සාමාන්‍ය කාලයේ තිස් එක්වන සතියේ බ්‍රහස්පතින්දා

සමහර දිනවලදී, ජීවිතයේ අරුත අප හමුවට පැමිණෙන්නේ ඉතාමත් සරල, එහෙත් අපේ හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ දැක තිබෙනවාද, බෙන්ජමින්—අපේ ආදරණීය බෙන්—තමාගේම දෑතින් ලියන ලද කේත සහිත ගේම් එකක් හෝ ඇප් එකක් පෙන්වමින්, තමාගේ අනාගත 'Con Chim Airlines' ගැන සිහින දකිද්දී ඔහුගේ මුවේ තිබූ ඒ අහිංසක, දීප්තිමත් සිනහව? ඔහුට ගුවන් යානා යනු හුදෙක් ලෝහමය යන්ත්‍ර පමණක් නොවීය; ඒවා ඔහුගේ පරිකල්පනය පියාඹා ගිය අහස විය. ඔහු ඒ ගැන කතා කරන විට, ඔහුගේ ඇස්වල තිබූ ඒ කුතුහලය සහ බුද්ධිය... ඒ සරල මොහොතේදී ඔහු අපට පෙන්වා දුන්නේ ජීවිතය කොතරම් සුන්දර සහ බලාපොරොත්තු සහගත විය හැකිද යන්නයි.

අද දින දේව වචනය අපව කැඳවාගෙන යන්නේ, ඒ බලාපොරොත්තුවේ සහ අසීමිත ප්‍රේමයේ ගැඹුරු අරුත සොයා යන මාවතකටයි. ශුද්ධෝත්තම පාවුලු තුමා පිලිප්පිවරුන්ට ලියූ ලිපියෙහි පවසන පරිදි, 'මාගේ ස්වාමීන් වන ක්‍රිස්තුස් ජේසුස් වහන්සේ පිළිබඳ උත්තරීතර දැනුම නිසා, මම අන් සියල්ල අලාභයක් ලෙස සලකමි.' මෙය කොතරම් නම් ගැඹුරු සත්‍යයක්ද? පාවුලු තුමා තමා සතු සියල්ල, තමාගේ උරුමය, තමාගේ ධර්මිෂ්ඨකම සියල්ල අත්හැරියේ, ක්‍රිස්තුන් වහන්සේව දැනගැනීමේ ඒ මහා වටිනාකම උදෙසායි. අපගේ ජීවිතයේදීත්, අප අල්ලාගෙන සිටින දේවලට වඩා, දෙවියන් වහන්සේ අපට ලබා දෙන දේ කොතරම් වටිනවාද යන්න තේරුම් ගැනීම කොතරම් අසීරුද? බෙන්ජමින් ඔහුගේ කෙටි ජීවිතය තුළ අපට උගන්වා ගියේ ද මෙයයි. මතකයට නඟන්න, තම මාමා අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත... ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! ලෝකය අපට උගන්වන්නේ ගබඩා කර තබා ගන්නා ලෙසයි; නමුත් බෙන් අපට කියා දුන්නේ අත්හැරීමට, ආදරයෙන් සියල්ල පුද කිරීමට ඇති සූදානමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ ධනවත් වූ දරුවෙකි.

ඇලන් සහ තාඕ, මා අද දින ඔබේ දෙස බලන්නේ ඉතාමත්ම මෘදු, කම්පිත හදවතකිනි. බෙන් අප අතරින් ගොස් මාස හතරක් ගතවී ඇත. මේ නිහඬ උදෑසන, බෙන් නොමැති නිවසේ කොනක රැඳී තිබෙන ඔහුගේ සපත්තුවල නිශ්චලතාවය... ඔබ මේ කුණාටුව මැද තනිවී සිටින බවක් ඔබට දැනෙනු ඇත. සමහර විට මේ මොහොතේදීත්, ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඒ ආදරය කිසිවෙකුටත් මකා දැමිය නොහැක. ඔබ තනිවී නැත.

අද දින ශුභාරංචියට හැරෙමු. ජේසුස් වහන්සේ නැති වූ බැටළුවා සහ නැති වූ කාසිය ගැන පවසති. 'මාගේ මිතුරන් හා අසල්වාසීන් කැඳවා, මා නැති වූ බැටළුවා සොයාගත් බැවින් මා සමඟ ප්‍රීති වන්නැයි ඔවුන්ට කියයි.' සිතා බලන්න; ස්වර්ගයේ ප්‍රීතිය යනු නැති වූ දේ නැවත සොයා ගැනීමයි. බෙන්ජමින් දැන් සිටින්නේ ඒ ස්වර්ගීය ප්‍රීතියේය. ඔහු නැති වූ කෙනෙක් නොවේ; ඔහු දෙවියන් වහන්සේ විසින් සොයා ගනු ලැබූ, උන්වහන්සේගේ උරහිස මත රඳවා ගත් ආදරණීය දරුවෙකි. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අප සියලු දෙනාගේම හදවත් තුළ සදාකාලිකව රඳා පවතීවා. රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි.

අද දින අප රැගෙන යා යුතු එකම දෙය මෙයයි: බෙන්ජමින්ගේ ඒ සිනහව ඔබේ හදවතේ තබා ගන්න. යම් දිනක ඔබට තනිකමක් දැනෙන විට, අහස දෙස බලන්න. බෙන්ජමින් අදත් ගුවන් යානයක ජනේලයෙන් බලා සිනහ වෙනවාක් මෙන්, ඔබ දෙස බලා සිටිනවා. ඔහු ඔබට පවසන්නේ, 'අම්මේ, තාත්තේ, මම හොඳින් ඉන්නවා, දෙවියන් වහන්සේගේ මඟුල්ගෙදර මම සතුටින් ඉන්නවා' කියායි. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.