Die Gedagtenis van al die Getroue Oorledenes

Daar is 'n sekere soort stilte wat intrek in 'n huis wanneer die son sak—'n stilte wat nie leeg is nie, maar wat soos 'n sagte kombers oor die herinneringe lê. Ons dink vandag aan Benjamin. Ons dink aan daardie helder, nuuskierige seun wat die wêreld nie net met sy oë bekyk het nie, maar met die hele intensiteit van sy hart. Onthou julle hoe hy as 'n jong seun sy pa se hand vasgehou het terwyl hulle in die buurt gestap het? Daardie eenvoudige, alledaagse oomblik—'n pa, 'n seun, 'n rugsak, 'n stap in die son—is 'n beeld wat nou soos 'n kosbare skat in die argief van die ewigheid bewaar word. Benjamin was nie net 'n seun van sy tyd nie; hy was 'n seun van die lig. Hy het die lewe benader met die entoesiasme van 'n ontdekkingsreisiger, altyd besig om te bou, te dink, en te droom. Of dit nou sy passie vir tegnologie was, of die manier waarop hy sy 'Con Chim Airlines' in sy drome laat opstyg het, daar was altyd 'n vonkel in sy oë wat gesê het: 'Daar is soveel meer as wat ons nou kan sien.'

Kyk vandag na die eerste lesing uit die boek Wysheid. Dit sê vir ons: 'Die siele van die regverdiges is in die hand van God, en geen pyn sal hulle aanraak nie.' Dit is 'n radikale waarheid. Die wêreld sien die dood as 'n einde, as 'n verlies, as 'n skaduwee wat alles verduister. Maar die Skrif sê vir ons: 'Hulle is in vrede.' Benjamin is nie in die donker nie. Hy is in die hand van God. Dink aan daardie beeld van goud in die smeltoond. Dit is nie 'n beeld van vernietiging nie, maar van veredeling. God het Benjamin getoets en hom waardig bevind. Hy is nou soos 'n vonk wat deur die strooi skiet—vol lewe, vol lig, vry van die swaarmoedigheid van hierdie aardse reis.

Laat ons nou die waarheid in die oë kyk, want troos wat nie die werklikheid aanraak nie, is geen troos nie. Vier maande het verloop sedert Benjamin huis toe gegaan het na die Vader, en ek weet dat die leemte in julle huis, Alan, Thao en Ryan, nog steeds soos 'n oop wond voel. Die werklikheid van sy afwesigheid is nie 'n abstrakte teologie nie; dit is die leë stoel, dit is die oggende wanneer die son opkom en die stilte soos 'n swaar vaal kombers oor julle sak. Alan, Thao, en Ryan, ek weet dat daar dae is wanneer die hartseer soos 'n brandende vlam in die bors voel. Soms, in die nag, sluip die skaduwee van skuldgevoel binne. Julle mag dalk wonder: 'Het ons iets gemis? Kon ons sy hand sterker vasgehou het?' Luister vandag mooi na my: siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie swaar klip van menslike skuld nou van julle harte afrol. God is geen aanklaer nie; Hy is 'n Vader wat julle in sy arms vashou. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld kom soos 'n storm uit die bloute, nie omdat iemand iets verkeerd gedoen het nie, maar omdat ons in 'n wêreld leef wat nog wag op die volle herstel van alles in Christus. Julle het niks gemis nie. Julle het hom liefgehad met 'n liefde wat selfs die dood oorskry.

