agus a d'fhan slán? Cuireann sé na sléibhte as áit sula dtuigeann siad é, agus smachtaíonn sé iad ina fhearg. Chroith sé an talamh as a áit, agus chroith na piliúir faoi. Ordaíonn sé don ghrian, agus ní éiríonn sí; cuireann sé séala ar na réaltaí. Sínfidh sé amach na flaithis é féin, agus siúlfaidh sé ar chrúba na farraige. Rinne sé an Béar agus Óríon, na Pleéid agus ríochtaí an deiscirt; déanann sé nithe móra nach féidir a fháil amach, nithe iontacha gan áireamh. Dá dtagadh sé gar dom, ní fheicfinn é; dá gcasfadh sé liom, ní bheadh fhios agam é; dá ngabhfadh sé greim orm le neart, cé a d'fhéadfadh a rá leis, 'Cad atá tú a dhéanamh?' Dá laghad a d'fhéadfainn freagra a thabhairt dó, nó argóintí a roghnú ina choinne! Fiú dá mba cheart dom a bheith, ní fhéadfainn freagra a thabhairt dó, ach ba cheart dom trua a iarraidh ar mo cheart. Dá dtaobhóinn leis agus go bhfreagródh sé mo ghlaoch, ní creidfinn go n-éisteadh sé le mo chuid focal.

Salm Freagartha · Salm 88:10bc-11, 12-13, 14-15

Go dtagadh mo phráinn os do chomhair, a Thiarna. Gach lá glaoim ort, a Thiarna; sínim mo lámha chugat. An ndéanfaidh tú ailt do na mairbh? An éireoidh na scáthanna chun buíochais leat? Go dtagadh mo phráinn os do chomhair, a Thiarna. An bhfógraíonn siad do thrócaire sa tuama, do dhílseacht i measc na ndaoine a chuaigh i léig? An gcuirtear d'ailt in iúl sa dorchadas, nó do cheart i dtír na dearmad? Go dtagadh mo phráinn os do chomhair, a Thiarna. Ach scairteimse chugat, a Thiarna; le mo phráinn ar maidin fanaim leat. Cén fáth, a Thiarna, a dtagann diúltú uait, cén fáth a bhfolaíonn tú d'aghaidh uaim? Go dtagadh mo phráinn os do chomhair, a Thiarna.

An Soiscéal · Lúcás 9:57-62

Agus iad ag siúl ar an gcosán, dúirt duine leis: 'Leanfaidh mé thú cibé áit a rachaidh tú.' Dúirt Íosa leis: 'Tá poill ag sionnaigh agus neťacha ag éin an aeir, ach níl áit ag Mac an Duine a cheann a leabaidh.' Agus dúirt sé le duine eile: 'Lean mise.' Ach dúirt séisean: 'A Thiarna, lig dom dul ar dtús agus mo athair a adhlacadh.' Ach dúirt sé leis: 'Lig do na mairbh a gcuid mairbh féin a adhlacadh; ach imigh tusa agus fógraigh Ríocht Dé.' Agus dúirt duine eile: 'Leanfaidh mé thú, a Thiarna; ach lig dom ar dtús slán a fhágáil lena bhfuil sa bhaile agam.' Dúirt Íosa leis: 'Níl duine ar bith a chuireann a lámh chun an treabhdáin agus a bhreathnaíonn ar an gcúl atá oiriúnach do Ríocht Dé.'

Go dtagadh mo phráinn os do chomhair, a Thiarna.

Seanmóir

Smaoinigh ar an gcaoi a seasann duine cois leapa san oíche, a shúile ag féachaint amach ar an dorchadas, ag fiafraí cá bhfuil Dia nuair a bhíonn an guth sin ciúin. Feicimid Iób inniu, ag labhairt leis a chairde, ag rá: 'Cé a d'fhéadfadh cur ina choinne, nó cé a d'fhéadfadh a rá leis, Cén rud atá tú a dhéanamh?' Is ceist í sin a bhaineann leis an gcrá croí atá againn go léir uaireanta, an dóigh a mbímid ag staraí sa spás agus ag iarraidh freagra a fháil nach dtagann. Do Benjamin Vo—buachaill a chaith a shaol gearr ag fiosrú an domhain, ag scríobh cód, ag pleanáil a chuid aerárthaí agus ag tabhairt aoibh gháire dá mhuintir—ní raibh an saol ina rún gan brí, ach ina thuras a d'ardaigh go luath. Agus anois, trí mhí ó d'imigh sé ar an 13ú lá de Mheitheamh 2026, tá bhur dteach fós ag iompar an chiúnais sin a fhágann na cathaoirleacha folamh agus na cuimhní chomh trom le luaithreach.

