ระลึกถึงนักบุญอิกนาซีโอแห่งอันติโอก พระสังฆราชและมรณสักขี

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า... ในชีวิตของเรา มีบางช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูเหมือนจะหยุดนิ่ง... เหมือนกับท้องฟ้าก่อนที่เครื่องบินจะทะยานขึ้นสู่ระดับความสูงที่สงบนิ่ง ท่ามกลางความวุ่นวายของโลกใบนี้ นักบุญอิกนาซีโอแห่งอันติโอก ผู้ที่เราฉลองในวันนี้ ได้เขียนจดหมายถึงบรรดาพี่น้องคริสตชนด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า ท่านบอกว่าท่านเปรียบเสมือน 'ข้าวสาลีของพระเจ้า' ที่ต้องถูกบดด้วยฟันของสัตว์ร้าย เพื่อจะกลายเป็นขนมปังที่บริสุทธิ์สำหรับพระคริสต์... นี่ไม่ใช่คำพูดของคนที่สิ้นหวัง แต่เป็นคำพูดของคนที่มองเห็น 'ความหมาย' ที่อยู่เหนือความเจ็บปวด... มองเห็นเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไปเกินกว่าขอบฟ้าที่เราจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลได้อธิษฐานเผื่อชาวเอเฟซัส ท่านขอให้ 'ดวงตาแห่งหัวใจ' ของพวกเขาได้รับการเปิดออก... ท่านรู้ไหมครับว่าทำไมต้องเป็นดวงตาแห่งหัวใจ? เพราะดวงตาของมนุษย์เรามักจะมองเห็นเพียงสิ่งที่แตกสลาย... มองเห็นเก้าอี้ที่ว่างเปล่า มองเห็นของใช้ที่ยังวางอยู่ที่เดิม มองเห็นความเงียบที่ขยายตัวขึ้นในบ้าน... แต่ดวงตาแห่งหัวใจจะมองเห็นสิ่งที่ต่างออกไป มันจะมองเห็น 'ความหวังที่พระองค์ทรงเรียกเรามา' และ 'ความมั่งคั่งแห่งมรดกอันรุ่งโรจน์' ที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้... ดวงตาแห่งหัวใจคือสิ่งที่ช่วยให้เรามองผ่านความตายไปสู่ชีวิตที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้

เมื่อสี่เดือนก่อน เบนจามิน วอ ลูกชายผู้เป็นที่รักของครอบครัวได้ก้าวข้ามผ่านประตูแห่งกาลเวลาไปสู่บ้านของพระบิดา... พ่อรู้ว่าในบ้านของท่านอาลันและท่านเถา ความคิดถึงยังคงเดินทางมาเยี่ยมเยียนในรูปแบบต่างๆ... บางครั้งอาจเป็นความรู้สึกที่อยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไข หรือความรู้สึกที่ว่า 'ถ้าเพียงแต่...' พ่อขอพูดกับท่านทั้งสองด้วยความรักของพระเจ้าว่า: วางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนั้นลงเถิด... ความเจ็บป่วยที่พรากเบนจามินไปไม่ใช่ความผิดของท่าน ไม่ใช่บทลงโทษ และไม่มีความระมัดระวังใดในโลกที่จะป้องกันมันได้... ในโลกที่เปราะบางนี้ ความทุกข์บางอย่างมาเยือนโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ท่านได้รักเบนจามินอย่างดีที่สุดเท่าที่พ่อแม่คนหนึ่งจะทำได้แล้ว และพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระบิดาผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา ก็ทรงรักเบนจามินยิ่งกว่านั้น... พระเจ้าไม่ได้กล่าวโทษท่าน และท่านก็ไม่ควรกล่าวโทษตัวเองอีกต่อไป... ท่านไม่ได้พลาดอะไรไปเลย และเบนจามินไม่ได้จากไปเพราะใครทำสิ่งใดบกพร่อง... เขาเพียงแค่ได้รับเชิญให้ไปนั่งในที่ที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

เบนจามินเป็นเด็กที่มีความฉลาดล้ำเลิศ... ท่านจำได้ไหมถึงความฝันของเขาที่อยากจะสร้าง 'Con Chim Airlines'? ทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มจะปรากฏบนใบหน้าพร้อมกับความสุขที่บริสุทธิ์... แต่สิ่งที่พ่ออยากให้เรานึกถึงในวันนี้ คือความอ่อนโยนที่เขามีต่อผู้อื่น... ท่านจำเรื่องราวที่เขาน่ารักมากตอนที่เขาเสนอจะมอบเงินเก็บทั้งหมดในกระปุกออมสินเพื่อช่วยเหลือคุณลุงวิลเลียมที่กำลังป่วยหนักจากโรคหลอดเลือดสมองได้ไหม? เขาไม่ได้ทุบกระปุก ไม่ได้ทำลายสิ่งใดเลย... แต่คำพูดนั้นคือการมอบหัวใจทั้งดวงของเขาให้แก่คนที่เขารัก... นี่คือเครื่องหมายของชีวิตที่ถูก 'ประทับตราด้วยพระจิต' ตามที่นักบุญเปาโลกล่าวในบทอ่านแรกวันนี้... ชีวิตที่ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยความกลัว แต่ถูกขับเคลื่อนด้วยความรักที่พร้อมจะให้โดยไม่หวังผลตอบแทน... เบนจามินสอนเราว่า การมีชีวิตอยู่ไม่ได้วัดกันที่จำนวนปี แต่วัดกันที่ 'ความกว้าง' ของหัวใจที่รู้จักรักและเสียสละ

