Comóradh na nDílseach Uile atá imithe ar shlí na fírinne

Smaoinigh ar an gcaoi a bhíonn an t-aer ag luascadh go bog ar lá samhraidh, nuair a bhíonn gach rud ciúin agus an ghrian ag soilsiú trí na crainn. Uaireanta, sa chiúnas sin, is féidir linn mothú go bhfuil rud éigin ag fanacht linn, rud éigin atá níos mó ná an méid a fheicimid lenár súile. Do Benjamin Vo, bhí an domhan ina áit lán de iontais, lán de theicneolaíocht, agus lán de bhrionglóidí a bhí chomh hard leis na scamaill. Smaoinigh ar an mbuachaill sin, ag breathnú amach ar an spéir, ag lorg na n-eitleán sin, na Boeing 737, ag déanamh staidéir ar gach mionsonra, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a bhí chomh hoscailte sin gur líon sé an seomra le teas. Bhí intleacht aige a bhí ag rith roimh aois a cheithre bliana déag, ag scríobh cód, ag tuiscint na rudaí a thógann blianta ar dhaoine eile a thuiscint. Ach ní hé sin an rud is mó a chuimhnímid air. Cuimhnímid ar an gcroí a bhí aige—an croí sin a bhí chomh bog agus chomh cineálta sin nár theastaigh uaidh go n-iompródh aon duine eile ualach ina n-aonar. Smaoinigh ar an uair sin a thairg sé a chuid airgid go léir chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an rud a bhí ann: buachaill a raibh a chroí chomh mór sin nár theastaigh uaidh go mbeadh aon duine i bpian.

Sa chéad léacht inniu, ó Leabhar na hEagna, cloiseann muid focail atá cosúil le balm ar chréacht: 'Is i lámha Dé atá anamacha na bhfíréan, agus ní bhainfidh aon phian leo.' Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá an chathaoir sin folamh, agus tá an bhrón sin chomh trom le cloiche. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil an t-uafás den chailliúint seo ag brú ar bhur gcroíthe gach maidin. Nuair a dhúisíonn sibh, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach, mothaíonn sibh an méid a cailleadh. Nílimid anseo chun an phian sin a cheilt; tá sí fíor mar gheall go raibh grá fíor ann. Agus éistigí go han-chúramach: níor tháinig an tinneas seo ó rud ar bith a rinne sibh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh a d'athródh an toradh. Bhí sibh ag tabhairt grá a bhí chomh foirfe agus a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Scaoil an t-ualach sin anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht. Níor theip oraibh riamh. Níl aon chúis le féin-cháineadh, mar níl aon rud a d'fhéadfadh faire, cúram, ná grá a chosc. Tá an t-ualach sin leagtha ag cosa an Tiarna anois.

Sa Soiscéal inniu, deir Íosa: 'Gach ní a thugann an tAthair dom, tiocfaidh sé chugam, agus ní dhéanfaidh mé aon duine a thagann chugam a dhiúltú.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach. Tá Íosa ag múineadh dúinn nach bhfuil aon duine caillte dó. Tá Ben 'i lámha Dé', mar a deir an Eagna, agus tá sé ag fanacht leis an lá a mbeidh gach rud athchóirithe. Nuair a smaoiním ar Ben, smaoiním ar an gcaoi a raibh sé ag rith, ag pleanáil, ag gáire, ag roinnt a shaol lena theaghlach—lena Dhaid, lena Mham, agus lena dheartháir Ryan. Bhí sé ina bhuachaill a raibh a chroí ag lorg na fírinne, ag lorg an ghrá, agus anois, tá sé ag an áit is airde ar fad, ag an mbord sin nach bhfuil aon deireadh leis.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta ann nuair a bhíonn an t-uaigneas sin ag teacht, nuair a bhreathnaíonn tú ar an seomra agus a mhothaíonn tú an t-easnamh. Ach cuimhnigh ar na heitleáin sin, ar na cluichí a d'imir sibh, agus ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag gáire. Níl sé imithe i gcéin. Tá sé ag fanacht leat i solas an Athar. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht, atá ag iompar an chros sin san oíche, bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh á n-iompar ag lámha an Athar. Níl sibh singil. Tá an grá sin a bhí ag Ben fós ag obair sa saol seo, sna gníomhartha cineáltais a dhéantar go ciúin, san uisce a shrutheann sa well i gCà Mau a thug beatha do dhaoine nach raibh aithne acu air, sa chineáltas a leanann d'fhás. Níor chríochnaigh an saol sin an 13ú lá de Mheitheamh; níor thosaigh sé ach i ndáiríre i láthair Dé.

Smaoinigh ar an íomhá sin arís: an buachaill a bhí ag pleanáil 'con chim airlines', ag gáire faoi na rudaí beaga, ag tairiscint a bhanc muc chun cabhrú le huncail. Ní raibh sé ag lorg ardaithe; bhí sé ag lorg na seirbhíse. Agus anois, tá sé ag an áit is airde ar fad, ag an mbord sin nach bhfuil aon deireadh leis. Nuair a théann sibh abhaile inniu, smaoinigh ar Ben mar bhuachaill atá ag fanacht libh, ag breathnú anuas le gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear críochnaithe agus go bhfuil an t-aerárthach tar éis teacht i dtír go sábháilte. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá sé ag fanacht libh sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Ná bíodh eagla oraibh, ná bíodh ualach an bhrón chomh trom sin oraibh go ndéanann sibh dearmad ar an ghrá a bhí ann. Tá an grá sin beo. Téigí slán, a chairde, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna a thugann neart do gach croí briste. Amen.