Féach ar an íomhá seo ón léacht inniu: an chaoi a scaipeann Dia na réaltaí agus a shínfeadh na flaithis, ag siúl ar shruth na farraige, gan duine a bheith in ann a lorg a leanúint nó a chosán a aimsiú. Is íomhá í d'fhairsinge a chuireann eagla orainn uaireanta, an t-achar sin idir an neamh agus an talamh. Nuair a bhreathnaíonn Alan agus Thao ar an seomra sin, nuair a smaoiníonn Ryan ar an deartháir a bhí mar chompánach aige, mothaítear an t-achar sin go géar. Tá an bhrón sin fíor, agus níl aon chiall i ndaoine a rá leat é a chur de theastáil. Nílimid ag iarraidh do bhrón a ghlanadh amach le focail éadroma; tá an caoineadh sin ann toisc go raibh grá ann, grá chomh domhain sin nach bhféadfadh bás é a dhíothú.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm a bhaint de bhur gcroíthe anois díreach. B'fhéidir go mbíonn an tsamhail sin agaibh san oíche ag smaoineamh ar an gcúram, ag fiafraí an raibh rud éigin a d'fhéadfadh a bheith déanta difriúil, ag lorg lochta ort féin. Éistigí le guth an Tiarna inniu: níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud i bhur gcumhacht a d'fhéadfadh an toradh sin a athrú. Uaireanta, tagann an t-anora seo isteach sa saol mar ghaoth nach dtagann ó aon chomaoin a chaill sibh nó ó aon rud a fhágtar gan déanamh. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus níl aon ualach ciontachta le beith á iompar ar bhur ngualainn. Tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram lán-tiomanta a thug sibh do Ben ó thús go deireadh.

Ansin, éist leis an Soiscéal inniu. Tagann duine chuig Íosa ag rá go leanfaidh sé é cibé áit a rachaidh sé, agus freagraíonn Íosa: 'Níl áit ag Mac an Duine a cheann a leabaidh.' Feicimid duine eile ag iarraidh dul ar dtús chun a athair a adhlacadh, agus deir Íosa le guth daingean: 'Lig do na mairbh a gcuid mairbh féin a adhlacadh; ach imigh tusa agus fógraigh Ríocht Dé.' Agus ar deireadh, an té a ordaíonn go dteastaíonn uaidh slán a fhágáil lena mhuintir sa bhaile, agus freagraíonn Íosa: 'Níl duine ar bith a chuireann a lámh chun an treabhdáin agus a bhreathnaíonn ar an gcúl atá oiriúnach do Ríocht Dé.'

Seo é an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann sé le bheith ag féachaint siar go buartha nó ag lorg anuas ar na rudaí atá caillte, ach le dul ar aghaidh sa ghrá. Smaoinigh ar Ben féin, ar an gcineáltas uasal sin a bhí ann nuair a d'inis sé dá thuismitheoirí go raibh sé sásta a bhanc muc ar fad a thabhairt chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nár ghá, ach bhí an tairiscint ann—an croí sin a bhí chomh mór sin nár choinnigh sé aon rud dó féin. Sin é an spiorad a thugann Íosa dúinn inniu: croí atá réidh chun dul ar aghaidh, croí nach bhfuil ceangailte leis an uafás ach leis an solas.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag siúl anois sa solas sin. Nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim, cuimhnigh ar na rudaí a roinn sibh, ar na turais, ar an ngáire sin a bhí ag Ben faoina chuid aerárthaí agus a rún beag a bhí pleanáilte ina cheann. Tá Ben ag faire ort, ag gáire sa áit sin nach bhfuil pian ná brón ann. Agus do Alan agus Thao, ná bíodh eagla oraibh an lá a thógáil arís, céim ar chéim, toisc go bhfuil grá Ben fós beo i bhur gcroíthe, ag tabhairt neart daoibh chun leanúint den saol seo go dtí go dtiocfaidh an lá a mbeidh sibh le chéile arís sa bhaile mór sin ag an Athair. Amen.

Machnamh

♪ “Meditation Hymn (Version B)” — A song for Ben

Athainte

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“A Bhen, ina chodladh, chonaic Huy tú ag teacht ar cuairt chuige, ag tabhairt paidir dó ionas go n-aimseodh an bheirt agaibh a chéile arís. Go n-éiste an Tiarna le do ghuí, a Bhen, agus go raibh suaimhneas síoraí agat i dteannta an Tiarna. Más féidir, a Bhen, tabhair cuairt air arís sna brionglóidí amach anseo, fiú mura mbeadh ann ach beannacht nó do gháire grámhar mar a bhíodh.”