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงตรัสกับเราว่า 'อย่ากังวลว่าท่านจะพูดอย่างไร หรือจะพูดอะไร' ...พระองค์ทรงสัญญาว่าพระจิตจะสอนเราในเวลานั้น... พ่อรู้ว่าในฐานะพ่อแม่ ท่านอาจจะรู้สึกว่าไม่มีคำพูดใดที่จะบรรยายความเจ็บปวดนี้ได้... แต่ในความเงียบงันของท่าน ในคำอธิษฐานที่ท่านส่งขึ้นไปหาพระเจ้าแม้ในยามที่น้ำตาไหลอาบแก้ม... นั่นคือการที่พระจิตกำลังพูดแทนท่าน... พระเจ้าทรงรับฟังความโหยหาของท่าน และพระองค์ทรงโอบกอดท่านไว้ในความเงียบนั้น

ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยปกป้องและอยู่เคียงข้างหนูเสมอ... ในยามที่หนูรู้สึกเหงา หรือคิดถึงตอนที่เคยเล่นสนุกด้วยกัน ให้รู้ว่าความรักของพี่ชายคนนี้ไม่มีวันจางหาย... จงใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญและร่าเึงเหมือนที่พี่เบนเคยเป็นแบบอย่าง... อย่ากลัวที่จะยิ้ม อย่ากลัวที่จะมีความสุข เพราะพี่เบนอยากเห็นรอยยิ้มของน้องชายคนนี้เสมอ... หนูไม่ได้เดินอยู่ลำพังในโลกกว้างนี้ เพราะความรักของพระเจ้าและอ้อมแขนของพ่อแม่โอบกอดหนูไว้ และพี่เบนก็เป็นทูตสวรรค์ที่คอยมองลงมาด้วยความภาคภูมิใจ... เขาภูมิใจในตัวหนูเสมอ

ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... ความรักของเบนจามินยังคงไหลรินอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับน้ำสะอาดที่ไหลออกจาก 'บ่อน้ำแห่งความรัก' (Giếng Gioan Baotixita) ที่ท่านได้ร่วมกันขุดให้แก่ผู้ยากไร้... ทุกครั้งที่มีเด็กคนหนึ่งได้ดื่มน้ำสะอาดจากบ่อนั้น นั่นคือชีวิตของเบนจามินที่ยังคงทำงานแห่งความรักบนโลกใบนี้... ความรักของเขายังคงไม่หยุดนิ่ง มันยังคงหล่อเลี้ยงชีวิตผู้อื่น และมันยังคงเชื่อมโยงท่านเข้ากับพระเจ้าผู้ทรงเป็นแหล่งกำเนิดของความรักทั้งหมด

ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลบอกเราว่าพระเจ้าทรงกระทำทุกสิ่งตามพระประสงค์ของพระองค์... แม้เราจะไม่เข้าใจว่าทำไมเส้นทางชีวิตของเบนจามินถึงสั้นนักในสายตาของเรา แต่พระเจ้าผู้ทรงนับแม้กระทั่งเส้นผมบนศีรษะของเรา ทรงมีพระประสงค์ที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราจะคาดคิด... เบนจามินไม่ได้จากไปเพื่อทิ้งความว่างเปล่าไว้ แต่เขาจากไปเพื่อเป็นจุดยึดเหนี่ยวให้เรามองขึ้นไปยังท้องฟ้า มองไปยังพระเจ้าผู้ทรงเป็นที่หมายปลายทางของเราทุกคน

วันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งหนึ่งติดตัวกลับไป... ในครั้งต่อไปที่ท่านเห็นนกบินข้ามผ่านท้องฟ้า หรือเห็นเครื่องบินลำหนึ่งทะยานขึ้นสู่ความสูง ให้ท่านยิ้มให้เบนจามิน ให้ท่านระลึกถึงรอยยิ้มของ 'Con Chim Airlines' และรู้ว่าความรักของพระเจ้าจะนำพาทุกดวงใจไปพบกันในที่สุด... จงเข้มแข็งและวางใจเถิด เพราะความรักนั้นยิ่งใหญ่กว่าความตาย และพระองค์ทรงโอบกอดท่านไว้ในทุกวินาทีของชีวิต... ท่านไม่ได้เดินอยู่ลำพัง ท่านมีพระเจ้าผู้ทรงรักท่าน และมีเบนจามินที่คอยส่งยิ้มให้จากงานเลี้ยงของพระเจ้า... ขอให้สันติสุขของพระคริสต์สถิตอยู่ในใจของท่านทั้งหลายตลอดไป... อาเมน.