Ing asmanipun Rama, saha Putra, saha Roh Suci. Amin. Mugi sih-rahmat saha katentreman saking Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yesus Kristus tansah nunggil ing manah panjenengan sedaya.
Gusti, mugi kersa paring piwelas, awit kita asring mboten waspada. Kristus, mugi kersa paring piwelas, awit kita asring mboten saged ningali kanthi cetha. Gusti, mugi kersa paring piwelas, awit kita asring mboten saged nresnani kados Panjenengan.
Coba bayangna sesawangan iki: ana bocah lanang sing lagi lungguh ing pinggir jendela, mripaté fokus banget nyawang pesawat sing lagi ancang-ancang arep landas ing landasan pacu. Iku Ben—Benjamin Vo kita. Ben iku bocah sing seneng banget nyawang pesawat. Dheweke ora mung ndeleng wujudé, nanging dheweke mbayangake carane kabeh sistem ing njero pesawat iku bisa mlaku kanthi presisi sing luar biasa. Ben iku bocah sing cerdas, sing bisa ngerti logika matematika lan sistem cloud sing rumit, nanging ing sakngisore kapinteran iku, ana ati sing alus banget sing tansah kepengin nyambung karo wong liya.
Ing waosan kapisan dinten iki, Santo Paulus ngelingake kita babagan 'disiplin' lan 'lomba'. Panjenenganipun ngendika, 'Run so as to win'—mlayua supaya menang. Paulus ngomong babagan atlit sing nglatih badane supaya menang makutha sing bakal rusak. Nanging kita, kita ngoyak makutha sing langgeng. Ben iku atlit ing uripé. Elinga nalika dheweke nyoba melu seleksi basket utawa badminton. Dheweke ora wedi gagal. Dheweke mung kerja keras. Dheweke mlayu ing lomba urip iki kanthi semangat sing tulus, tanpa ngeluh, sanajan ing wektu sing paling angel.
Nanging, Paulus uga ngelingake kita babagan bebaya 'shadowboxing'—tinju angin. Kita asring mbuang energi kanggo perkara sing ora penting, utawa luwih parah, kita asring ngadili wong liya nalika awake dhewe durung wening. Ing Injil, Gusti Yesus ngelingake babagan 'balok' ing mripat kita dhewe. 'Why do you notice the splinter in your brother's eye, but do not perceive the wooden beam in your own?' Gusti Yesus ngajak kita mandheg ngadili, mandheg nggoleki lupute wong liya, lan wiwit ngresiki mripat kita dhewe supaya kita bisa ndeleng kanthi cetha.
Wis udakara rong sasi wiwit tanggal 13 Juni 2026, nalika Benjamin Vo kondur marang Sang Rama. Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, kula ngerti yen ing saben pojok omah, ing saben sudut pikiran, panjenengan isih nggoleki Ben. Kangen iku ora bisa diukur nganggo logika. Kangen iku kaya balok sing abot banget ing ati. Kadhangkala, kangen iku teka nalika panjenengan lagi nyambut gawe, utawa nalika ndeleng barang-barang cilik sing tau dadi duweke Ben. Ben iku bocah sing 'ngerti' katresnan sadurip iki dudu babagan menang utawa kalah, nanging babagan carane kita nresnani.
Seringkali, ing wengi sing sepi, pitakon 'kenapa' iku teka. 'Apa aku kurang njaga? Apa ana sing luput?' Mirengna iki kanthi tulus, Papa Alan lan Mama Thao: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Penyakit sing dialami Ben dudu amarga panjenengan kurang tresna utawa kurang waspada. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling apik, sing ngeterake Ben kanthi katresnan sing murni nganti tekan gerbang Swarga. Panjenengan mboten luput. Buwangen rasa salah iku, amarga Gusti Allah wis nampa Ben kanthi tangan terbuka lan katresnan tanpa wates. Lara sing kaya ngene iki ora teka amarga ana sing salah ditindakake; iki minangka misteri sing ora bisa dijawab dening logika manungsa, nanging mung bisa dirangkul dening katresnan Gusti. Gusti Yesus ngendika marang wong tuwane wong wuta, 'Neither this man nor his parents.' Iki dudu paukuman. Iki dudu kesalahan panjenengan.
Ing wektu sing angel iki, Ryan, kowe dadi 'penjaga' warisane Ben. Kowe lan Ben iku kanca paling raket. Nalika kowe nyawang langit lan ndeleng pesawat sing mabur, elinga yen Ben ana ing kono, ing papan sing luwih dhuwur, luwih bebas, lan luwih cerah. Terusna sinau, terusna ngguyu, lan terusna dadi bocah sing apik, nresnani Papa lan Mama kanggo wong loro. Kowe ora dhewe, Ryan. Ben nggatekake kowe saben wektu.
Warisan Ben terus mili. Liwat 'Giếng Gioan Baotixita'—sumur banyu resik ing Cà Mau—banyu sing nyegerake wong akeh iku dadi tandha manawa katresnane Ben ora bakal mati. Kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben nuduhake manawa uripe sing singkat wis dadi berkah sing nyata. Ben wis dadi ragi katresnan sing terus ngembang ing donya iki.
Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: mandhega sedhela, ambegan kanthi tenang, lan elinga eseme Ben. Gusti Allah ora ninggalake panjenengan. Gusti Allah ngrangkul panjenengan ing saben luh sing tiba. Ben wis ana ing ngarsane Gusti, nunggu panjenengan kabeh ing pungkasaning dalan. Terusna urip, terusna nresnani, lan terusna percaya yen katresnan iku luwih kuat tinimbang pati. Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sedaya.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Rama kawula ing swarga, Asma Dalem kaluhurna. Kraton Dalem mugi rawuha. Karsa Dalem kalampahana wonten ing donya kados ing swarga. Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika. Sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhumateng sesami. Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha, saha linuwarna saking piawon. Amin.
Mugi Gusti Allah mberkahi lan ngreksa panjenengan, sae ing wekdal susah punapa dene bungah. Amin.
✝ Moga-moga Gusti Allah Ingkang Mahakuwaos mberkahi panjenengan sami: Hyang Rama, Hyang Putra, lan Hyang Roh Suci. Amin.