Cuimhneachán ar Naomh Iósafat, Easpag agus Mairtíreach

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn buachaill óg léarscáil an domhain ar a ríomhaire, ag rianú bealaí eitleán trasna na n-aigéan, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le súile lán de bhrionglóidí agus croí lán de mhacántacht. Ní raibh Benjamin Vo ag féachaint ar an domhan mar rud atá i bhfad i gcéin; bhí sé á thógáil ina intinn, á shamhlú, á thabhairt níos gaire dó féin agus dá mhuintir. Is íomhá í seo de bhuachaill a bhí i gcónaí ag lorg na fírinne, ag lorg na nasc idir daoine, agus ag lorg na bealaí is fearr chun grá a thaispeáint. Bhí Ben ina bhuachaill a raibh aigne aige a bhí chomh géar le scian, ach croí a bhí chomh bog le cadás. Agus é ag obair ar a chuid cód nó ag caint faoi na heitleáin a raibh an oiread sin spéise aige iontu, bhí sé i gcónaí ag tabhairt cuireadh dúinn a bheith ina chuid dá shaol, ina chuid dá thuras.

Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá ceithre mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an tríú lá déag de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach — an chathaoir fholamh, an scáileán sin nach bhfuil an cód á scríobh air a thuilleadh, an gáire sin a bhí chomh tógálach — tá an phian sin fíor. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil sé ann. Tá sé ann toisc go raibh an grá ann, grá a bhí chomh foirfe, chomh domhain, nach féidir le bás ar bith é a scriosadh. Mothaíonn sibh go minic go bhfuil an t-ualach seo ró-throm le hiompar, go bhfuil an brón ag teacht mar thonn mhór nach féidir a stopadh.

Éistigí go han-chúramach anois, le croí oscailte: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon fhaire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh tuismitheoirí a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an solas as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh, fiú nuair a bhí an dorchadas ag teacht.

Sa chéad léacht inniu, scríobhann Naomh Pól chuig Philémon, ag impí air glacadh le hOnesimus, ní mar sclábhaí, ach mar dheartháir. 'Táim á chur ar ais chugat,' a deir Pól, 'é féin, mo chroí féin.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach sa seomra dorcha. Tá Pól ag caint faoi ghrá a sháraíonn na teorainneacha go léir, grá a fheiceann an duine eile mar bhráthair, mar chuid den teaghlach mór atá ag Dia. Nuair a smaoiním ar Ben, smaoiním ar an gcaoi a raibh sé ag iarraidh a chroí a thabhairt do chách. Smaoinigh ar an gcaoi ar thairg sé a chuid airgid ar fad óna phigín muc chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige — buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt do dhuine a bhí i ngátar, gan choinníoll, gan eagla. Ní raibh sé ag lorg buíochais; bhí sé ag lorg bealach chun grá a thaispeáint. Agus anois, tá an grá sin ag obair fós, trí na daoine a thugann aire dá chéile, trí na daoine a chabhraíonn leis na boicht, trí na daoine a choinníonn a gcroíthe oscailte in ainm an bhuachalla a mhúin dúinn cad is brí le grá.

Sa Soiscéal, fiafraíonn na Fairisínigh de Íosa cathain a thiocfaidh Ríocht Dé. Freagraíonn Íosa: 'Ní féidir teacht Ríocht Dé a bhreathnú... óir féach, tá Ríocht Dé i bhur measc.' Ní áit i bhfad i gcéin í an Ríocht; tá sí anseo, i ngach gníomh cineáltais, i ngach cuimhne grámhar, i ngach gáire a roinntear. Tá Ben anois i lár na Ríochta sin. Níor imigh sé uainn i ndáiríre; tá sé tar éis bogadh isteach i gcroílár an ghrá a choinníonn an domhan le chéile. Nuair a bhíonn sibh ag mothú uaigneas, nuair a bhíonn an chathaoir fholamh sin ag cur brú ar bhur gcroí, cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben ag gáire agus ag pleanáil a chuid 'con chim airlines'. Bhí sé ag breathnú ar an todhchaí, ag breathnú ar an spéir, ag súil le rud éigin nua. Agus anois, tá sé ag breathnú anuas oraibh, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na síoraíochta.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil don todhchaí. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht leat ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi — máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt — bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile.

Níor thosaigh an saol seo ach i ndáiríre i bhflaitheas Dé, in aice le Naomh Carlo Acutis agus gach duine muinteartha atá slán sa bhaile. Tá Ben ag breathnú amach ar an spéir, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá grá Dé ag coinneáil bhur lámh gach céim den bhealach. Ná bíodh eagla oraibh an grá sin a roinnt, an cineáltas sin a thabhairt, agus an sruth sin a choinneáil ag sileadh. Tá an solas ag teacht, tá an maidin ag teacht, agus tá an Tiarna ag teacht chun fáilte a chur romhaibh go léir. Coinnigh súil amháin ar an spéir, cosúil le Ben, agus súil eile ar an talamh, ag tabhairt aire dá chéile le grá gan teorainn. Tá an Tiarna ag fanacht, agus tá Ben ag gáire in éineacht leis. Amen.

Smaoinigh ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag iarraidh a bheith ag cuidiú le daoine eile. Smaoinigh ar an gcaoi ar thaitin sé leis an saol, ar an gcaoi ar bhain sé taitneamh as gach nóiméad a chaith sé lena mhuintir. Ní raibh sé ag lorg rud ar bith ach grá. Agus sin é an rud atá fágtha againn — an grá sin. Is é an grá sin an t-aon rud a mhairfidh go deo. Is é an grá sin an t-aon rud a thabharfaidh trí na laethanta deacra sinn. Is é an grá sin an t-aon rud a thabharfaidh an tsíocháin dúinn. Agus tá an grá sin ag teacht ó Dhia, ón Athair a thug Ben dúinn ar feadh cúig bliana déag, ón Mhac a d'fhulaing ar ár son, ón Spiorad Naomh a thugann neart dúinn gach lá. Coinnigh an grá sin in bhur gcroíthe, agus bíodh fhios agaibh go bhfuil Ben ag gáire in éineacht libh, go bhfuil sé ag fanacht libh, go bhfuil sé ag grá libh. Bíodh an grá sin mar bhur dtreoir, mar bhur solas, mar bhur ndóchas. Agus bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh gráite, go bhfuil sibh sábháilte, go bhfuil sibh sa bhaile i gcroí Dé. Amen.