Cuimhneachán Naomh Treasa ó Íosa, Óinseach agus Dochtúir na hEaglaise

Smaoinigh ar an gcaoi a seasann eitleán ar an tarmac roimh é takeoff, na hinnill ag crith le cumhacht, an tsúil ag féachaint suas i dtreo na spéire oscailte áit a bhfuil gach rud soiléir agus gan teorainn. Do Benjamin Vo, ní raibh an tsíoraíocht ná an domhan ina rúndiamhair fuar; bhí siad cosúil leis an spéir sin, lán de sheansanna, lán d'fhéidearthachtaí, áit a raibh a intleacht gheal agus a chroí milis ag taisteal i gcónaí. Is cuimhin leat an gáire beag a bhí air nuair a bhí sé ag caint faoi 'con chim airlines', an comhlacht eitilte sin a bhí sé ag pleanáil lena athair, ag gigilt le lúcháir mar b'fhéidir go n-eitilfeadh na héin agus na haerárthaí le chéile. Bhí sé ina bhuachaill a raibh an eolas domhain aige ar chórais AWS agus ar mhatamaitic na n-ochtú gráid agus é fós ina leanbh i measc a mhuintire, ach b'é an rud ba mhó a bhí ann ná a chroí simplí agus flaithiúil a bhí i gcónaí réidh chun a chuid go léir a thabhairt d'chách.

Sa chéad léacht inniu, cloiseann muid Naomh Pól ag scríobh chuig na hEphesianaigh, ag labhairt faoin gcineál grá a bhí ann sula raibh bunús an domhain leagtha: 'In love he destined us for adoption to himself through Jesus Christ, in accord with the favor of his will.' Smaoinigh ar an bhfocal sin — glacadh leat, roghnaithe tú, sula raibh tú fiú in ann análú a thógáil. Is íomhá í seo den bhaile mór sin, den teaghlach diaga nach gcailltear aon duine ann. Nuair a bhreathnaíonn Alan agus Thao thart ar an teach anois, nuair a bhíonn an ciúnas ann tar éis ceithre mhí ó d'fhág Ben an saol seo an 13ú lá de Mheitheamh, 2026, tá an ciúnas sin trom. Tá an chathaoir sin folamh, agus is furasta a mhothú go bhfuil an t-achar idir an domhan seo agus an neamh ró-fhada. Ach deir Pól linn go bhfuil gach rud curtha le chéile in Críost, go bhfuil gach anam faoi choimirce an ghrá sin nach dteipeann air riamh.

Caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá an phian sin fíor agus tá sé domhain. Do Alan agus Thao, agus do Ryan a chaill a dheartháir agus a chara is fearr, tá an saol athraithe go deo. Nílimid anseo chun an bhrón sin a ghlanadh amach le focail éadroma; tá an caoineadh sin ann toisc go raibh grá ann, grá chomh cumhachtach sin nár thit as a chéile nuair a tháinig an t-aláram deireanach. Nuair a bhíonn an mhaidin ann agus a mbíonn na cuimhní ag teacht gan choinne — mar an t-am a bhí Ben ag iarraidh a bhanc muc a thabhairt d'uncail William a bhí tinn, gan fiú briseadh air, ag rá le croí iomlán gur mhaith leis a chuid go léir a roinnt — mothaíonn tú an méid a cailleadh. Buachaill a bhí sásta gach rud a thabhairt uaidh ar son duine eile. Sin é an cineáltas a d'fhág sé taobh thiar de.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, éistigí go han-chúramach. Le haghaidh gach athair agus máthair a iompraíonn an t-ualach sin san oíche, an cheist sin an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin eile a d'fhéadfadh a bheith déanta: éistigí le guth an Tiarna. Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram, ó aon rud a rinne sibh nó nár rinne sibh. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus níl aon fhreagracht ort féin as an dorchadas a tháinig. Scaoil an t-ualach sin anois. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc le saol a bhí níos mó ná mar a d'fhéadfadh duine ar bith a choinneáil. Tá sibh saor ó aon chiontacht, agus tá grá Dé ag clúdach gach aon deoir a shil sibh san oíche.

Sa Soiscéal inniu, labhraíonn Íosa go dian leis na saineolaithe dlí agus leis na Pharisees, iad siúd a bhí ag cur ualaí troma ar dhaoine nach raibh siad in ann a iompar, agus iad féin ag dúnadh an dorais. Agus feicimid an t-athrú anseo — an hinge den Soiscéal. Ní bhaineann sé le rialacha seachtracha; baineann sé leis an gcroí. Deir Íosa go dtiocfaidh cuntas ar gach rud, ach d'fhill sé ar an eagna a thagann ó Dhia. Smaoinigh ar Ben arís. Ní raibh sé ag lorg rialacha; bhُّ sé ag lorg nasc. Bhí sé ag caint faoi a chuid eitleán, faoi a chuid cód, faoi chódú i gCúrsaí AWS, agus faoi thabhairt aire do dhaoine. Agus anois, Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta uaigneach, nuair a bhreathnaíonn tú ar an seomra ranga nó ar na rudaí a roinn tú le Ben. Ach cuimhnigh ar an gcárta aerfoirt sin a d'fhág Trustin, ar an eitleán a choinníonn tú i do ghuthán. Tá an nasc sin fós beo. Níor imigh Ben i bhfolach; tá sé ag coimeád súil ort, ag gáire an gáire sin a bhí chomh geal.

Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an gealltanas seo leat. Tá an wells ceart i gCà Mau, an t-uisce glan sin ag sileadh in ainm Benjamin Đại Dương — an t-Aigéan Mór — mar shíniú go bhfuil a ghrá fós ag obair sa saol seo. Níl sé imithe go deo. Tá sé sa bhaile, ag fanacht leat sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Téigí slán, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna.