Pèngetan Sedaya Arwah Setia

Cobi kita mbayangaken satunggaling gambar ingkang asring kita tingali ing album kulawarga: Ben, ingkang nembe ngagem seragam pramuka, ngadeg ing sangandhapipun srengenge ingkang padhang, kanthi bangga ngrangkul adhinipun, Ryan. Ryan katon ayem, krasa aman ing jero pelukan kakangne. Ing mriku, wonten katresnan ingkang prasaja, ingkang mboten mbetahaken tembung-tembung ageng, namung anane siji lan sijine. Ing dinten Pèngetan Sedaya Arwah Setia punika, kita mboten namung ngenang tiyang-tiyang ingkang sampun seda, nanging kita ngenang bilih katresnan ingkang kados makaten—katresnanipun Ben dhumateng Ryan, katresnanipun Papa lan Mama dhumateng Ben—punika mboten bakal ical. Katresnan punika boten dipun-watesi dening pati.

Waosan kapisan saking Kitab Kawicaksanan ngelingaken kita bilih 'jiwanipun tiyang mursid wonten ing astanipun Gusti Allah, lan mboten wonten panyiksa ingkang saged ndemek piyambakipun.' Ing donya, kita asring ningali pati minangka pungkasan, minangka karusakan. Nanging Gusti Allah ngandika bilih punika sanes pungkasan. Ben, Benjamin Vo, lare ingkang nggadhahi pikiran ingkang landhep kados insinyur cloud infrastructure, lare ingkang nggadhahi impen babagan 'con chim airlines', saiki sampun wonten ing astanipun Gusti Allah. Ben mboten ical. Ben namung sampun 'dipun-pendhet' dening Gusti minangka kurban ingkang suci, kados emas ingkang dipun-uji ing pawon geni, supados sumunar langkung padhang ing ngarsanipun Gusti.

Papa Alan, Mama Thao, kula ngertos bilih patang wulan punika kados patang abad. Kula ngertos bilih wonten wekdal nalika panjenengan krasa kados mlampah ing 'lembah kelangkungan' ingkang dipun-serat ing Jabur 23. Wonten wengi-wengi ing pundi sepi punika krasa kados nuthuk dodo, lan panjenengan takon, 'Punapa Gusti estu wonten?' Ing waosan kapindho, Rasul Paulus ngandika bilih 'pangajeng-ajeng mboten nguciwani, awit katresnanipun Gusti Allah sampun kaesokaken ing manah kita.' Gusti Allah mboten nate nilaraken panjenengan ing lembah punika. Panjenenganipun mlampah sesarengan kaliyan panjenengan, ngginakaken teken lan gada-Nipun kagem paring kakuwatan. Nalika panjenengan ngrasa ringkih, Gusti Allah nggendhong panjenengan.

Kula kepengin ngajak panjenengan mriksani satunggaling facet saking gesangipun Ben ingkang mboten nate ical: rasa penasaranipun ingkang murni. Ben punika lare ingkang nggadhahi rasa penasaran dhumateng jagad raya. Piyambakipun nggadhahi GitHub repo ingkang kebak kode, piyambakipun remen 'airport spotting' kaliyan bapakipun. Piyambakipun nggadhahi semangat kagem mangertosi kepiye samubarang punika mlampah. Ben nggadhahi 'con chim airlines' ing impenipun—maskapai impen ingkang nggawa kabungahan. Punapa panjenengan saged mbayangaken Ben saiki, ing swarga, ningali jagad raya kanthi cara ingkang langkung ageng? Ben mboten nate mandheg sinau, mboten nate mandheg nggumun. Semangat kasebat punika bagéan saking jiwa Ben ingkang tetep urip ing manah panjenengan.

Ing Injil, Gusti Yesus ngandika: 'Sedaya ingkang dipun-paringaken Rama dhateng Aku, bakal nemoni Aku, lan Aku ora bakal nolak sapa wae sing nemoni Aku.' Iki janji sing paling ageng. Gusti Yesus mboten nate nolak Ben. Gusti Yesus nampi Ben kanthi tangan kabuka. Lan Gusti Yesus ugi ngendika, 'Iki kersane Rama, supaya Aku ora kelangan siji wae saka apa sing wis diparingake marang Aku.' Ben punika kagunganipun Gusti. Ben mboten ical saking astanipun Gusti. Ben namung nunggu panjenengan ing 'Banquet of Heaven'.

Bapak ibu, kula ngertos bilih asring wonten watu abot ing manah panjenengan, pitakenan ingkang terus mbaleni: 'Punapa kula kirang waspada? Punapa wonten prekara sing luput?' Sumangga, ing dinten Pèngetan Arwah punika, kula nyuwun panjenengan masrahaken watu kasebat ing ngarsanipun Gusti. Penyakit sing nggawa Ben dudu asil saking kaluputan panjenengan. Gusti Allah mboten nate nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Panjenengan sampun dados bapa lan ibu ingkang paling sae. Panjenengan sampun nresnani Ben ngantos pungkasan, kanthi katresnan sing suci. Watu salah punika mboten pantes wonten ing pundhak panjenengan. Gusti sampun ngangkat watu kasebat. Panjenengan sampun nindakaken sedaya ingkang saged, lan katresnan panjenengan punika ingkang dados jubah kagem Ben.

Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kangge Ben... Kowe saiki sing dadi pepadhang ing omah iki. Ben tresna banget marang kowe. Ben mesthi bangga banget ndeleng kowe saka swarga. Terusna ngguyu, terusna nggoleki impen-impenmu, lan elinga bilih Ben tansah ana ing atimu. Ben saiki wis ana ing papan sing ora ana maneh wengi, mung ana katresnan sing langgeng.

Bapak ibu, sedherek sedaya, dinten iki kita mboten namung sedhih, nanging kita nggadhahi pangajeng-ajeng. Ben mboten ical. Ben namung sampun dumugi ing tujuan ingkang kita sedaya tuju. Gusti Allah mboten nate lali marang Ben, lan Panjenenganipun mboten bakal lali marang panjenengan. Nalika panjenengan medal saking papan punika, gawaa siji prekara sing cilik: saben-saben panjenengan ningali manuk ingkang mabur ing langit, mandhega sedhela, narik nafas sing landhep, lan elinga bilih Ben wonten ing papan ingkang langkung damai. Ben saiki nunggu panjenengan kabeh kanthi esemipun sing manis, ing papan ingkang mboten wonten malih lara utawi sedhih. Ben, lare sing tresna marang manuk lan pesawat, saiki wis mabur luwih dhuwur tinimbang pesawat apa wae, ing papan sing ora ana maneh wengi, mung ana katresnan sing langgeng. Amin.