Dinten Kemis ing Pekan Biasa kaping 31

Cobi kita mbayangaken satunggaling gambar ingkang asring kita tingali ing album kulawarga: Ben, ingkang nembe ngagem seragam pramuka, ngadeg ing sangandhapipun srengenge ingkang padhang, kanthi bangga ngrangkul adhinipun, Ryan. Ryan katon ayem, krasa aman ing jero pelukan kakangne. Ing mriku, wonten katresnan ingkang prasaja, ingkang mboten mbetahaken tembung-tembung ageng, namung anane siji lan sijine. Ing dinten punika, kita mboten namung ngenang tiyang-tiyang ingkang sampun seda, nanging kita ngenang bilih katresnan ingkang kados makaten—katresnanipun Ben dhumateng Ryan, katresnanipun Papa lan Mama dhumateng Ben—punika mboten bakal ical. Katresnan punika boten dipun-watesi dening pati.

Waosan kapisan saking Surat Rasul Paulus dhateng umat ing Filipi ngelingaken kita bilih 'nanging apa wae sing dhisik dadi kauntungan kanggo aku, saiki aku nganggep rugi amarga Kristus.' Paulus nggadhahi kathah prekara ingkang saged dipun-banggaaken—latar belakangipun, ketaatanipun, lan posisinipun. Nanging, sedaya punika dipun-anggep rugi amargi wonten prekara ingkang langkung ageng, inggih punika 'ngerti Kristus Yesus, Gustiku.' Ben, Benjamin Vo, lare ingkang nggadhahi pikiran ingkang landhep kados insinyur cloud infrastructure, estu mangertos babagan dhasar ingkang kiyat. Ben punika lare ingkang nggadhahi rasa penasaran ingkang murni, lare ingkang ngginakaken logika lan matematika mboten namung kagem sekolah, nanging kagem mbangun jagad raya impenipun. Kita sedaya kelingan impenipun babagan 'con chim airlines'. Saben Ben nyariosaken babagan pesawat, babagan rute-rute penerbangan, utawi babagan 'airport spotting' kaliyan bapakipun, mripatipun sumunar. Ben nggadhahi impen ingkang dhuwur, nanging piyambakipun ugi nggadhahi dhasar ingkang kiyat: katresnanipun dhumateng kulawarga. Ben mboten mbangun impenipun piyambak, piyambakipun mbangun impen kasebat sesarengan kaliyan bapakipun, ibu, lan Ryan. Punika dhasar ingkang mboten saged rubuh.

Nanging, kita kedah jujur. Kadhangkala, menara ingkang kita bangun krasa kados badhe rubuh. Patang wulan kepengker, ing tanggal 13 Juni 2026, jagad raya kulawarga panjenengan krasa kados dipun guncang dening gempa ingkang ageng. Kursi ingkang kothong, swanten tawa ingkang sampun boten kepireng, lan rasa sepi ingkang nuthuk dodo nalika wengi... punika kasunyatan ingkang abot. Nalika kita ngrasa kados menara gesang kita nembe rubuh, kita asring takon, 'Punapa Gusti taksih wonten?' Kita asring takon, 'Kenging punapa dhasar ingkang kita bangun kiyat punika taksih krasa goyah?'

Ing Injil dinten punika, Gusti Yesus nyariosaken babagan pangon ingkang nilaraken sangang puluh sanga wedhusipun kagem nggoleki siji wedhus ingkang ical. Panjenenganipun ugi nyariosaken babagan ibu ingkang nyapu omah kagem nggoleki dhuwit receh ingkang ical. Gusti Yesus mboten nate nilaraken kita. Nalika kita ngrasa ical, Gusti Yesus piyambak ingkang nggoleki kita. Panjenenganipun mboten namung nunggu kita, Panjenenganipun mlampah ing sadalan-dalan, nggoleki kita, ngangkat kita ing pundhak-Nipun kanthi kabungahan. Ben, lare ingkang nggadhahi manah ingkang tulus, lare ingkang nate kepingin masrahaken sedaya isi celenganipun kagem mbantu Paklik William ingkang nembé nandhang sakit, saiki wonten ing pundhakipun Gusti Yesus. Ben mboten nate mecah celengan punika, nanging tawarane punika, siji penawaran sing ucul saking lare 15 taun sing pengen menehi kabeh duweke kanggo wong sing ditresnani, punika nuduhake sapa sejatine Ben. Ben nggadhahi manah ingkang siyaga kagem nresnani kanthi wutuh.

Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan... kula ngertos bilih panjenengan taksih nggadhahi rasa kangen ingkang kados geni ingkang mboten nate parem. Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kangge Ben... kowe saiki sing dadi pepadhang ing omah iki. Ben tresna banget marang kowe. Ben mesthi bangga banget ndeleng kowe saka swarga. Nanging, kula ugi ngertos bilih asring wonten watu abot ing manah panjenengan—pitakenan ingkang terus mbaleni: 'Punapa kula kirang waspada? Punapa wonten prekara sing luput?' Sumangga, ing dinten punika, kula nyuwun panjenengan masrahaken watu kasebat ing ngarsanipun Gusti. Penyakit ingkang nggawa Ben dudu asil saking kaluputan panjenengan. Gusti Allah mboten nate nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Panjenengan sampun dados bapa lan ibu ingkang paling sae. Penyakit punika teka tanpa dipun-mangertosi, tanpa wonten ingkang saged nyegah. Gusti Allah mboten ngirim penyakit; Panjenenganipun nampa Ben kanthi tangan kabuka lan kebak katresnan. Panjenengan mboten luput. Panjenengan sampun nindakaken sedaya ingkang saged panjenengan tindakaken. Watu salah punika mboten pantes wonten ing pundhak panjenengan. Gusti sampun ngangkat watu kasebat.

Bapak ibu, menara ingkang kita bangun punika mboten namung kagem gesang ing donya. Menara punika kagem gesang ing swarga. Ben sampun dumugi ing tujuan kasebat. Ben, lare ingkang tresna marang manuk lan pesawat, saiki wis mabur luwih dhuwur tinimbang pesawat apa wae, ing papan sing ora ana maneh wengi, mung ana katresnan sing langgeng. Ben mboten ical. Ben namung sampun dumugi ing 'Banquet of Heaven', ing pesta ageng ingkang dipun-sebataken dening Gusti Yesus ing Injil. Ben nunggu panjenengan kanthi esemipun ingkang manis.

Nalika panjenengan medal saking papan punika, gawaa siji prekara sing cilik: saben-saben panjenengan ningali manuk ingkang mabur ing langit, mandhega sedhela, narik nafas sing landhep, lan elinga bilih Ben wonten ing papan ingkang langkung damai. Ben saiki nunggu panjenengan kabeh kanthi esemipun sing manis. Gusti Allah mboten nate lali marang Ben, lan Panjenenganipun mboten bakal lali marang panjenengan. Mugi katresnan Dalem Gusti tansah ngraketaken kita sedaya. Ben, lare sing tresna marang manuk dan pesawat, saiki wis mabur luwih dhuwur tinimbang pesawat apa wae, ing papan sing ora ana maneh wengi, mung ana katresnan sing langgeng. Amin.