සාමාන්‍ය කාලයේ විසිහත්වන සතියේ සඳුදා

සමහර විට ජීවිතයේ ගැඹුරුම සත්‍යයන් අපට හමුවන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් හදවතට සමීප දර්ශනයකිනි. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබේද, යම් දරුවෙකු තමාගේ කුඩා අතින් තමා සතු සියල්ල අන් අය වෙනුවෙන් පූජා කිරීමට ඉදිරිපත් වන විට, ඒ දෑසේ ඇති අහිංසකකම කෙබඳුදැයි? අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් – බෙන් – ගැන සිතන විට, මට නිතරම සිහිවන්නේ ඔහු තම මාමා වෙනුවෙන් තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොතයි. ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! එය හුදෙක් මුදල් ලබා දීමක් නොවේ; එය තමා සතු සියල්ල ප්‍රේමය වෙනුවෙන් කැප කිරීමට සූදානම් වූ හදවතකි. ඒ හදවත අද දින අපට උගන්වන්නේ, අපගේ ජීවිතය ද දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රේමයේ මිදිවත්තක් බවයි.

අද දින ශුභාරංචියේදී, ජේසුස් වහන්සේගෙන් අසන ප්‍රශ්නයක් තිබේ: 'මාගේ අසල්වැසියා කවුද?' ජේසුස් වහන්සේ එයට පිළිතුරු දෙන්නේ සමරිතානුවරයාගේ උපමාව මගිනි. පූජකයා සහ ලෙවීවරයා ඒ අසරණ මිනිසා දෙස බලා පසෙකින් ගියහ. නමුත් සමරිතානුවරයා ඔහු දෙස බලා දයාවෙන් පිරී ගියේය. ඔහු තුවාලවලට තෙල් සහ වයින් වත් කළේය. ඔහු තමාගේම සත්වයා මත ඒ අසරණයා නංවාගෙන නවාතැනකට ගෙන ගියේය. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු දෙස බලා සිටින විට, ඔහු තුළ තිබූ ඒ දයානුකම්පාව අපට මුණගැසේ. ඔහු ලෝකය වටා සංචාරය කරන විට, ගුවන් යානා දෙස බලන විට, තමාගේම 'කොන් චිම් එයාර්ලයින්ස්' ගැන සිනහවෙන් කතා කරන විට, ඔහු සැමවිටම අන් අය ගැන සිතුවේය. ඔහු අන් අයගේ වේදනාව තමාගේම කරගත්තේය.

ඇලන් සහ තාඕ, බෙන් නොමැති මේ මාස තුන, ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ හිස්කම, ඒ නිහඬ උදෑසන... ඔබ මේ කුණාටුව මැද සිටින බව මම දනිමි. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදරණීය ආත්මය ඔබට පවසන්නේ, 'මම හොඳින් ඉන්නවා, මම ඔබව දෙස බලා ඉන්නවා' කියායි. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඔහු එය අවසන් වරට පැවසූ පණිවිඩයෙන්ම එය තහවුරු කළේය.

අද දින පාවුලු තුමා ගලාතිවරුන්ට ලියූ ලිපියේ පවසන්නේ, 'මම මිනිසුන් සතුටු කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්, මම ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ දාසයෙකු නොවන්නෙමි' කියායි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු කිසිවිටෙකත් මිනිසුන්ගේ අනුමැතිය පතා ජීවත් වූයේ නැත. ඔහු ජීවත් වූයේ ප්‍රේමයෙන්. ඔහු තමාගේ බුද්ධිය සහ කුතුහලය හරහා දෙවියන් වහන්සේගේ මැවීමේ අරුමය දුටුවේය. ඔහු අද ස්වර්ගයේ සිටින ඒ කුඩා දූතයාය. ඔහු දැන් සියලු 'ටෙස්ට්' වලින් සමත් වී, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ තුරුලේ සැතපී සිටිනවා. ඔබත් අද දින මෙතැනින් නික්ම යන විට, බෙන්ගේ ඒ ආදරණීය මතකය ඔබ සමඟ රැගෙන යන්න. දෙවියන් වහන්සේගේ සාමය, උන්වහන්සේගේ අසීමිත කරුණාව ඔබේ හදවත් තුළ රඳවා ගන්න. රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.