Ing asmaning Rama, saha Putra, saha Roh Suci. Amin. Mugi sih-rahmat lan katentreman saking Gusti Allah Rama kita lan Gusti Yesus Kristus tansah manunggal ing manah panjenengan sedaya.
Gusti, mugi karsaa melasi kula sedaya. Kristus, mugi karsaa melasi kula sedaya. Gusti, mugi karsaa melasi kula sedaya.
Coba bayangna sesawangan ing sawijining sore sing sepi, nalika srengenge wiwit angslup lan langit malih dadi werna emas lan ungu. Ing wektu kaya mengkono, ana swasana sing nggawe kita pengin mandheg sedhela, mbuwang kabeh beban pikiran, lan mung nyawang langit. Ing pikiran kita, ana gambar Benjamin Vo, bocah sing seneng banget karo jagad penerbangan. Elinga nalika Ben, kanthi semangat sing murub, crita babagan 'con chim airlines', impen cilik sing dadi wujud katresnane marang kaendahan lan kebebasan. Ben dudu mung bocah sing pinter ing babagan teknologi utawa matematika; dheweke bocah sing duwe ati sing jembar, ati sing tansah mbukak lawang kanggo wong liya tanpa syarat.
Ing waosan kapisan dinten iki, Gusti Allah ngandika marang Ayub saka tengah badai. Gusti takon, 'Sapa kang nemtokake watesing segara? Sapa kang ngerti dalane pepadhang?' Gusti Allah ngelingake Ayub—lan uga kita sedaya—yen ana misteri agung ing urip iki sing ora bisa dijangkau dening logika manungsa. Kita asring nyoba ngukur urip nganggo ukuran kita dhewe, nyoba ngerti 'kenapa' lan 'kepiye' babagan kedadeyan sing abot. Nanging, Gusti Allah ngajak kita kanggo nundukake sirah, ngakoni yen ana rencana sing luwih gedhe, rencana sing katresnane ora bisa diukur nganggo angka utawa wektu.
Wis telung sasi wiwit Ben mantuk ing tanggal 13 Juni 2026. Kita ngerti, Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, yen ing telung sasi iki, rasa kangen iku asring dadi tamu sing ora diundang. Ana wektu nalika panjenengan ngrasakake kangen sing nggegirisi, nalika kursi kosong ing meja makan dadi bukti nyata yen Ben wis ora ana ing kene. Nanging, ing tengah-tengah rasa lara sing abot iki, elinga marang Injil dinten iki. Yesus ngendika, 'Aja ngremehake bocah-bocah cilik iki, amarga malaékat-malaékaté ing swarga tansah nyawang pasuryané Rama-Ku.'
Ben saiki wis ana ing papan sing paling aman, ing ngarsane Gusti. Dheweke ora ana ing rumah sakit maneh, dheweke ora ngrasakake lara maneh. Dheweke saiki dadi salah siji saka 'bocah-bocah' sing ngguyu ing ngarsane Gusti, dadi malaékat cilik sing tansah ngampingi panjenengan. Nalika panjenengan ngrasakake rasa salah—pitakon ing jero ati apa ana sing luput, apa ana sing bisa ditindakake kanthi beda—mirengna punika kanthi cetha: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Penyakit sing dialami Ben dudu kesalahan panjenengan, dudu amarga panjenengan kurang waspada utawa kurang nresnani. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing sampurna, sing ngeterake Ben kanthi katresnan sing murni nganti tekan gerbang swarga. Buwangen watu rasa salah iku saka dada panjenengan, amarga Gusti Allah ora nate nyalahake panjenengan.
Ben iku bocah sing luar biasa. Elinga nalika dheweke matur marang panjenengan, kanthi tulus lan tanpa diprentah, yen dheweke gelem menehake kabeh isi piggy bank-e kanggo mbantu Paklik William sing lagi lara. Ben ora nate ngrusak celengan iku, lan dhuwit iku ora tau dibutuhake amarga kabeh wis ana sing nyukupi. Nanging, tawarane iku dadi bukti yen atine Ben wis 'sugih' karo katresnan. Dheweke ora mikirake awake dhewe, dheweke mung mikirake wong sing ditresnani. Ben wis 'nyambut gawe' ing kebon anggur Gusti kanthi menehi kabeh sing diduweni, sanajan mung sedhela ing ukuran wektu manungsa. Lan Gusti, sing Maha Loman, nampa Ben menyang kamulyan-Ne.
Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki dadi 'penjaga' warisane Ben. Elinga yen Ben tansah ana ing njero atimu. Nalika kowe nyawang langit lan ndeleng pesawat sing mabur, elinga yen Ben ana ing kono, ing papan sing luwih dhuwur, luwih bebas, lan luwih cerah. Terusna sinau, terusna ngguyu, lan terusna dadi bocah sing apik, nresnani Papa lan Mama kanggo wong loro. Kowe ora dhewe, Ryan. Ben nggatekake kowe saben wektu. Ben wis nindakake pangandikane Gusti kanthi menehi katresnan, lan saiki kowe sing nerusake 'penerbangan' katresnan iku ing bumi iki.
Warisan Ben terus mili. Liwat 'Giếng Gioan Baotixita'—sumur banyu resik ing Cà Mau—banyu sing nyegerake wong akeh iku dadi tandha manawa katresnane Ben ora bakal mati. Kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben nuduhake manawa uripe sing singkat wis dadi berkah sing nyata. Ben wis dadi ragi katresnan sing terus ngembang ing donya iki. Ben wis dadi 'kulawarga' Gusti Yesus sejati, sing ora mung ngrungokake, nanging nindakake katresnan nganti pungkasan.
Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: mandhega sedhela ing ngarep omah, narik nafas sing jengkar, lan elinga eseme Ben sing manis. Gusti Allah ora ninggalake panjenengan. Gusti Allah ngrangkul panjenengan ing saben luh sing tiba. Ben wis ana ing ngarsane Gusti, nunggu panjenengan kabeh ing pungkasaning dalan. Terusna urip, terusna nresnani, lan terusna percaya yen katresnan iku luwih kuat tinimbang pati. Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sedaya. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Rama kawula ing swarga, Asma Dalem kaluhurna. Kraton Dalem mugi rawuha. Karsa Dalem kalampahana wonten ing donya kados ing swarga. Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika. Sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhumateng sesami. Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha, saha linuwarna saking piawon. Amin.
Mugi Gusti Allah mberkahi panjenengan, ngreksa panjenengan, lan paring katentreman ing manah panjenengan. Amin.
✝ Moga-moga Gusti Allah Ingkang Mahakuwaos mberkahi panjenengan sami: Hyang Rama, Hyang Putra, lan Hyang Roh Suci. Amin.