Déardaoin den Tríocha-chéad-aonú Seachtain sa Ghnáth-Am

Smaoinigh ar an gcaoi a n-oibríonn an t-eolaí códaithe nuair a bhíonn clár nua á thógáil aige. Ní thosaíonn sé le rudaí móra casta; tosaíonn sé le líne amháin, ansin líne eile, ag tógáil struchtúr a bhfuil ciall leis, ag lorg an loighic atá i bhfolach sa chaos. Bhí an intleacht sin ag Benjamin Vo. Bhí sé in ann cód a scríobh, AWS a thuiscint, agus córais a dhearadh a bhí i bhfad chun tosaigh ar a aois. Ach bhí rud eile aige, rud níos doimhne ná aon algartam. Bhí a fhios aige conas 'líne' an ghrá a nascadh le gach duine a casadh air. Smaoinigh ar an gcaoi a raibh sé ag pleanáil a chuid 'con chim airlines'. Ní raibh sé ag lorg brabúis ná stádas; bhí sé ag lorg bealaí chun a chuid gáire a roinnt lena athair, lena mham, agus lena dheartháir Ryan. Bhí sé ag tógáil rud éigin a bhí lán de dhóchas.

Sa chéad léacht inniu, scríobhann Naomh Pól chuig na Filipigh: 'Ach cibé gnóthachan a bhí agam, measaim gur caillteanas é sin ar mhaithe le Críost.' Is é seo an croí-bhrí atá le tuiscint againn inniu. Ní hé go bhfuil an intleacht, an eolaíocht, ná an pleanáil go dona; ach tá siad go léir 'ina gcaillteanas' mura bhfuil siad ceangailte leis an 'sár-mhaitheas' atá le fáil in eolas Íosa Críost. Bhí Ben ina bhuachaill a thuig an fhírinne seo go nádúrtha. Ní raibh sé ag iarraidh a bheith 'tábhachtach' sa tslí a thuigeann an domhan é. Bhí sé ag iarraidh a bheith cineálta. Nuair a thairg sé a chuid airgid go léir chun cabhrú le huncail William, ní raibh sé ag déanamh ríomh matamaitice; bhí sé ag déanamh ríomh an chroí. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an rud a bhí ann: buachaill a raibh a chroí chomh mór sin nár theastaigh uaidh go mbeadh aon duine i bpian.

A Alan agus a Thao, tá a fhios agam go bhfuil an t-easnamh sin in bhur saol chomh trom le cloiche. Tá sé ceithre mhí ó d'imigh Ben abhaile, agus tá an bhrón sin ag teacht i dtonnta. Nílimid anseo chun an phian sin a cheilt, ná chun í a mhaolú le focail fholmha. Tá sí fíor mar gheall go raibh grá fíor ann. Agus éistigí go han-chúramach: níor tháinig an tinneas seo ó rud ar bith a rinne sibh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh a d'athródh an toradh. Bhí sibh ag tabhairt grá a bhí chomh foirfe agus a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Scaoil an t-ualach sin anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht. Níor theip oraibh riamh. Níl aon chúis le féin-cháineadh, mar níl aon rud a d'fhéadfadh faire, cúram, ná grá a chosc. Tá an t-ualach sin leagtha ag cosa an Tiarna anois.

Sa Soiscéal inniu, insíonn Íosa parabal na caorach caillte agus na mona caillte. 'Rejoice with me because I have found my lost sheep.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach. Uaireanta, mothaímid gur sinne an chaora atá caillte, ag fánaíocht sa bhfásach, ag lorg freagraí ar cheisteanna nach bhfuil aon fhreagra daonna orthu. Ach tá Íosa ag rá linn go bhfuil an t-aoire ag lorg na caorach go dtí go bhfaigheann sé í. Ní ag fanacht sa bhaile atá sé; tá sé ag imeacht amach sa ghort, ag cuardach, ag tabhairt aire. Agus nuair a fhaigheann sé í, ní chuireann sé an milleán uirthi as a bheith caillte. Cuireann sé ar a ghualainn í le lúcháir mhór. Sin é Ben anois. Tá sé ar ghualainn an Aoire, slán, sásta, agus ag fanacht libh.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta ann nuair a bhíonn an t-uaigneas sin ag teacht, nuair a bhreathnaíonn tú ar an seomra agus a mhothaíonn tú an t-easnamh. Ach cuimhnigh ar na heitleáin sin, ar na cluichí a d'imir sibh, agus ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag gáire. Níl sé imithe i gcéin. Tá sé ag fanacht leat i solas an Athar. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht, atá ag iompar an chros sin san oíche, bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh á n-iompar ag lámha an Athar. Níl sibh singil. Tá an grá sin a bhí ag Ben fós ag obair sa saol seo, sna gníomhartha cineáltais a dhéantar go ciúin, san uisce a shrutheann sa well i gCà Mau a thug beatha do dhaoine nach raibh aithne acu air, sa chineáltas a leanann d'fhás. Níor chríochnaigh an saol sin an 13ú lá de Mheitheamh; níor thosaigh sé ach i ndáiríre i láthair Dé.

Smaoinigh ar an íomhá sin arís: an buachaill a bhí ag pleanáil 'con chim airlines', ag gáire faoi na rudaí beaga, ag tairiscint a bhanc muc chun cabhrú le huncail. Ní raibh sé ag lorg ardaithe; bhí sé ag lorg na seirbhíse. Agus anois, tá sé ag an áit is airde ar fad, ag an mbord sin nach bhfuil aon deireadh leis. Nuair a théann sibh abhaile inniu, smaoinigh ar Ben mar bhuachaill atá ag fanacht libh, ag breathnú anuas le gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear críochnaithe agus go bhfuil an t-aerárthach tar éis teacht i dtír go sábháilte. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá sé ag fanacht libh sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Ná bíodh eagla oraibh, ná bíodh ualach an bhrón chomh trom sin oraibh go ndéanann sibh dearmad ar an ghrá a bhí ann. Tá an grá sin beo. Téigí slán, a chairde, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna a thugann neart do gach croí briste. Amen.