เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน. ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลายเสมอ.
ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ.
พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า... ลองจินตนาการถึงห้องทำงานที่เงียบสงัดในยามค่ำคืน มีเพียงแสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องสว่างออกมา... บนโต๊ะนั้นมีชิ้นส่วนของโมเดลเครื่องบินที่ยังประกอบไม่เสร็จ และมีรหัสโปรแกรมมากมายที่เขียนค้างไว้ในระบบ... สำหรับเด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อเบนจามิน วอ ทุกบรรทัดของรหัสเหล่านั้นไม่ใช่แค่ตัวเลขหรือคำสั่ง แต่มันคือความฝันที่จะสร้าง 'Con Chim Airlines' ขึ้นมาในจินตนาการของเขา... เขาเป็นเด็กชายที่มองโลกผ่านสายตาของนักสำรวจ ผู้ที่ไม่ได้เพียงแค่มองดูท้องฟ้า แต่เขากำลังพยายามทำความเข้าใจกลไกที่ทำให้ทุกอย่างโบยบินได้... เมื่อสี่เดือนก่อน เบนจามินได้ก้าวข้ามผ่านประตูแห่งกาลเวลาไปสู่บ้านที่แท้จริงของเขาแล้ว... ความเงียบที่ทิ้งไว้ในบ้านของท่านอาลันและท่านเถาตอนนี้ อาจดูเหมือนรหัสที่ไม่มีคำตอบ แต่ในวันนี้ พระวาจาของพระเจ้าจะมาเปิดเผยความหมายที่ซ่อนอยู่หลังความเงียบนั้น
นักบุญเปาโลในบทอ่านแรกวันนี้บอกกับเราอย่างหนักแน่นว่า 'ข้าพเจ้าถือว่าทุกสิ่งเป็นความสูญเสีย เพราะเห็นแก่คุณค่าอันยิ่งใหญ่ของการได้รู้จักพระคริสตเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า'... เปาโลไม่ได้กำลังสอนให้เราทิ้งทุกอย่างด้วยความหดหู่ แต่ท่านกำลังสอนให้เราเห็นว่า เมื่อเราวางทุกอย่างไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้า สิ่งที่ดูเหมือน 'ความสูญเสีย' ในสายตาโลก จะกลายเป็น 'กำไร' ในมิติของความรอดพ้น... เบนจามินเองก็เป็นเด็กชายที่เข้าใจเรื่องนี้โดยสัญชาตญาณ... พี่น้องยังจำได้ไหมครับ ถึงวันที่เขารู้ว่าคุณลุงของเขาป่วยหนัก และเขาเดินไปบอกพ่อแม่ด้วยหัวใจที่ซื่อตรงว่าเขายอมที่จะมอบเงินเก็บทั้งหมดในกระปุกออมสินเพื่อช่วยเหลือคุณลุง... เขาไม่ได้ทุบกระปุก ไม่ได้ทำลายสิ่งใดเลย... แต่นั่นคือการ 'เสนอ' จากหัวใจที่บริสุทธิ์... เขาพร้อมที่จะสละสิ่งที่เขารักที่สุด เพื่อคนที่เขารัก... นี่คือความจริงที่เปาโลพูดถึง... การสละเพื่อความรักนั้นคือเครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงพอพระทัยที่สุด
แต่พ่อรู้ครับว่า ในฐานะพ่อแม่ ท่านอาลัน ท่านเถา... ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกชายผู้เป็นดวงใจนั้นไม่ได้หายไปตามกาลเวลา... ท่านอาจจะยังคงมองไปที่ที่นั่งว่างที่โต๊ะอาหาร หรือเห็นของเล่นชิ้นโปรดที่ยังวางอยู่ที่เดิม... ในยามค่ำคืนที่เงียบงัน ความคิดฟุ้งซ่านอาจแอบเข้ามาเคาะประตูหัวใจของท่าน ท่านอาจถามตัวเองด้วยความเจ็บปวดว่า 'เราทำอะไรพลาดไปหรือเปล่า? ทำไมเราถึงปกป้องเขาไว้ไม่ได้?'... พ่อขอพูดกับท่านด้วยความจริงและด้วยความรักของพระเจ้าในวินาทีนี้: ท่านไม่ได้พลาดอะไรเลย... ท่านไม่ได้ทำอะไรผิด ความเจ็บป่วยที่พรากเบนจามินไปนั้น ไม่ใช่บทลงโทษและไม่ใช่ความบกพร่องของท่านทั้งสิ้น... มันเป็นความทุกข์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของมนุษย์ เป็นสิ่งที่ไม่มีความรักหรือความใส่ใจใดในโลกจะขวางกั้นได้... ท่านได้รัก ได้ดูแล และได้โอบกอดเบนจามินด้วยหัวใจทั้งหมดของความเป็นพ่อแม่แล้ว และเบนจามินก็รับรู้ความรักนั้นอย่างเต็มเปี่ยม... พระเจ้าผู้ทรงเมตตาไม่ได้กล่าวโทษท่าน... และท่านก็ไม่ควรลงโทษหัวใจของตัวเองอีกต่อไป... จงวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนี้ลงที่หน้าพระแท่น ให้พระเมตตาของพระเจ้าชะล้างความเจ็บปวดนั้นออกไป และให้ท่านเป็นอิสระจากความรู้สึกผิดเถิด
พระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงเล่าเรื่อง 'แกะที่หายไป' และ 'เหรียญที่หายไป'... พระองค์ไม่ได้กำลังพูดถึงความสูญเสียในเชิงลบ แต่พระองค์กำลังพูดถึง 'การออกตามหา'... ในสายตาของพระเจ้า ไม่มีสิ่งใดสูญหายไปตลอดกาล... เมื่อแกะตัวหนึ่งหายไป เจ้าของไม่ยอมแพ้ เขาออกตามหาจนพบ และเมื่อพบแล้ว เขาไม่ได้ดุว่า แต่กลับ 'วางไว้บนบ่าด้วยความชื่นชมยินดี'... เบนจามินก็เช่นกัน... เขาไม่ได้หายไปไหน เขากำลังอยู่บนบ่าของพระเยซูเจ้า ผู้ทรงโอบกอดเขาไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด... ความฉลาดของเขา ความอยากรู้อยากเห็นของเขา ความรักที่เขามีต่อเครื่องบิน และความอ่อนโยนที่เขามีต่อไรอัน น้องชายของเขา... สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกทำลาย แต่ได้รับการเติมเต็มในพระสิริของพระเจ้า
ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พี่เบนยังคงอยู่กับหนูเสมอ... ในวันข้างหน้า เมื่อหนูมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและเห็นเครื่องบินลำหนึ่งกำลังทะยานขึ้นสู่ก้อนเมฆ ให้หนูรู้ว่านั่นคือรอยยิ้มของพี่เบนที่กำลังส่งมาให้... อย่ากลัวที่จะเติบโต อย่ากลัวที่จะมีความสุข เพราะรอยยิ้มของหนูคือสิ่งที่พี่เบนอยากเห็นที่สุดจากบนสวรรค์... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยปกป้องหนูเสมอ... เขาไม่ได้จากไปไหนไกล เขาเพียงแค่เปลี่ยนที่อยู่จากบ้านของเรา ไปอยู่ในบ้านของพระบิดา เพื่อเตรียมที่ไว้รอต้อนรับพวกเราทุกคน
ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... ความคิดถึงที่ท่านมีต่อเบนจามิน บางครั้งอาจมาในรูปแบบของความฝัน... เหมือนกับที่ท่านเคยฝันว่าได้ยืนรอซื้อไอศกรีมกับเบนจามิน และเขาก็เป็นคนจ่ายเงินให้... หรือในภาพที่ท่านเห็นเขาแข็งแรงในความฝัน... ความฝันเหล่านั้นไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นสะพานเล็กๆ ที่พระเจ้าทรงอนุญาตให้หัวใจที่คิดถึงได้เชื่อมต่อกันชั่วขณะ... เบนจามินได้บอกพ่อว่า 'ไม่เป็นไรนะ Con sẽ dõi theo ba mẹ - ลูกจะคอยเฝ้าดูพ่อแม่นะ'... นี่คือคำพูดที่มาจากลูกชายผู้เปี่ยมด้วยความกตัญญูและห่วงใย เขายังคงอยู่ใกล้ชิดกับครอบครัวเสมอ
วันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งนี้ติดตัวกลับบ้านไปครับ: ในครั้งต่อไปที่ท่านเห็นนกน้อยบินผ่านไป หรือเห็นเครื่องบินกำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ให้ท่านแหงนมองขึ้นไป ส่งยิ้มให้เบนจามิน และกระซิบเบาๆ ว่าท่านรักเขามากเพียงใด... การใช้ชีวิตต่อไปไม่ใช่การลืมเบนจามิน แต่คือการทำให้ความรักที่เขามอบให้ยังคงไหลรินผ่านชีวิตของท่านต่อไป... จงเข้มแข็งและวางใจเถิด เพราะพระเจ้าผู้ทรงสวมเกราะคุ้มกันให้เบนจามิน ก็ทรงกางปีกโอบกอดท่านไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุดเช่นกัน... ขอให้สันติสุขของพระคริสตเจ้าสถิตอยู่ในใจของท่านทั้งหลายตลอดไป... อาเมน.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
เราวอนขอตามพระบัญชาของพระผู้กอบกู้ และตามคำสั่งสอนจากพระญาณของพระองค์ เราจึงบังอาจกล่าวว่า
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การประจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้าย อาแมน
ขอพระเจ้าผู้ทรงเป็นที่พึ่งและกำลังใจ สถิตอยู่กับท่านทั้งหลายตลอดไป. อาเมน.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.