Féile na nArdaingeal Naomh Mícheál, Gabriel, agus Raphael

Smaoinigh ar an gcaoi a bhreathnaíonn buachaill óg ar na spéartha, a shúile ag lorg na n-eitleán sin a raibh grá chomh mór sin aige dóibh. Ba é Benjamin Vo buachaill a raibh an domhan ina shúile aige, ach thar gach rud eile, bhí an gáire sin aige—an gáire a thagadh go nádúrtha nuair a labhair sé faoina 'con chim airlines', an comhlacht beag a bhí pleanáilte aige ina cheann le spleodar a d'fháiltíodh roimh gach eitleán a d'ardaigh den rúidbhealach. Bhí an domhan mór ina shúile, ach bhí a chroí chomh simplí agus chomh cineálta sin i lár a chuid smaointe casta uile faoi chórais agus faoi theicneolaíocht. Bhí sé ag iarraidh an domhan a nascadh, é a thabhairt níos gaire dá chéile, eitleán ar eitleán, scéal ar scéal.

Sa chéad léacht inniu, cloisimid fís Daniel: 'An t-aon a bhí cosúil le Mac an Duine ag teacht ar scamaill na bhflaitheas.' Is íomhá í seo de ghlóir, de ríocht nach bhfuil aon deireadh léi. Ach féach ar an íomhá seo go cúramach: na haingil ag dul suas agus ag teacht anuas. Is íomhá í seo de nasc idir an neamh agus an talamh. Uaireanta, mothaímid go bhfuil an spéir dúnta, go bhfuil an t-achar idir sinn agus Dia ró-mhór. Ach insíonn an Soiscéal dúinn inniu, trí bhéal Íosa do Nathanael: 'Feicfidh tú na haingil ag dul suas agus ag teacht anuas ar Mhac an Duine.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Nílimid i dár n-aonar. Tá an t-achar sin líonta ag Críost.

Caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé thart ar thrí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo an 13ú lá de Mheitheamh, 2026. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor, domhain, agus ag baint an anama díot uaireanta. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh sa teach, nuair nach gcloisear an fhuaim sin ag teacht anuas na staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach sa tús oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil, ag lorg lochta ort féin sna cuimhní a bhaineann leis an am a d'imigh. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn, rud nach dtagann ó aon chomaoin a chaill sibh nó ó aon rud a rinne sibh nó a d'fhág sibh gan déanamh. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Níor thip sibh riamh air. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt.

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn buachaill óg a lámha, ní chun rud éigin a choinneáil, ach chun é a thairiscint. Smaoinigh ar Benjamin, agus é ag smaoineamh ar a uncail William a bhí ag fulaingt, agus ag rá lena thuismitheoirí go raibh sé toilteanach a bhanc muc ar fad a thabhairt dó. Níor bhris sé an banc, níor thóg sé an t-airgead amach, ach bhí an tairiscint ann—an tairiscint sin de chroí a bhí chomh mór sin nár thuig sé teorainn ar bith. Sin é an spiorad a labhraíonn faoi chroí atá oscailte do Dhia. Ní raibh Ben ag iarraidh a bheith foirfe; bhí sé ag iarraidh a bheith ann, a bheith cineálta, a bheith ina bhuachaill a raibh grá aige dá mhuintir. Agus anois, tá sé i láthair an Athar, ag gáire leis an ngáire geal sin a bhí chomh nádúrtha dó.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Tá a fhios agam go bhfuil an saol uaigneach uaireanta, ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil do na 'Cybertrucks' sin, ag caint faoi na haerárthaí. Tá an nasc sin fós beo. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann sibh cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn sibh ar na spéartha agus a smaoiníonn sibh ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Amen.