Kyk dan na die Evangelie. Jesus sê: 'Alles wat die Vader my gee, sal na my toe kom, en ek sal niemand wat na my toe kom, uitwerp nie.' Dit is die belofte van die Herder. Jesus sê: 'Ek moet niks verloor van wat Hy my gegee het nie.' Benjamin is aan Jesus gegee. Hy is veilig in die hande van die Een wat die dood oorwin het. Die wil van die Vader is nie dat ons verlore gaan nie, maar dat ons lewe. En dit is die hoop wat ons vandag dra. Paulus herinner ons in die tweede lesing: 'Hoop beskaam nie, want die liefde van God is in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees.' Hierdie liefde is nie 'n gevoel nie; dit is 'n krag. Dit is die krag wat Benjamin se lewe gevorm het. Dink aan daardie oomblik toe hy, sonder dat iemand hom gevra het, sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe dié deur die swaarkry van 'n beroerte gegaan het. Hy het dit nooit stukkend geslaan of uitgegee nie—dit was nie nodig nie, sy oom het gehad wat hy nodig gehad het—maar die offer self, die onselfsugtige bereidwilligheid om alles wat hy gehad het aan te bied vir iemand anders, was 'n teken van 'n siel wat reeds geweet het wat liefde beteken. Daardie liefde was nie sy eie nie; dit was God se liefde wat deur hom gestroom het.

Daardie liefde hou nie op nie. Kyk hoe sy lewe vandag nog vrugte dra. In 'n verre dorpie in Cà Mau, bring 'n skoonwaterbron—sy 'Well of Love'—lewende water aan mense wat dors is. Die water stroom in sy naam, 'n bewys dat 'n lewe wat so vol liefde gegee is, nooit sterf nie. Dit bly vloei. Dit bly lewe bring. Dit is hoe God die wêreld herstel—deur die klein, getroue dade van liefde wat ons in mekaar se lewens saai. Benjamin se 'Groot Ocean' van liefde—sy middelnaam, Đại Dương—vloei nou in die ewige oseaan van God se genade.

Ryan, my broer, jy wat nou die stilte in die huis met jou eie drome vul: moenie bang wees om vorentoe te stap nie. Jou broer Benjamin kyk na jou met daardie selfde warm glimlag wat jy onthou. Die herinneringe van julle tye saam—die speletjies, die avonture, die dae wat julle saam deur die buurt gestap het—is nie weg nie. Hulle is vasgevleg in die mure van julle gesin se huis. Benjamin is nie 'n afwesigheid nie; hy is 'n stille, kragtige teenwoordigheid wat jou herinner om met moed te leef, om jou eie drome na te jaag, en om sterk te wees vir jou ouers. Benjamin sou wou hê dat jy jou vlerke sprei en vlieg. Hy is by jou in elke stap, en hy bid vir jou by die Vader.

Ons is almal reisigers op hierdie pad. Benjamin het sy vlug vroeër voltooi, maar hy wag by die aankomshek. Hy is daar, saam met die heiliges, in die 'Banquet of Heaven', waar daar geen pyn, geen siekte en geen trane is nie. Hy is nou vry van elke beperking. Hy vlieg nou in die lig van God, en hy bid vir julle. Hy het nie net 'bestaan' nie; hy het die 'wapenrusting van God' aangetrek deur sy integriteit, sy eerlikheid en sy onvoorwaardelike liefde vir sy familie. Hy het die wedloop voltooi.

Neem hierdie gedagte saam met jou uit hierdie kerk uit: Jy is nie 'n vreemdeling in hierdie huis nie. Jy is 'n medeburger van die heiliges, 'n lid van die huisgesin van God. Wanneer die dae swaar word en die pyn jou oorval, haal diep asem en onthou dat God se huis groot genoeg is vir al jou trane. Benjamin is tuis, veilig by die Vader. Sy liefde, sy lag, daardie onvergeetlike glimlag—dit alles is in God se bewaring. Mag die Here julle seën, julle bewaar, en julle die vrede gee wat alle verstand te bowe gaan. Benjamin Vo, mag jou vlug deur die ewige hemel vry en vreugdevol wees, in die teenwoordigheid van die Vader. En mag julle, sy gesin, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Dra hierdie vrede met julle uit die kerk uit: dat niks wat uit liefde gegee is, ooit verlore gaan nie. Benjamin is by God, en God is by julle. Amen.