අන්තියෝකියේ ශාන්ත ඉග්නාසියස් රදගුරු සහ දිවිපිදූ තුමාගේ අනුස්මරණය

සමහර දිනවලදී ජීවිතය අප හමුවට එන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබේද, බෙන්ජමින්—අපේ ආදරණීය බෙන්—තම පියා සමඟ ගුවන්තොටුපළක අසුන්ගෙන සිටි මොහොතක් ගැන? අහසේ පියාසර කරන යානා දෙස බලා සිටින විට, ඔහුගේ දෑස්වල තිබූ ඒ අසීමිත කුතුහලය... ඔහුට ගුවන් යානා යනු හුදෙක් යන්ත්‍ර පමණක් නොවීය; ඒවා නිදහස සහ සිහිනවල සංකේත විය. ඔහු තම පියා සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාරවලදී, බෝයිං 737 යානයක් දුටු විට ඔහු තුළ ඇති වූ ඒ උද්යෝගය... ඒ සරල, සුන්දර පිරිමි ළමයෙකුගේ කුතුහලය, අද දින දේව වචනය අපට පවසන 'ආත්මයේ ප්‍රබෝධය' පිළිබඳ සැබෑ සලකුණකි.

අද දින පාවුලු තුමා එපීසවරුන්ට ලියමින් පවසන්නේ, 'ඔබේ හදවතේ දෑස් ආලෝකමත් කර, උන්වහන්සේගේ කැඳවීම තුළ ඇති බලාපොරොත්තුව කුමක්දැයි ඔබ දැනගන්නා පිණිස' යාච්ඤා කරන බවයි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන විට, මේ බලාපොරොත්තුව ඔහු තුළ කොතරම් ජීවමාන වූවාද? ඔහු වයස අවුරුදු පහළොවක කෙටි කාලයක් තුළ, මේ ලෝකය දකින්නට, ලෝකය පුරා ඇවිදින්නට ලැබූ භාග්‍යය... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ප්‍රීතියේ සලකුණු විය. ඔහු තම බුද්ධියෙන්, තාක්ෂණික දක්ෂතාවයෙන් ලෝකය දෙස බැලුවේය. නමුත් ඔහුගේ සැබෑ බුද්ධිය තිබුණේ ඔහුගේ මෘදු හදවත තුළයි. ඔහු අහස දෙස බලා සිටියේ, දෙවියන් වහන්සේගේ මහා සැලැස්ම පිළිබඳ විශ්වාසයකිනි.

නමුත් ඇලන් සහ තාඕ, අද දින මා ඔබ දෙස බලන්නේ ඉතාමත්ම මෘදු, කම්පිත හදවතකිනි. බෙන් අප අතරින් ගොස් මාස හතරක් ගතවී ඇත. මේ නිහඬ උදෑසන, බෙන් නොමැති නිවසේ හිස්කම, ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර... ඔබ මේ කුණාටුව මැද තනිවී සිටින බවක් ඔබට දැනෙනු ඇත. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය.

අද දින ශුභාරංචියේදී, ජේසුස් වහන්සේ අපව දිරිමත් කරන්නේ මෙසේය: 'මිනිසුන් ඉදිරියේ මා පිළිගන්නා තැනැත්තා, දෙවියන් වහන්සේගේ දූතයන් ඉදිරියේ මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා විසින් පිළිගනු ලබනු ඇත.' බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය යනු ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ ආලෝකය පිළිගැනීමේ ජීවිතයකි. ඔහු කිසිවිටෙකත් ලෝකයේ බරට යට වූයේ නැත. ඔහු ජීවත් වූයේ ප්‍රේමයෙන් සහ සත්‍යයෙන්. මතකයට නඟන්න, තම මාමා අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත... ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! ඒ ක්‍රියාවෙන් ඔහු අපට පෙන්වා දුන්නේ, ජීවිතය යනු තමා සතු දේ රඳවා ගැනීම නොව, ආදරයෙන් අන් අයට පූජා කිරීම බවයි. බෙන්ගේ ඒ ආදරය අදත් ජීවමානය. ඔහු අපට කියා දෙන්නේ, අප කුමන අභියෝගයකට මුහුණ දුන්නත්, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ අපට කතා කරන බවයි.

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් සතුටින්. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටිනවා.

ඇලන් සහ තාඕ, ඔබ බෙන්ගේ ඒ ආදරය ලෝකයට බෙදා දෙමින් සිටින බව මම දනිමි. ඒ 'ජියන්ග් ජෝවාන් බාඕතික්සිතා' ළිඳ, බෙන්ගේ නමින් එම ප්‍රජාවට ලැබුණු ඒ පිරිසිදු ජලය... ඒ සියල්ල බෙන්ගේ ආදරය තවමත් මේ ලෝකයේ ගලා යන බවට සාක්ෂියකි. ඔබ කරන්නේ ඉතා උතුම් දෙයකි. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, ඔහුගේ ඒ සිනහව, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අප සියලු දෙනාගේම හදවත් තුළ සදාකාලිකව රඳා පවතීවා. ආමෙන්.